Alle inzendingen over uitstapje

op de fiets rijd ik achter mijn vader aan we gaan naar het strand van ijmuiden aan de overkant van het noordzeekanaal branden de imponerend hoge hoogovens en in die stank en hooggekeelde rookpluimen besluit ik nooit groot en oud te worden…

Als de zon een eerste vermoeden van schemering geeft, sop ik haastig door een dik dek van kleddernatte bladeren, op zoek naar dat ene fotomoment dat mijn uitstapje rechtvaardigt. Verderop tussen de bomen glinstert nog licht op een spiegelglad vennetje.…

Mijn besluit staat vast. Deze dag wens ik door te brengen zonder verplichtingen en daar zal ik mijn uiterste best voor doen! De afgelopen paar weken heb ik veel te veel hooi op mijn vork genomen. Na een heerlijk ontbijt, pak ik de fiets naar het station. Bij de kaartjesautomaat met modern touchscreen begint mijn kleine avontuur. Nu komt het leukste…

KRO en NCRV verzonden uitnodigingen naar de leden voor een heerlijk uitstapje naar de Friese hoofdstad met leuke winkels en gezellige terrasjes. En daarbovenop nog 's avonds het Lijden van Christus van dichtbij bekijken en beluisteren. Genieten!…

Op zondag zevenentwintig februari regent het de hele dag. Na herhaalde en hardnekkige ruzies met "vrienden" die, wegens hun verbintenis, waarschijnlijk geen weet hebben van de eenzaamheid - die is als een bittere, stroperige drank die men ten einde moet drinken, maar die men niet door de keel kan krijgen, of als een woestijn waarvan men van seconde…

Het Tilburgse "Stadsstrand" ligt op merkwaardige wijze verscholen achter de straten van de wijk "Jeruzalem"; mij uit mijn verre jeugd nog zozeer bekend en het vormt een echt "strand" met kiezels en wit zand en ligstoelen en een boot, scheef op het land getrokken, van binnen bekleed met helblauwe houten planken. Is het hier een paradijs voor…

Toen wederom een herfst inzette met een enkel vergeeld blad dat neerdwarrelde vanaf het geboomte aan mijn venster, heb ik in de stad, mijn geboortestad, en op het plein, waar ik als een verdoolde, als een verdoemde, als een uitgestotene heb rondgezworven toen ik zocht en niet kon vinden wat ik zocht, wanhopig over mijn liefdesverdriet en armoede, mijn…

De veertiende november is een mistige, nevelige zondag; de eerste mist van het seizoen overvalt ons en de bomen zijn plotseling kaal, na weken van een "Indian Summer", een onverwachte, stralende nazomer die ons nog geschonken werd. De BoodSchappenPlusBus heeft ons op die dag meegenomen naar een klein, stemmig pleintje, het Dessinateurplein dat…

Er stonden jonge meiden achter de counter. Snel en vaardig bedienden ze ons, de gasten, met vette porties frites met mayonaise en satésaus. Aan het tafeltje, buiten op het terras, keek ik recht in de verouderde gezichten van mijn mede-passagiers. Een mevrouw hengelde naar een antwoord van mijn kant, dat echter uitbleef, op de vraag of ik veel en…

Tijdens het uitstapje naar de Basiliek had meneer mijn rug gestreeld met een vluchtig en onopvallend gebaar. De geste was niet onwelkom geweest en toen ons gezelschap neergestreken was op een terrasje, had hij verstolen blikken in mijn richting geworpen. Een andere keer kwam het tot een praatje.…

Bij uitzondering was ons een uitstapje verschaft; aan ons, dochters van een klein ambtenaartje.....…

Het natuurgebied "De Drunense Duinen" strekt zich uit zoals voor onze geboorte en ongetwijfeld zoals lang na onze dood. Rondom de stammen van de oude eikenbomen heeft het zand zich opgehoopt en taai wortelen ze in de ondergrond. We nemen voetsporen van reeën waar op ons eveneens zanderige pad en aan de horizon verheffen zich de geelwitte duinen…

Meneer draagt de kerven en insnijdingen van de vele verliezen in zijn hart, ziel en gemoed. Hij wankelt op de evenwichtsbalk van het leven onder de uitdagingen en beproevingen die hem gepresenteerd worden tussen blijmoedigheid en neerslachtigheid. We zetten via Udenhout en Oisterwijk koers naar Oirschot waar het carillon van de grote kerk, dat aarzelt…

Minzame glimlach van een vrouwelijke staatssecretaris Verdedigt bekonkeld gekrakeel in de marge Grondwettelijk gewentel binnen Europese grenzen Wentelteef treinrijdt een handtekening naar jaarsalaris Over onze ruggen wordt rijk gebrusseld Uitstapje soms naar Straatsburg, neem papieren mee Er wordt iets gedronken, Europa beklonken Een kliekje…

De woorden "alleen" en "eenzaam" zijn wel erg vaak gevallen vandaag tijdens het uitstapje van de senioren. Voor de attente toehoorder zijn ze als clichés; de hele conversatie is ermee doorspekt. De eenzaamheid stapelt zich als de grootste belasting op de schouders van zelfs de meest doorgewinterde en door de wol geverfde ouderen.…

Europa is nu Brussel waar salonpolitici twisten over de juiste kromming van de banaan alvorens met z'n allen een uitstapje te maken naar Straatsburg. Zakken vullen hun zakken, familie en horig volk is welkom, riante inkomens aangevuld met ongehoord hoge onkostenvergoedingen.…

Die wens is uitgekomen, helaas voor hem draait een en ander niet om Berlijn, Brussel regenteert absurde komkommerregels met een uitstapje naar Straatsburg. Europa wemelt inmiddels van de neefjes en nichtjes Hitler, schrijven voor wat mag en vooral wat niet mag. Het derde rijk is een feit, voor kristal kun je sparen bij de Appie.…

En tot slot van ons eenmalige uitstapje bezochten wij in de avond de Pier die zich onbekommerd uitstrekt in de branding en hoe feeëriek was het vanuit onze hoge positie de stad aan de zee aan onze voeten te zien liggen met haar talloze lichtjes!…

Ondanks alles waren het uitstapje naar Leerdam en de tocht over de rivier de Linge mooi geweest....…

En tot slot van ons eenmalige uitstapje bezochten wij in de avond de pier die zich onbekommerd uitstrekt in de branding. Hoe feeëriek was het vanuit onze hoge positie de stad aan de zee aan onze voeten te zien liggen met haar talloze lichtjes!…

Het gesprek met de grijsharige weduwen-op-leeftijd met de verrimpelde en gevlekte gezichten komt aarzelend en moeizaam op gang maar, zoals gezegd, ik heb me tot deze groep bekeerd en bekend en het uitstapje per bus naar de zeehonden in Brouwershaven en de Bingo op zondagmiddag staan nog op het programma.....…

Ze spelen heldenrollen, lepe boosdoeners en heksenmeesters, die ze bij hun vreugdevol uitstapje zien. Volwassen mensen denken hier na over de nimmer te blussen behoefte aan het sprookjeswezen, die zijzelf ook houden, evenals hun voorouders, ouders en nazaten.…

Het was op een uitstapje met mijn ouders waarbij ook de popperige, petieterige bouwwerken van Madurodam werden bezichtigd en het Vredespaleis, dat haar naam eer aandeed door statig en sereen, te midden van fleurige plantsoenen, haar muren en torens te verheffen....…

Hij komt me lachend tegemoet als hij uit het busje stapt waarmee hij met zijn verplegers een uitstapje heeft gemaakt en hij grijpt enthousiast mijn hand. "Ineke gaat nooit meer weg!" roept hij uit. In de kale woonkamer brengen we die middag door, verwelkomd door de zorgzame verpleegkundigen.....…

Zoals zou blijken was hij met zijn kameraden van de opleiding "Facilitair Management" onderweg voor een uitstapje naar de nabijgelegen "Efteling". Zijn toekomst aan de MBO-opleiding Verpleegkunde lokte de jongeman aan, zo verklaarde hij en deze lag om zo te zeggen als een brede, nog onbetreden avenue vóór hem.…

Het verhaal van de gids, aan de steven, zou hij die dag talloze malen moeten debiteren en het werd dan ook ruimschoots overstemd door het gejammer en gejeremieer van de slachtoffers en gedupeerden die de boot vervoerde en die nu eens al hun pijnen, kwalen en zorgen met elkaar konden uitwisselen, alsof het uitstapje daarvoor de meest exquise gelegenheid…

Verschillende door de Natuur bont gedessineerde honden dartelden vrolijk in het rond op een nog winterse dag in ons Landschapspark "De Oude Warande". Onder anderen een zwart-wit gevlekt exemplaar en een "wandelende bontjas" en de opgewekte dieren maakten graag kennis met elkaar. Een zonnetje schitterde achter de nog kale boomstammen en met mijn…

Met mijn goede ouders; bij hun leven zozeer getormenteerd en gekweld door het levenslot en het ongeluk van hun zoontje, onze broer, legden we eens te voet de lange weg af vanuit zuidelijke gedeelten van onze stad naar het wevershuisje, eens het domicilie van de Heilige Petrus Donders, later missionaris in Suriname. Altijd zal ik me onze tocht herinneren…

Het was een mooie junimaand; de maand van mijn negenenzestigste verjaardag. De reis naar Leerdam verliep sneller dan ik verwachtte dankzij het gesprek dat ik voerde met de zevenentachtigjarige dame naast mij in de Opstapbus. Over de Oorlog en haar voorbije leven, de lange huwelijksjaren en haar kinderen. We hadden het mooie land doorkruist, rivieren…

De chique, luxueuze auto kwam voorrijden, bezet door een montere jongedame en door twee heren. We zouden naar de Abdij van Postel gaan in België, even over de grens, en zijn daar inderdaad gearriveerd en hebben deze bezichtigd. Momenteel wordt zij wegens de "kerkelijke teloorgang" nog schaars bewoond en naast het monumentale bouwwerk strekt zich een…