Alle inzendingen over treurig

Soms voel ik mij zo leeggehaald, zo uitgestrooid en weggegeven... De akkers liggen maagdelijk - geen spoor meer van het leven dat eens in al zijn weelde blonk terwijl de zon scheen in de morgen. Ook nu blinkt licht, al is het vaal, gekleurd door 't brandglas van de zorgen. Mijn gang vertraagt, de uren wegen al is mijn hart nog onderweg…

Stille tochten, condoleanceregisters, kaarsen en bloemen op de plaats delict: schijnheilig plaatsvervangende slachtofferrol, ik word er treurig van.…

Soms kan ik me zo treurig voelen. Waarom? Ik weet het niet. Het komt me zomaar overspoelen. Die moedeloosheid, dat verdriet. Soms kan ik me gelukkig voelen. De hele wereld kan ik aan. Het komt me zomaar overspoelen. Die blijheid, ‘k lach en zing spontaan. We kennen ze toch allemaal, die ups en downs in ’t leven?…

Ik ken geen treuriger gevoel dan de weg weten in een huis dat niet meer bestaat.…

Er hangt een treurige geur in de gangen van het tehuis somberheid daalt op mij neer al brengt 't interieur wat kleur. Ik ruik een treurige geur op een reünie geur van vergankelijkheid weemoed en nostalgie. Ik proef de treurige geur bij een ter nagedachtenis ruik en proef herinnering van dát wat niet meer is.…

Het spel van het Nederlands Elftal stemt treurig voor mensen die van voetbal houden.…

'Dit is het einde van de weg' zeiden ze. Er stond een bordje: DIT IS HET EINDE VAN DE WEG 'Hier, dit punt,' zeiden ze. Ze hurkten erbij neer en raakten het voorzichtig even aan. 'Is dit het?' 'Dit is het.' Het was herfst, het regende, het stormde. Ze stonden op, draaiden zich om. Later kwamen ze nog even terug met een vergrootglas…

Rivieren stromen Zoute rivieren waaruit tranen komen En al het verdriet en de pijn voeren zachtjes met ze mee naar het diepst van de zee De stille smart -als een vloek, een last, een kater, de smaak van puur azijn- die langzaam in de zee verging Maar soms, in het stille zoute water proef ik de pijn van een bittere herinnering…

Maar wat beklaag ik mij want ik kijk treurig, ernstig en ik til heel zwaar aan zoveel dingen. Hoe leer ik van dit leven toch een lied te zingen? Hoe kan ik ooit de zorgen laten wat ze zijn?…

't Is een treurig verschijnsel dat het woord 'origineel' een lofspraak is.…

De ouderdom is niet treurig omdat ons plezier verdwenen is, maar omdat onze hoop ophoudt.…

Het is eigenlijk treurig, om niet te zeggen deerniswekkend, maar het ene woord dat de totale mensheid omschrijft is redderen.…

ach de arme paalzitter hij ontwaakt uit diepe luimer kil en stijf het lijf fijn druppelig de nevelsluier bij gekwaak en gesnater gegons gezoem geplons eend gans zwaan kikker libel waterhoen ver weg een kippenhaan elke dageraad bij het gloren van het eerste licht raakt hij treurig en ontwricht van zijn dagstaat zo paalvast bij al dat…

Zolang emancipatie in de wetenschap beperkt is tot het commentaar dat waar ‘hij’ staat in een artikel ook 'zij’ moet worden gelezen, is het daarmee treurig gesteld.…

Het maakte hem treurig dat ze zo streng keek, zo onbereikbaar was en hij voelde toen hij haar passeerde dat hij haar niet kon beschermen; eenmaal bij de heg aangekomen was hij diepbedroefd. Hij kon niets doen om haar te helpen.…

Die Brood was gewoon een kunstenaar, een performer - maar heus niet zo groot als er nu van gemaakt wordt - én een treurige figuur die alle grip op zijn bestaan had verloren.…

Als een verwelkte roos die dood bloeit het hoofd treurig op gebogen steel, vind ik nergens vocht om mij te sterken… laat mij maar drogen.…

Ze had zich nu van hem teruggetrokken in haar schoonheid, in haar treurigheid. Hij zou haar met rust laten en hij liep haar zonder een woord voorbij, hoewel het hem kwetste dat ze zo ver weg leek; hij kon haar niet bereiken, hij kon niets doen om haar te helpen.…

Op één zondag: de fraaie overwinning van Kiki Bertens op het gravel van Charleston en de treurige dood van Michael Goolaerts op de kasseien tussen Parijs en Roubaix.…

Ik lees op alle sigarettenpakjes Dat ik mijn hart, mijn longen en mijn zaad Door roken van die kankerstokjes schaad En wat mijn treurig lot zal wezen strakjes. En wat ik in de asbak achterlaat Dat moet dus wel de as zijn van het kwaad.…

Het is hier treurig. Straten zonder een voetstap, een zwart net tussen de blinde huizen.…

je stond er al een hele tijd de rug tegen een wilgenstam in een poging met hem treurigheid te zijn tussen je vingers door glipte een warme voorjaarswind de takken in en bracht bloei in dat vermengd verdriet je stond er als een lentekind…

"wat 'n treurigheid! O, het is niet waar toch?", snikte de psychiater. "En dat heeft u al van uw derde jaar? Ging dat nooit eens over later...?" Ach, ik zei maar snel dat het overging en haalde een glaasje water. --------------------------------------- Uit: Zand erover…

Hoe treurig is het met het nieuws gesteld: Het interesseert ons allemaal geen bal – Of dat juist wel, want eerst en bovenal Zijn wij gefocust op het voetbalveld. En wanneer men de naam hoort van Charles Taylor Dan zegt men: "Is dat ook een voetbalspeler?"…

rumoerig voor een treurig schilderij misschien voorzag hij steeds al zijn vertrek vol zorgen om het veiligheidsgebrek de dader deed verstommen zijn geschrei zijn trotse roep, verloren, eropuit en nu al missen we zijn stemgeluid…

Dat men zijn eigen somberheid, treurigheid of wat ook niet wreekt op anderen door onvriendelijkheid.…

Dan is ’t weer gedaan Met après ski-gebonk en oversekste Diep treurige Neanderthalerteksten Die bij de gratie van dit feest bestaan Zo blijkt maar weer de geest van deze tijd (Alsook Wim Kersten’s onnavolgbaarheid)…

Het was een avond lang een dolle boel: Je zag alleen maar vrolijke gezichten Omdat we met elkaar iets moois verrichtten Voor een bijzonder treurig goede doel. En dus hadden de mensen toch iets geks Die blij stonden te zwaaien met hun cheques.…

Wind neem mee Wat verschrompeld en broos Treurig bonkt in mijn borst Strooi het in flinters uit Over zee Laat golven de pijn blussen En de nevel Als verzachtend tapijt Mijn eenzaamheid sussen. Wind neem mee Dit verdorde hart.…

Een treurig voorbeeld is de vijfminutenregistratie in de wijkverpleging, die nu gelukkig afgeschaft gaat worden.…