Alle inzendingen over vluchtigheid

In de zwart-witfilm over de vijftiger jaren van de vorige eeuw, het tijdvak waarin ik geboren ben en dat me uit eigen foto's nog zo dichtbij lijkt; in die film die in het "Erfgoed Depot", een soort museum in Riel vertoond werd, waren weidse wolkenluchten te zien, veel braakliggend land, het water dat opdrong in 1953 en alles kapot sloeg, de ijverige…

Een jonge liefhebber van sprookjes ligt 's avonds in zijn bed. Tussen zijn lakens krioelen onnoemelijk veel gedachten en gevoelens. De jongen gaapt enkele malen voordat hij inslaapt, terwijl hij van verbazing druk in het rond woelt. Boven zijn gezicht zweeft een elfje rond, wachtend tot zij mag spreken. Hij sluit zijn ogen en hoort: "Met vreugde…

Een waterdruppel is net een mens, vluchtig en nietig op aarde, doch machtig en onsterfelijk in verbondenheid.…

Onbegrip is een tedere zaailing, een vluchtige kus op de wang van de vijand, keer op keer.…

We zagen dat het goed was en berekenden ons vluchtig geluk, wat er nog over schoot. En gulzig gingen we door, ons haast verslikkend.…

Als ik in het verleden ooit eens per toeval van ‘Pasen tot Pinksteren’ kon kijken, is daarbij wel sprake geweest van een kortstondige en vluchtige ‘vooruitziende blik’ – van het hebben van mogelijk voorspellende gaven is daardoor nog nooit iets gebleken.…

Ik vaar op het ondeugdelijke en onbetrouwbare kompas van mijn wankele geheugen als ik mij vaag het lied uit dat verre jaar herinner en zachtjes, voor mij uit, in het luchtledige, de melodie herhaal en als een welhaast ongrijpbare vluchtige melodie probeer te zingen; ¨Listen to the ocean. Echos of a million seashells¨ Wanneer is het geweest?…

Het was een van de favoriete adagia c.q. het Leitmotiv van mijn arme, goede vader; "Le passé n'est rien que le passé" en ook ik kan bezwaarlijk ontkennen dat in de krochten en spelonken van het duistere en tot nietswaardig stof vergane verleden de ervaringen rusten en de ijle, vluchtige herinneringen, zonder substantie en onbevredigend, ongrijpbaar…

Een teder gezicht kwam zacht deze nacht en kuste vluchtig vol passie mijn mond, bijna schaamteloos maar wel met stoute ogen. Daarna was ze weg, de wind nam haar mee.…

betrof en zó iemand komt vanzelfsprekend niet meer in aanmerking voor de weldaden dan wel de gruwelen van de seksuele escapades, van het vreemdgaan en de vluchtige avontuurtjes...…

betrof en zo iemand komt vanzelfsprekend niet meer in aanmerking voor de weldaden dan wel voor de gruwelen van de seksuele escapades, van het vreemdgaan en van de vluchtige avontuurtjes.…

Daar rekken nog altijd mijn enig overgebleven dierbaren hun nog zo kortstondige, vluchtige leven en zij zijn zo onbereikbaar voor mij. Zullen de onschatbare momenten van ons toekomstig weerzien nog komen en onze liefde doen opbloeien?…

De bioscoopzaal vol aangename en geheimzinnige schemer brengt wellicht blije spanning met allerlei grillig en vluchtig beleven. Dit beeldt het menselijke streven om het eigen wezen, ook de hele wereld, steeds grootser en geweldiger te maken.…

Tijdens het uitstapje naar de Basiliek had meneer mijn rug gestreeld met een vluchtig en onopvallend gebaar. De geste was niet onwelkom geweest en toen ons gezelschap neergestreken was op een terrasje, had hij verstolen blikken in mijn richting geworpen. Een andere keer kwam het tot een praatje.…

Wij bezitten een brij tussen onze oren, een weke en glibberige massa, roze of grijs gekleurd, die op wonderlijke en mysterieuze en zelfs door wetenschappers en filosofen niet te ontraadselen en voorgoed onbegrepen wijze communiceert en uitwisselt met de etherische, vluchtige, ongrijpbare en zweverige gedachten, redeneringen en gevoelens die, figuurlijk…

, maar het ging slechts om vluchtige, oppervlakkige praatjes. Ze staken hun hoofd slechts even buiten de deur maar door mijn dunne plafond heen had ik wel van hun opgewonden, geagiteerde gekakel vernomen. De deuren bleven overigens voor mij gesloten.…

Haar tranen zijn als de regen die de aarde slechts vluchtig beroert en die plotseling plaats zal maken voor zonneschijn door de wisseling van de seizoenen of van het klimaat....…

Vaag zweeft haar beeld me voor de geest als een ongrijpbare gestalte, als een schim, als een droom, als een vluchtige, ijle maar ondanks alles solide herinnering...…

Niemand zeggen, hier leg ik mijn zakdoek neer, ruggelings de armen in elkaar gehaakt, het schoolplein om de kring hield de adem in, als de neuzen dezelfde kant op wezen moest er gekust worden, vluchtig en beschaamd, gevoelens ontdekkend die nu puberaal worden genoemd.…

Hij monsterde de kale plekken op mijn keukendeur, bekeek ze vluchtig en met deskundige ogen en kwam tot een diagnose als moest hij die als een arts stellen. Met zijn expertise zouden de werkzaamheden een uur in beslag nemen. Verf en gereedschap zou hij meebrengen. En zo wachtte ik de dag af waarop hij zou komen.…

Vluchtig tussen de nevelslierten paleteert ze behoedzaam haar ochtendschilderij tot in de plooien van het akkerveld. Een kleurenspel van ochtendgloren, dat als een langzaam drijvend tafereel een beeld in mijn dag-geheugen grift en ik als versiering in het zijns-gebeuren van vandaag mee zal dragen...!"…

Maar met een speels, vluchtig gebaar beroert hij even mijn wang en stevig en kameraadschappelijk omklemt hij mijn hand. Het zijn de bescheiden en minieme liefkozingen van de man die nooit de Liefde kon verwerven, die geen vrouw tot de zijne kon maken; het is de tederheid voor de zo geliefde zus die zal resteren.…

Mama omarmt op de foto mijn zusje gekleed in het luchtige, frivole jurkje met een vluchtig, steels gebaar en rechts van haar zie ik mijn gestalte. Trots en met grote, waakzame ogen kijk ik in de camera.…

Maar ik heb de jaren laten verstrijken; ze zijn als ijle, vluchtige windvlagen gepasseerd en voorbijgegaan. En zo sloeg ik steeds het zonlicht gade dat rond het middaguur binnendrong door het zuidelijke, brede raam dat wervelende vlekken wierp op de wanden van mijn kamer.…

En zo treden mij de vage en vluchtige herinneringen aan mijn dierbare speelgoed voor de geest: kleurrijke bloempjes van plastic, aaneengeschakeld tot een ketting; een kartonnen doos waarin je kon hengelen om een visje te verschalken; het wonderlijke carbonpapier waarmee je kopieën kon maken van je tekeningen....…

Met een vriend heb ik nog een kijkje genomen in het hier in een uithoek eveneens gevestigde Kessels Museum, maar we wierpen slechts een vluchtige blik op de uitgestalde instrumenten: de zilverkleurige saxofoons, de banjo's, de violen en de piano en op zoveel uit een ver verleden dat niet vergeten mag worden.…

Alle contracten waren vluchtig, onbestendig en onbetrouwbaar gebleken. De cirkelvormige verdiepingen en balustrades boden veel herkenning en brachten mij terug in de tijd. Later, vóór het gebouw, met uitzicht op armzalig geboomte vóór een troosteloze woning ontmoette ik hem, eveneens een senior.…

Haar geduld was echter bijzonder snel op en was snel vervlogen als de ijle, vluchtige geur van een parfum dat geen duurzaamheid kent. Het stond in geen enkele verhouding tot de schier eindeloze weg die ik in het leven heb moeten afleggen.…

vernietigt genadeloos en meedogenloos de atmosfeer van geluk, het exotische parfum dat wij mogen opsnuiven als wij jong zijn, de flamboyante, stralende beelden in onze spiegels De jeugd vormt een kortstondige rimpeling in het meer van ons leven, veroorzaakt door een incidenteel briesje en een lichtvlek op de muur van de tijd, vergankelijk en vluchtig…

Ze hebben de spullen in de berging vluchtig geïnspecteerd bij het licht van een zaklamp. Het meisje moest die avond nog naar Antwerpen en nam in haast en verwarring, balancerend op de rand van een ineenstorting, een dekbed en een paar schoenen mee. Ik beklaagde haar en betreurde haar lot en lotgevallen.…