Alle inzendingen over wanhopende zoeker do

Ben ik dan die zoeker naar jouw hand, of ben ik op zoek naar wie me toelacht? Zonder woorden vraag ik je ten dans, en ik verdrink, ik verdrink in je lach. De wind jaagt geruisloos door mijn haren, en mijn ogen, mijn ogen zoeken die van jou. Lippen die elkaar raken, als zoete akkoorden, zonder iets te zeggen, zonder ooit te spreken.…

Opmerkingen: Het curieuze van deze foto is dat je vanuit zee gezien zo het flinterdunne duin van vissersdorp Ter Heijde herkent, ook de rechteropgang vanaf het strand. Alleen de achtergrond klopt niet. Het kerkje staat er vanuit dit perpectief terecht niet op. In 1933 was de nieuwe bebouwing van Ter Heijde afgerond(in 2e W.O. door de Duitsers als de…

De oude vrouw loodst mij langs kanalen waar ik anders ingevallen zou zijn of zij niets is zekerder dan onze gezamelijke tred in deze richting Misschien is de weg een rol en de rol een weg? Misschien kunnen wij nooit fout lopen, zolang zij voorop loopt en ik erachteraan.…

donder maakt me wakker regen vertelt me hoe ik me vandaag voel mikkend op het ene voorval fantaseerend over vroeger sollende gedachten overspoelen me lakens vallen van me af sidderend als een slang begeef ik me naar jou maar... donder maakt me wakker…

Je keek niet door de zoeker naar de buitenwereld, maar in de zoeker naar de binnenwereld. De meditatie was de handleiding om dit toestel te bedienen. Ik sluit mijn ogen en denk aan die ene roos die uit het niets tevoorschijn komt. Eerst als een zwakke afbeelding,daarna als stralend object.…

Niets kan als een absolute waarde gevonden worden, want als het al gevonden wordt, heeft de zoeker er een relatie mee en heeft hij de absoluutheid ervan ongeldig gemaakt.…

Hhd d d Hdd D d d d da D dda d dda da D da d da d da d da d da da da Da da demband Demband demband dembrand dembrandt Dembrandt Dembrandt Dembrandt Doe d doe d doe dda doe Da do do do da do do do Do do da do deu d Do do do deu deu doe deu deu Deu deu deu da dd deu Deu deu deu deu…

Do or do not. There is no try.…

Het honderste gedicht op deze plaats: ik werd niet wijzer, milder, bleef een zoeker, maar nu en dan kwam plots een licht en wist ik me bevoorrecht, onverdiend, een kracht of inspiratie, hier of daar iets ziend en weer kwam het tot een gedicht.…

Ben ik de zoeker die zichzelf verzaakt? Ben ik dat kleine kind dat dwalen moet? Ben ik die jonge vrouw die waakt? Ben ik verloren in dit koud heelal? Ik ken ze niet, de wegen in dit labyrinth van het verlangen, maar 'k weet alleen dat ik wil luisteren naar de zangen die altijd en overal om alle dingen hangen...…

het bestoven raam op de toekomst op een kier voor wie bang zijn voeten niet te snel beweegt het kan gesloten worden met een simpele zucht voor de onstuitbare zoeker naar goud in dit leven wenkt enkel het grote gat waar gordijnen hangen waaien op de ademtochten van passanten te vlug dus onderweg nooit herkend dit steedse raam hier is…

Hij zoekt naar zichzelf verborgen in klei hij vindt en hij vormt de uitkomst is zij hij zoekt naar de kern van naakte bestaan hij kneedt en hij drukt zo zal zij ontstaan.…

Waarmee ik maar wil zeggen Fred: er zijn 'zoekers' en er zijn 'liefhebbers'. Er zijn 'gevestigden'en er zullen 'nieuwkomers'zijn. En de aantallen? Die zeggen niks.…

Ik ben 'n zoeker, 'n dichter, met een vol hart, maar lichter dan ik van mezelf had verwacht. Ik zie het goede in elk mens en vrede is mijn grootste wens, naast een lach op je gezicht. Ik ben gewoon en ook bescheiden, laat me niet door anderen leiden. Ik ben en blijf in evenwicht.…

Heel weinig is zeker: wél dat mensen niet alléén bestaan en dat we zoekers blijven en al vragend verder gaan; dat hoop toch telkens weer ontkiemen zal en lente doet ontstaan.…

ze forceren ruwe steen tot smaragd modelleren taal uit verdommenis Gewone bijen worden grootgebracht en zoemen aldoor in de vensternis ze zoeken buiten zien ontsteltenis en nieuwe beginsels worden van kracht Steekhoudende gedachten geel als lis vergroeien uit versteende dorst en gracht ze scheuren ruimte tot gebeurtenis En menig zoeker…

Do fleanst samar fuort Ik blieuw der’t ik bin Mear allinnich Mar do blieuwst der altyd Foar my. Wy binne beiden foarsichtig De himel is ús thús Do de kening fan de greidefûgels Ik lyts en tear mar kening yn myn geast. ------------------------------------------------------------ Foppe Oostenbrug Dit is een Friestalig gedicht…

Het verlangend wachten, En het wanhopig trachten, Door te gaan zonder jou.…

Wanhopig huilend bel je mij De wereld doet je pijn Je ziet het niet meer zitten Zo verdrietig, teer en klein Soms weet ik het niet meer Gaat zelfs mijn licht langzaam uit Wat moet ik doen? Waar doet het zeer?…

Een wreed vel papier geen inspiratie vandaag wel hunkering te schrijven Ik staar voor me uit, twijfel zal ik weggaan of blijven mijn verkrampte vingers doen pijn door het knijpen in mijn pen de kat staart mij aan Mijn enige fan!…

Neerstromende regen, wolken o zo grauw. Ik kan hier niet meer tegen, ik zit helemaal in het nauw. Was er maar enkel een regenboog, een beetje regen, een beetje zon. Maar dat doel reikt te hoog, het is te lang geleden dat het begon. Ik blijf altijd steken, in dit gevoel. Is het een voorteken, van een dood o zo koel? Het is zo'n diep…

U bent onderdeel van een wereld die verkeert in wanhoop.…

je ogen en je oren hangen lusteloos langszij geweten is verboden en luisteren voorbij het lijden is te dragen alleen maar door te doen alsof er niets meer is te vragen gedachtenloos aan toen van binnen roept de schoonheid die blind is en ook doof maar steeds versteent al bij 't gelaat zichzelf niet meer gelooft…

Ik wacht , kijk , kom dan naast je staan Al ben ik mezelf niet Ik denk, bezwijk , verloren door je glimlach Geboren, getogen in m’n gedachtengebied Ik wil, ik kan, maar mag niet van wie Wie heeft het recht mij jou te verbieden Ik zou als ik mocht maar jij hebt de macht Jouw wil zal en moet geschieden Verdomme gedaan ik kan’t niet meer aan…

Ik zeg u, de dagen zijn te lang, de nachten nog veel langer. En verdomme 's nachts als je wakker bent dan dreunt de waarheid binnen als paukenslagen tegen oogbollen. De sensoren staan wijd open de popmeters op maximaal, het komt binnen als een alles verwoestende modderlawine. Chaos en ruis en dringt in de ether van mijn hersenschors. Paniek is…

Zij waren, zegt Cayce, "zoekers naar waarheid", ook diegenen, die "de mensen raad gaven - met behulp van overgeleverde wiskundige berekeningen, maar ook van de leringen van de Perzen uit de tijd van Zend, Og en Uhjltd met behulp waarvan zij de mensen een betere uitleg gaven van de astrologische wetten en de natuurwetten".…

Verlangens bedolven onder De mateloze woede van hen, De rusteloze zoekers. Ontdekkers, Beschermheren van Onbezonnen geluk. Waar dwaal je? Dromend door het Zwartglimmend stratenvocht? Alleen Gedachten denkend.…

in een op drift geraakte tijd noch dat wat je ons naliet als onbedoelde held die droom aan woord en daad kon paren ultieme keus om door te gaan verzet tot in de dood maar ook het licht dat jij bij mij ontstak de gloed in een gekwelde geest en zo, nog vele jaren later, voorbij de grenzen van je dood de zegen mededeelde aan deze zoeker…

vanmorgen heeft hij de dag om handen gevraagd steviger en vaster dan maandag strekken de vingers uit niet meer zakken het gruis is volop in de vuisten en nog steeds wanhopig vanmorgen met de hond op de dijk sluipen slakken nee, ze schuilen het wordt warm vandaag het slijm van de dag glipt tussen de vingers ------------------…

jij leeft daar moet voor je leven knokken ik leef hier en voel me gelukkig zonder er iets voor te doen jij leeft daar in dozen en in hokken ik leef hier in een huis met een plantsoen jij leeft daar bent al gelukkig met een onderdak ik leef hier in een huis jij daar in een vuilniszak jij daar bent arm...…