Alle inzendingen over vlammen

Als vlammen schaduwen werpen op de muur en lichamen vaag in glanzend licht weerkaatsen in spiegels Als lekkende tongen geur verspreiden en adem bevangen is van overgave Dan neem ik je mee naar mijn uitgestrekte rust…

Zoals twee vlammen spelen in de nacht, En nijgen naar elkaar met bleker gloor, En trillen sneller in elkanders gloed, - Tot bei opvlammend in de lucht, in 't zoet Verenen beven, - dan, de nanacht door, Brandt één grote vlam, in kalme pracht.…

En zielen, die Gij komt verrassen, Laaien als vlammen uit haar assen En voelen zich met U vereend.…

denken aan een spiegel in stukken of mijn gebroken geluk Het is onmogelijk te beschrijven hoe geluk schijn schijnt te zijn en als de zon weer begint te schijnen blijkt het geluk niet daar te zijn Het is wel waargebeurd maar net niet helemaal Net Telegraaf: herschreven Op het moment dat jij het leest is de waarheid weer verdreven door de vlammen…

Ze zag de vlammen op haar lijfje en sloeg een handdoek om het kind heen. De vlammen waren snel gedoofd, maar bijna geen haartje zat meer op het hoofdje en grote blaren op gelaat, armen en lijf. Ze gilde het uit van de pijn, dat arme kind.…

Het olympisch vuur was even in ons landje Inge had de fakkel stevig vast Het slechte weer gaf wel wat overlast Maar toch kwam er een pre-olympisch brandje Dat kon, het echte vuur was bij de hand Dat brandde fel oranje en constant…

Polijst je nagels maar, de vale glans van de spiegel we hebben nog uren te gaan alvorens de ochtend te dopen. Gordijnen paraderen ons voorbij het licht valt dood op mijn schoot gedaan, voorbij met vergeten de vergeelde toetsen te raken. Er tikt een klok, ergens. Ver weg herinneren oude mensen dat er een nacht was.…

Vraag mij niet naar dat eeuwige verlangen gooi die sleutel weg laat mij maar geloven dat het in de hel ook vervloekt goed toeven is stook het vuur langs wakker razende vlammen vergeet dan niet die laatste deur goed dicht te schilderen maar laat me, verdomme laat me .....…

Ik wil vlammen die je warm houden in de koude maanden. Ik wil de vlammen die het gezicht van de ander constant in een ander perspectief laat zien. IK WIL DE VLAMMEN VAN PASSIE! Maar die mooie vlammen met hun verlichting en knusse warmte brengen tegelijkertijd ook onverdraagbare hitte. Een brandend gevoel dat de ergste pijn veroorzaken kan.…

Storm in mijn benen Door jouw aanwezigheid Ze schudden en trillen Stil staat de tijd Orkaan in mijn aderen Bloed blaast door mijn hart Vuur aan mijn vingers dat jou met warmte wast Vrij vlammen met me Regen op mijn ribben Hagel op mijn borst Vrij vlammen met me In de tornado Houdt mij vast…

Rivieren klateren krachtig omlaag, produceren een niet te stoppen woordenvloed Het water vordert gestaag tot het op haar pad, onvermijd'lijk de vlammen ontmoet. Waar water en vuur met elkaar in conflict zijn worden de vlammen gedoofd.…

Ontloken in de duisternis dansen vlammen prettig als tongetjes van vuur spontaan omdat er liefde is.…

wanneer vlammen van hartstocht mij verblinden in het paleis der liefde met ingangen zowel uitgangen is het maar de vraag in welke ik uitmond.…

In 't vuur van het gesprek is het woord in vlammen opgegaan, de rook als een pluim achterlatend.…

De vlammen gingen doven Ik miste jou niet meer Ik kon niets meer beloven Toch deed het einde zeer Ik zocht jou, in heel mijn zijn Maar het vuur was afgekoeld Het besef doet teveel pijn Dat er niets is wat je voelt…

explosiegevaar vierkant grijs wordt vlammend rood migraineaanval…

De vlammen der haat die enkel gevoed worden door afgunst, jaloezie en nijd, kunnen slechts gedoofd worden door vuur van de liefde dat ontstoken is in hart en ziel.…

Men kan haar nimmer beminnen, zij is als de castagnet, die uw bloed en uw borst van binnen in bittere vlammen zet. Zij danst om uw hart en verdwijnt en slaapt in een ander bed.…

Een duister licht, een doffe vlam Maar sterker dan voorheen Vuur van passie, zuiver warm Verloren en alleen Sterker dan het licht des levens Sterker dan een stil gebed Een onvervulde kille leegte Zoekend naar een nieuw couplet Vul mijn leegte niet met woorden Geef geen antwoord op mijn pijn Niemand kan mijn ziel verwoorden De passie…

Toen zij tenslotte in een verpleeghuis werd ondergebracht stierf zij in de verterende vlammen van haar eigen aansteker..... Zij was mijn tante die altijd zo zacht en stil haar weg was gegaan, mijn ondoorgrondelijke tante die door niemand ooit werkelijk gekend werd....…

Met open ogen springen van de brug in de diepte van jou natte wereld in het duister blijven kijken met de kop omhoog happend naar lucht zwem ik zonder bandjes weg van de vlammen…

de zon gaat onder door donzen randen herfstkleuren vlammen en doven in stille bossen nu is de nacht onze deken van fluweel we hebben een wereld waarin we liefhebben en die niemand ons afneemt…

Ik las net dat een ruzie om een geit Tussen een tweetal Afrikaanse stammen Daar de emoties zo hoog op deed vlammen Dat het zelfs tot twee doden heeft geleid. Maar hoe goed ik op Internet ook zoek Toch vind ik geen condoleanceboek.…

Straks steken takken kale vingers naar de kroon Eerst zullen ze zich verliezen in rood en geel en vlammen Pijnloos Bedroefd Om wat verloren gaat in slechts één jaar. Alweer een jaar.…

Duizend kaarsen brand hij de vele vlammen gloeien in woorden over mijn huid traag als de nacht fluistert zijn adem langs mijn lippen breekbaar als eerste sneeuw smelt ik in het licht dat uit zijn ogen schijnt…

De zon verblindt mijn zicht Mijn glinstering voor later De zee brandt in het avondlicht Oranje vlammen kleuren water Met de golven aan mijn voeten Zeg ik eenzaam de zon vaarwel Om de maan te kunnen begroeten Spelen zij hun haat en liefdesspel…

Verscheurde lijnen gebroken gedachten gegeven woorden gevoelens verkrachten Geroest op het vlies gesmeed vastgeklonken verankerd gebrand aan vurige vonken Verbroken lijnen getekende vlammen het oog overdonderd emoties verlammen…

Als een geest die geen rust kent, cirkelde ik om de vlammen op de Ngongheuvels, die je prachtige wezen verteerden. Verteerd, zelfs na je dood.…

ongewis van wat hij heeft uitgespookt vlammen lekken nu zijn kist uiteindelijk hebben wij hem opgestookt…

Hete vlammen likken aan mijn lijf waar vuur star zich een weg baant langs vergeten ogen ogen leeg witte bloemen verzachten niet wakker en doods in een laatste adem gevangen zwijg ik des duivels…