Alle inzendingen over vazen

Ik wilde de kobaltblauwe vazen met de leuke, parmantige leeuwtjes op hun dekseltjes wegbrengen; ik wilde ze verkwanselen, maar het was niet zonder tranen dat ik probeerde dit besluit te nemen omdat de vazen het blauw droegen van mijn liefste, overleden oma, van wie ze een erfstuk vormden.…

Ik wilde de kobaltblauwe vazen met de leuke, parmantige leeuwtjes op hun dekseltjes wegbrengen, ik wilde ze verkwanselen, maar het was niet zonder tranen dat ik probeerde dit besluit te nemen, omdat de vazen het blauw droegen van de ogen van mijn liefste, overleden oma, van wie ze een erfstuk vormden.…

die in geldnood verkeerde heeft op een kwade ongeluk brengende dag de vazen ontvreemd.…

Je houdt van tulpen in mooie hoge glazen vazen. Je houdt van liefde. Ik geef je lieve tulpen in mooie hoge glazen vazen. Ik geef ze water, zodat ze prachtig groeien. Je kijkt graag naar het bloeien van tulpen. Je zegt: ‘Kijk wat mooi. Zo’n tulp in zo’n glazen vaas. Daar word ik nu verliefd op.’ Ik ken die tulp.…

Zon laat zich maar moeizaam blinderen dus wie weet hoe vazen in de herfst ogen. Verschillende bloemen zelfs schuin afgesneden geuren verspreiden zeg ik en open de baar.…

Engelengeduld polijst mijn hart Organische wormen, vormen, Glasblazen a-symmetrische vazen voor de wilgen die ik heb geplukt…

Sinds het afscheid van de allerliefste staan in mijn woonkamer op de zwarte vitrinekast met de glazen deuren vier slanke kobaltblauwe vazen met lieflijke Chinese motieven als vuurspuwende draken en feeërieke witte wolkjes. Aan hun onderkant is een fijn motiefje zichtbaar als was dit de handtekening van de kunstenaar die ze vervaardigde.…

Pennevruchten plukken in opalen vazen schikken citroenschil geel uitgeknepen naar gelei een honingzoet geluid zomer 1980 getuigenis afgelegd van indrukken gevloerd in deuken snel vergeten dat ook warmte afbreekt waar opgebouwd wordt.…

ik kan je slechts de bloemen geven die mijn stilte plukt alleen hun kleuren zullen spreken want de woorden gaan steeds stuk zinnen breken in gedachten tong en lippen wachten smachtend op de eerste toon maar het geluid is weg klinkers zijn verdwenen betekenisloos is wat ik zeg mag ik mijn stiltebloemen vazen in je hart…

de man houdt zich niet meer in met een verwoestende trap versplintert hij de deur het raam gaat er aan weg met dat bord de vazen vliegen door de lucht scherfgekraak onder de voeten kleurenposters scheurend afgerukt de wand beschreven: de groeten het zijn de díngen die pijn lijden plaatsvervangend voor schimmen uit een slecht verwerkt…

Het steekt de draak met je gezonde zinnen, Legt ze als breekbare vazen in dons. Voorwaar de begeerte naar gemak vermoordt de hartstocht der ziel en loopt dan grijnzend mee in de begrafenisstoet.…

Een najaarsstorm trekt door de stad en blijft de hele dag door de straten razen Overal zie je lelijke groene vazen gevuld met lompe stengels zonder blad Zielige zwarte stokken en treurige grijze hulpeloos bij elkaar gedoken Dikke kale stokken die onafgebroken de schuldige blijven aanwijzen Een najaarsstorm trekt door de stad en eist…

belooft ie gul held op batmansokken, pyjamabroek kinderlijf pardoes in spanningsboog later wordt hij sterk én ninjaoloog en om zijn status te doen gelden kortstaart hij draken, met plastic zwaard in lichtvoetigheid redt hij mijn dag terwijl ik verzoet droombange nachten vegen we kranig porselein van zijn verzwijgen vazen…

een glanzende schemering is wat je omringt ook al kijk je door de ogen het is alsof je van binnen zingt en kontakt slechts is om te gedogen vragen om te dagen zal verder gaan dan zien door glazen of openen van je mond het zal je niet verbazen als ik in stilte zeg jouw bloemen staan voor mij in onzichtbare vazen wellicht schouw…

In wegsmeltend koud winterlicht dwars door onherbergzaam duister uit grijs geruis en vaag gefluister nu de aarde achterover ligt ontwaken de verlaten oorden klinken de verminkte woorden Ik vang ze op het perkament zeef ze uit de klamme nevel loos verdriet en gehoekte wrevel uit laatste wens en testament Ik giet ze uit gebarsten vazen…

Lente bloeit in vazen, een processie loopt voorbij. Je koopt vandaag geloof, het vasten is geweest. De kater van de carnaval, is nu een lief geel beest. Waar is het avondmaal, het kraaien van de haan. De profetie van de verrijzenis, ook judas zat daar aan. Wie ziet nog de drie kruisen, na spot en foltering.…

etalages vieren pasen met iedereen een eigen ei lente bloeit in vazen de processie schrijdt voorbij je koopt vandaag geloof het vasten is verlopen de kater van de carnaval laat zich ook weer herdopen waar is het avondmaal het kraaien van de haan de profetie van de verrijzenis ook judas zat daar aan wie ziet nog de drie kruizen na…

-Het zonlicht dwarrelt schuw door de kamer De schaduw die schuchter volgt- Zijn huis is leeg zijn wereld is zijn huis Zijn gedachten zijn rommelig als de kamers (Vazen in de keuken kuchen neerslachtig stof) (Kinderlaarzen dromen water en weten niet meer of ze lekken) (Een deuntje tracht met dof geluid voorbije sferen te behouden…

Vazen met kunstbloemen staan opgesteld in de hal, mogelijk om een opgewekte stemming teweeg te brengen bij de bewoners en om hun moreel enigszins op te vijzelen. Velen zijn vergezeld van hun rollator, hun onmisbare steun.…

Gravin van Tenwesten tot Oosten komt vaak om patiënten te troosten met bloemen in vazen en cocktails in glazen om op hun gezondheid te toasten. In de peniskliniek te Hoboken is Hendriks geslachtsdeel gestoken in 'n buis. De gravin vraagt: 'Uw penis daarin? Naar ik hoop is het bot niet gebroken.'…

Het bleek een soort huiskamer te zijn, laten we zeggen; een plaatsvervangende "huiskamer" voor ontheemden, voor eenzamen, met een grenen tafel in het midden en een rustieke grenen kast waarop twee porseleinen vazen, met daarnaast tegen de wand een ongetwijfeld kunstzinnig verantwoord schilderij.…

Hoewel een en ander het alom aanwezige leed nauwelijks kan verzachten, treft men op de tafels fraaie boeketten aan in glazen vazen met schitterende en kleurige orchideeën.…

Onze dag is geweest als bange blanke vazen, die waren blij de bloemen van ons liefdespel te scharen rei aan rei. Nu zal je slapen, mijn teergeliefde kind, want morgen moet je de ogen openen: 'n zeer fris blad dat beeft in morgenwind.…

Vazen breken soms nu eenmaal, het lot laat zich gewoon niet bedwingen. Maar ik geloof, nu de scherpe randjes wat zijn gesleten, ik een mozaïek zie van de scherven die ik niet ben vergeten. Ik bewaar het zorgvuldig, zij maken mij tot wie ik ben. Een man, een vader, een zoon, een mens, een schrijver in de pen.…

Ze biedt woonruimte aan vele ouderen die vaak de centrale hal aandoen waar, eventueel ter bevordering van het moreel, fleurige bloemen in riante vazen zijn opgesteld. Vriendelijke en voorkomende senioren zijn hier altijd wel bereid tot een hartelijke groet.…

Hij zette de twee grote vazen voor de gladiolen klaar. Twee grote vazen met vers water.…

Bij "Tussen kunst en kitsch" komt straks na jaren Een man langs met een vaas uit een paleis, Nieuwsgierig naar de uitleg en de prijs, Waarop een der experts hem zal verklaren: "Die vaas stamt uit de Saddam-periode; De prijs schat ik op honderdduizend doden."…

Er staan vazen ’n porseleinen schaal met inhoud en kleuren van de dichte vuist, ik luister naast ‘t zwijgen in een fontanel.…

Vensters in mijn ziel openen omarmen geuren van tuiltjes volle vazen en nooit verscholen een dag soms onstuimig gelijk het weer verlicht mededogen maanden warm of koud kamernier ik als den en riet als de kim de avond flambeert.…

Je stapt met een hard hoofd de winkel in, ziet plotseling dat er nog meer arme mensen op de wereld zijn, verontschuldigt je voor jouw glimlach, en loopt rechtstreeks naar de vazen. Je ziet een exemplaar met een groene gloed van oerbossen zonder ook maar een enkel barstje. Een euro lijkt je niet te veel voor jouw gemoed.…