Alle inzendingen over wanorde

Toen ik nog een flinke jongen was kreeg ik een belangrijke opdracht van mijn baas. Ik was toen stratenmaker en moest in Wassenaar de oprijlaan van een hoge Piet opnieuw bestraten. Wanneer hij in Den Haag was kwam zijn vrouw, een knappe slanke verschijning, af en toe kijken en nodigde ze mij uit in het tuinhuisje even te rusten en kreeg ik een glas limonade…

Als wazigheid je niet meer zint was dan het grove zout uit de mist strooi kwistig met regentranen en jank als een vroegtijdig verlaten kind laat de ogen verfrist weer open gaan en denk: ik word straks weer bemind…

In mijn hoofd is het een chaotische wanorde. Ik staar naar het niets - er dringt van alles tot mij door - Er altijd maar een eind aan breiend. Wat halen die missteken nou uit in dit o zo geweldig verzonnen kunstwerk? Geen reden tot reparatie! Wat doe ik hier in Godsnaam? (...doe ik?)…

Wanorde met orde beantwoorden en onrust met rust betekent meester zijn over je hart.…

In hun boek, de wet van de stimulerende wanorde (de Engelse titel is veel leuker: a perfect mess) gaan ze tekeer tegen organizers die je zouden adviseren om enorm veel tijd door te brengen met organiseren en ordenen en die je zouden adviseren om enorm veel opbergmiddelen aan te schaffen.…

Ergens aan de rand van een grote vuilnisbelt lag een heel oud fonteintje. Zij bestond uit een sierlijke ronde bak van gepolijst steen en een voetstuk, fraai gebeeldhouwd. Dat fonteintje leunde schuin tegen een afgedankte, kapotte kast. Ze dacht na over haar lang en veelbewogen bestaan. Wat was hier op de vuilnisbelt te verwachten? Mistroostig keek ze…

Glinster vanuit het donker verraadt een eeuwenoud licht van verloren gegaan of leven ons ver vooruit Uit ordelijke chaos geboren ondergaat de mensheid, zoals de Dinosaurus, ooit eenzelfde lot Sterft dit heelal uiteindelijk in wanorde zal óók onze glinster voor altijd doven…

Je had je leven net op orde en niet meer die wanorde. Waarom is dit gebeurd? Het heeft onze harten verscheurd! Zo'n vreselijk ongeluk daar lag je levenloos: ow wat was het moeilijk want ons zusje is dood....…

mijn stroom van woorden brengt in een vrije val als een sneeuwbal die bergafwaarts voortrolt, ongeremd en groeit zonder oog voor werkelijkheid steeds weer passeren striemende beelden mijn geestesoog verlating, jaloezie vernedering amper overwonnen dient een volgende zich aan een wond die ik open houd bezeten voel ik mij wanordelijk…

Een bos donker haar bevond zich in warrige wanorde op haar schedel. Ze stapte op en verdween uit het zicht. Nooit zou ik haar weerzien.....…

Met wat toch wel beschouwd kan worden als haar laatste krachten vouwde zij de vele, zijdeachtige, kleurige sjaals die in schrikbarende wanorde lagen opgestapeld in een muurkast met mijn assistentie nog op alsof dit allerlaatste project nog voldoening en zingeving verschafte....…

De wanorde en chaos na de aardbeving een tremolo van binnenuit het moederhart; een huivering, die waarschuwt voor de aftakeling als Gaia vecht, waar mens het noodlot tart.…

Aanleiding hiervoor zijn de ongeregeldheden op de wegen naar Dokkum en de vrees voor ernstige wanordelijkheden als de demonstratie alsnog door zou gaan. Gezien de situatie die is ontstaan is de veiligheid van de demonstranten en publiek niet te garanderen. bron: www.politie.nl (zie link)…

Daarin het portret van mijn broer, zwakzinnig, en rondom het hart wanordelijke krassen, gezet door een kleurpotlood. Een kaartje eraan vastgeniet met de tekst: "Voor mijn liefste zus". Mijn broer mist mijn bezoek. Gewoonlijk grijpen we elkaars hand en dan verklaar ik: "Ineke en Thijs!, Broer en zus!…

Vele tassen, in wanorde opgehangen tegen een wand en bontgekleurde lange sjaals aan een rek en ook hooggehakte zwarte schoenen die als verweesde en in de steek gelaten kinderen wachten op een koper die nooit op zal komen dagen En ik verklaarde mijn nieuwe kennis achter de toonbank dat alle mannen lief zijn, behalve hij, een one-liner die wel aansloeg…

harte welkom speelgoed van de vliering oude tijden keren weerom verruimd het leefgebied fietsend naar het zwembad het water zie je glimmen is deze dag uniék nat Play Mobil over de vloer als vanouds handstand tegen de muur van de schuur dan slaat de vermoeidheid toe nu is het lief logeetje terug naar huis en haard de kamer nog wanordelijk…

Als men dan genood is bij zijn psychiatrische kennissen die "leven van de liefde" in een wanordelijk appartement en die vervuld zijn van het eigen ziekelijke en ziekmakende ego dat is als een overstromende beker, tot de rand gevuld, dan kan de Kerstvreugde vanzelfsprekend nauwelijks op.…

Te midden van het wanordelijke decor in de oude wijk ¨Fatima¨ met de kerk, het patronaatsgebouw en de gymzaal bevond zich eens het lage, langwerpige, houten gebouw van onze lagere school. Aan het eind van een lange gang trof je het knutsellokaal aan. Het was altijd plezierig.…

In de drukke wanorde van de door elkaar heen krioelende dansers, begeleid door de klanken van luide popmuziek, stond ik de leiding van mijn mannelijke danspartners nauwelijks toe en bewoog ik mij eigenzinnig, zelfstandig en onafhankelijk, verzonken in dromen van curieuze signatuur in een geheel eigen ritme.....…

De wanordelijk gegroepeerde snuisterijen en spulletjes in mijn flatje gaf ze een plaatsje. In het dressoirtje dat ik van Moeder geërfd heb bewaarde ik nog een fototoestel van ouderwetse makelij dat echter nog goed dienst kon doen. Ik gaf het Lieke cadeau voor haar dochter.…

In de nabijheid bevindt zich het wanordelijke decor van mijn jeugdjaren.…

De wanorde en de chaos die de verwende burgers niet gewend zijn in de zo "beschaafde" en "overgereguleerde" rechtsstaat, stijgt hen naar de keel en luidkeels en opgewonden geven ze uiting aan hun ergernis en verontrusting...…

Uit de wanordelijk en rommelig ingerichte muurkast visten we vier luttele kaarten die geschikt leken om de feestelijkheden kracht bij te zetten... Geplaagd door al jarenlang aanhoudende pijnen kan mijn vriendin het minste of geringste niet meer opbrengen...…

Hij bood me een doorkijkje op zijn wanordelijk gegroepeerde gele ondergebit, en, figuurlijk gesproken, krakkemikkige verstand waarmee hij meteen al het toch wel elementaire onderscheid tussen verstand en gevoelens en de weerslag daarvan in ons brein niet scheen waar te nemen en tot mijn grote verbazing gaf hij plotseling te kennen zich mijn drastisch…

Bijt je mateloos vast in de wanorde van de dag. Raak verslaafd aan de geweldige vrede. Laat geen radeloze traan om een minnaar Verzin dat hij kruipt...de vadsige pad. Beteugel de begeerte niet, woekerende tong. Schaf de troon af. Verbied het kale graf en de bedelstaf. Schenk de stilte aan de stad, het tumult aan het moeras.…

er zijn weer zangers zangers op het plein liedjes cirkelen langs gevels de melodie verdwijnt als tonen in de straat vervliegen de groep is licht wanordelijk een dikke enthousiast de rest is mee- en leegloper gelokt door het refrein snel rijk te zijn bussen met pecunia gaan rammelend langs de menigte de armslagen van de dirigent…

De administratieve taken die haar opgedragen waren bij een werkgever leidden tot een hopeloze onherstelbare wanorde. Lang verkeerde zij nog onder de hoede van haar moeder.…

Een toch wel wat norse jongeman met donkerblonde krullen, die wanordelijk gedrapeerd waren over zijn schedel, werd geassisteerd door een bereidwillig, lieflijk Chinees meisje met een kanten bloesje en cognackleurig vestje.…

Toen de roemruchte negentiende eeuw ten einde liep was de eveneens beroemde staatsman wiens naam Thorbecke was gekomen tot het ontwerp en de oprichting van een nieuw schooltype, de Hogere Burger School en hooggeleerde heren traden aan om de leiding te nemen over de wanordelijke klassen van rebelse Brabantse scholieren, uit de klei getrokken.…

Bij terugkomst in de haven werden Wouter en Mien door de politie bekeurd wegens het veroorzaken van wanorde.…