Alle inzendingen over vriendschap leed overbrugging

elegante en triomfantelijke overbrugging door de nog altijd bestaande vriendschap en kameraadschap die hadden overleefd....…

en majestueuze brug van de nog altijd bestaande vriendschap en kameraadschap die overleefd hadden.....…

stil is het moeilijk oorverdovende leed niet te overbruggen wat een ziel nimmer anders dan open in een baar heeft beleed je kleedt in afgedragen ouderschap, zegt toom waar niets tooit leven berooid achter blijft dan beklijft een rode dag berooid op een zwart getrapte weg liefdeloos, ik zal iets gedaan hebben wat het gras dat je droeg niet…

Mijn geschenk zal verpakt worden in een daarvoor geschikte doos en het zal de afstand overbruggen die ons scheidt. Het zal een bevestiging vormen van een vriendschap die al zesendertig jaar standhoudt.…

We hebben gedeeld Jarenlang Lief en leed Vriendschap Als een bloem Teder opbloeiend Groeiend in warmte Stralend in de zon Als een bloem Heen en weer geschud Zwiepend in de storm Druipend in de regen Als een bloem droevig geknakt Stervend in de kou Eenzaam in de sneeuw Vriendschap Heb ik het genoemd Het was gedoemd te sterven…

Zondag. Zonnebloemstraat in Hillegersberg, stadsdeel van Rotterdam. We zijn bij opa en oma, jaren '50 vorige eeuw. Veel ooms en tantes, neefjes en nichtjes wonen er in de buurt. Wij niet. Elke zondag gaan we vroeg uit Leiden met de tram naar Voorburg. Van daar nemen we de trein naar Rotterdam, het 'Hofpleinlijntje'. In Hillegersberg stappen…

Ze kunnen haar leed, pijn en verdriet niet wegnemen.....…

Afstand...het is een kwestie van tijd deze te overbruggen.…

Gedachten overbruggen iedere afstand. Het is het reizen van de toekomst.…

Het animo voor het bijwonen van congressen blijkt vaak recht evenredig met de te overbruggen afstand.…

De afstand tot in de hemel is een fractie van een seconde, in vergelijking tot de inspanning die van een mens wordt gevergd om de afstand van de wereld tot in de hemel te overbruggen.…

Achteraf lijkt muziek een uitstekende manier om afstand te overbruggen terwijl een piano speelt Chopin bijvoorbeeld…

Hij was een heel goed vriend en ons vriendschap was groot, Daarom hou ik nog heel veel van hem, al is hij dood. Wie beter weet, Hij gaat, zonder leed, Een nieuwe weg, al laat Hij, naast d' ouderlike haard, Veel dat hem lief was. Mijn vriend en ik, wij hebben beiden Een weg genomen, gans verscheiden.…

Zowel liefde als leed, Heb je met me gedeeld. Zelfs als ik een blunder beging, Was jij het die mij opving. Wanneer ik het niet meer zag zitten, Kwam jij bij me liggen. Jij verstond me zonder één woord, En legde je kop op mijn schoot. De vriendschap die jij me gaf, Kwam recht uit je hart.…

Soms zit dit verweven in iemands persoonlijkheid en is de afstand alleen op die manier te overbruggen.…

Tevergeefs probeerde ik haar te troosten met mijn stellingname dat het diepe leed de voorwaarde is voor de loutering, voor de wijsheid, voor de humor, maar ook voor de zelfkwelling en voor de liefde tot onze medemens.....…

Er was rouwe op het huis, Er was rouwe in de kluis, Toen de Heer ons geheel had verworpen; Want zo lang als hij leed, Ging een biddende kreet Als een offerand op uit de dorpen. Toen de doodsmare kwam, Zie, mijn wangen zijn stram, Maar ik schreide als het kind van mijn kindren!…

Tederheid strelend als een zachte hand Kriebelend in je nek Met vleugels die zo kwetsbaar zijn Als een jong vogeltje Een afstand niet te overbruggen Niet waarneembaar Werelden van mij verwijderd Onzichtbaar gebleken Als een mens met gevoelens Hunkerend naar alles Wat eens zo mooi was Verlang ik naar jou…

ik heb alles gezegd zwijgend ik kon niet bij je de afstand overbruggen ik zag aan je ogen dat je het niet begreep ik schreeuwde zonder woorden zij galmden na in je gezicht zo gesloten als nooit tevoren ik ben ver gegaan heb me helemaal gegeven stortte mijn hart uit vertelde je dat ik van je hield veel veel heel veel ik heb…

De tranen stromen langs de verweerde groeven tijdloos is verdriet.…

Als een verwelkte roos die dood bloeit het hoofd treurig op gebogen steel, vind ik nergens vocht om mij te sterken… laat mij maar drogen.…

In een boek hoort leed. Er moet zeker iemand sterven. Kijk, het leed van anderen, dat lees je het liefst. Je wilt geen boek waarin de personages het allemaal leuk hebben. Die gaat dood,en die ook, en die daar probeert zijn vader te wurgen: dat is het goede boek.…

De afstand Tilburg-Den Bosch is met de sneldienst gemakkelijk en snel te overbruggen en als ik ben ingestapt, komt spoedig een leuke senior met een verzorgd baardje dat een gaaf gebit omringt, die in mij de oudere vrouw herkent, naast mij zitten en hij opent opgewekt het gesprek.…

tranen staan te wachten ritsen harten in een lijf het komen sterft een stille pijn een paraplu drupt liefde het hoofd dat het recht heeft gemist breekt in het kind het laatste is het sterkste blad voor altijd eenzaam in de mast een tijger vijlt zijn nagels wakker de woudreus weet de weg een zee ligt aan de overkant de oostkust buiten…

Zie ik dat menselijk leed Een vrouw met open ogen die niet zien die niet praat, niet denkt die niet weet die nooit meer iets vergeet Zie ik een wereld die rond haar is waar ik barmhartigheid bespeur maar ook het mededogen mis Zie ik een wereld die over haar denkt en praat zij die haar willen laten leven met liefde als terreur en…

Wanneer de stilte verbroken wordt Door de leegte er om heen En de koelte van een avondbries Als hete adem mijn gezicht beroert Weet ik de toekomst voorbij te zijn En terug te keren naar weleer Doch denkend aan die voorbije tijd Richt ik de smeekbede niet nog een keer Want als ik omzie naar de geleden tijd Al dat leed van miljoenen stervelingen…

Wie het leed van de gehele wereld op de schouders neemt, draagt bij aan de vergroting van het totale leed.…

O gij, mijn lief, die nu door 't lieven lijdt, Klaag niet in stilte alleen, - maak poëzie Van leed, - ach laat geween en melodie Tussen ons zijn een zoete somberheid. En ik, die u nu liefheb, begeleid Uw zang met wederzang, ter harmonie Van klare koren, kalme profetie Van vreugde en liefde en innige eindloosheid.…

Zo overbruggen we de tijd van grote eenzaamheid. De lange avonden en nachten zijn bijna voorbij en dan kom je terug weg zijn de eenzame gedachten.…

De bruggen overbruggen diepe sombere waters Geen lach weerspiegelt. Hoe schoon en mooi het klonk en was Het verbond is verbroken. De stad breekt zichzelf af Ze geeft niet meer Ze gaf…