Alle inzendingen over verdrietige man

Ik wilde hem niet vragen waarom hij verdrietig was, want ik zag tranen in zijn ogen, maar hij begon er zelf over. Hij zei: ''Kees, ik heb veel verdriet, mijn vriend Rutger heeft het uitgemaakt.…

Geld is uitgevonden om belastingen te kunnen heffen.…

Er is een schreeuwend tekort aan respect.…

Ze was altijd zo bazig weet je en ach, het boek was ook al jaren uit..." Voor het eerst sinds de dood van zijn vrouw, was de oude man intens dankbaar voor zijn verdriet.…

De scherpe kanten van borderline-achtige taferelen zijn hartvertrappend en mensonterend, dat verdien ik al met al niet, dat hou ik ook niet vol, het heeft me dan ook enorm uitgeput, in een moordend tempo, het laat een verdrietige man achter, die nog wel heel dankbaar is voor het extreem liefdevolle, maar wat helaas niet opweegt tegen het extreem haatdragende…

' 'Ik heb verdriet' 'Zal ik je troosten?' 'Nee ik wil huilen' 'Waarom?' 'Anders ben ik geen mens.' 'Ik kan zien dat je een mens bent' 'Alleen mijn eigen blik telt.' 'Hoe heet je verdriet?' 'Het heeft geen naam.' 'Naamloos verdriet leent zich slecht voor tranen' 'Hoe kan ik een goede naam vinden?…

Zij weet van mijn liefde voor haar en zij wilde zelfs haar monoandrie aan mij opofferen; hoezeer ik ook over haar naakte lichaam fantaseer, want een man verliest zijn streken niet met zijn stembanden, ik prefereer de platonische liefde, zolang zij niet voor mij kiest, maar zoals ik al schreef; wie kan drinken uit een opgedroogde woordenstroom?…

Zoals u wel door zult hebben denk ik zeer diep over de dingen na. Dit gaat zelfs zover dat ik echt aan handelen niet meer toekom. Het verbaast mijzelf dan ook, dat ik hier en nu nog tijd heb om dit met u te de delen, Het is dus een tijdrovend en vermoeiend proces en daar gaan we al de mist in. Het is een proces en u weet, op allerlei gebieden…

Er is een echte man nodig om goed te begrijpen dat vrouwen helemaal kut zijn.…

Als een vrouw haar man wil plooien naar haar verlangens, zal zijzelf eerst moeten veranderen.…

Mijn gepensioneerde buurman; een weduwnaar, heeft een ‘nieuwe knie’ oftewel een knieprothese en dat heb ik geweten. Wekenlang fungeerde ik als Klaagmuur als we elkaar zagen. Puur uit beleefdheid vraag je toch hoe het gaat nietwaar? Tot in de kleinste details werd ik op de hoogte gehouden van wat hij allemaal al wel en wat hij allemaal nog lang niet…

Als ik borsten had, zou ik er de hele dag mee spelen.…

Een enorme, trommelvliesverscheurende knal op Aarde zou je dan pas 12 dagen later op de Maan kunnen horen, als er een geluidsvoortplantend medium zou zijn, zoals de lucht van de Aardse atmosfeer. Maar die is 't er niet. Daarom is het zo stil. Daarom horen we zo weinig van de Maan. En Zij van ons.…

We zijn nog steeds bezig met oorlog te voeren over welk stuk Aarde van wie is, en de discussie over wie eigenaar van de Maan is, is nu ook al begonnen. (Zie Nieuwsuur woensdag 21 oktober 2015.) Landjepik wordt Maantjepik. De mens heeft niets, maar dan ook echt helemaal niets geleerd van zijn eigen geschiedenis.…

Verdriet drukt op de wereld en op de mensenharten met een loden last; verdriet, uitgevaardigd door onbekende hand; tranen zijn het erfdeel der mensheid; alsmaar meer tranen; zij vloeien binnenskamers en verder overal; tranen zijn ons erfdeel......…

Verdriet drukt op de wereld en op de mensenharten met een loden last; verdriet uitgevaardigd door onbekende hand. Tranen zijn het erfdeel der mensheid; alsmaar meer tranen; zij vloeien binnenskamers en verder overal; tranen vormen ons erfdeel.…

Waren we toen extreem verdrietig, nu voelen we ons vooral boos op deze man die vrouwen stelselmatig misbruikte alsof het te verwaarlozen objecten waren.…

Zo vertelde een man mij over het verlies van zijn moeder. Wat hij het meest mist is dat hij niet meer kan vragen hoe hij als kind was. Om zijn verdriet te verwerken gaat deze man vaak naar plaatsen waar zijn moeder graag kwam. Ook bewaart hij spullen die hem aan haar doen denken en voor hem erg kostbaar zijn.…

Iedereen kent verdriet, vroeg of laat. Om een mens, om een dier, om een tegenslag, om wat dan ook. Natuurlijk snijd het verdriet om een dier niet zo diep, als om een mens. Toch verwonderde het me dat het pijn deed tot in mijn hart. Onbegrijpelijk natuurlijk voor iemand die niets met dieren heeft, begrijpelijk voor mensen zoals ik.…

Ik bereid u voor op elf minuten en dertien seconden, onbevangen tot op de laatste snik, verdriet in optima forma. Neem er de tijd voor. White Noise - The visitations.…

Zo ken ik iemand die erg verbitterd is geraakt na het overlijden van haar man. De man overleed aan de gevolgen van kanker. Zij is boos op haar man omdat hij haar in de steek liet. Deze vorm van boosheid vind ik eigenlijk niet terecht omdat die man er niets aan kon doen.…

Niet alleen over de verdrietige momenten, maar juist ook over de dierbare momenten. Die moet je koesteren, want ze helpen je over het verdriet heen. Tegen mensen, die nu in een rouwproces zitten, zou ik willen zeggen: ga samen met anderen kijken naar een manier om het verdriet te dragen.…

Handige uitvinding van de boven ons gestelden, als de kleine man zijn verdriet verdronken heeft koopt hij zijn geweten af door nutteloos geworden glaswerk in desbetreffende container te gooien. Arremoe verzuipt in draconisch gedrag van de elite, die zelf niet vies is van een proseccootje. Wat een grap die glasbak, maar wel de enige met inhoud.…

(voor Richard George Manuel (1943 - 1986)) Je bent geboren op 3 april 1943 in Stratford, Canada. Je was de zoon van Ed Manuel, die een automonteur bij een Chrysler-dealer was. Je moeder was een lerares en je had drie broers, met wie je in het kerkkoor zong. Op je negende begon je met pianoles en je speelde thuis met enkele vrienden. Je was fan…

Het gaat over een oude man en zijn kleinzoon, die, balancerend op de rand van de dood en het ultieme afscheid de jongen nog het uurwerk wil schenken met de lange, zware ketting dat hij in een lade bewaart. De jongen vraagt hem erom en de oude man belooft het spoedig af te zullen staan met het oog op de naderende dood....…

Hoewel ik volledig begrijp dat ze ten zeerste geschokt is door de wrede moord op haar man, had ik gehoopt dat zij eerst een pauze in zou lassen om stil te kunnen staan bij haar verdriet. Daarna zou zij er goed aan gedaan hebben de inzichten van haar man te heroverwegen.…

Een scheutje meer dienstbaarheid bij de vrouw en een sloot meer ridderlijkheid bij de man zou menige relatie goed doen.…

Met woede en verdriet heb ik hem altijd in mij gedragen. Nu zit hij daar als een oude gebroken man smekend om mijn liefde die ik hem niet meer geven kan. Zelfs al zou ik het willen……

Waar ik kan staren naar de maan en verlangen er te toeven. Laat mij kuieren door dalen, in de illusie dat het kraters zijn. Graaien door het zand als in stof van de maan. Dan droom ik beide plaatsen, net voor het ontwaken. Mijn nachten voor de maan, overdag…… blijf ik hier.…

Het voldoet precies aan alle eisen die ik stel aan een man. Ik hoor Man op de achtergrond lachen. Hieruit concludeer ik, dat de coole biertap ook nog grappig moet zijn. Dan is het moment aangebroken dat het vaatje wordt aangesloten. Volgens Man een koud kunstje en is in een handomdraai gebeurd.…