Alle inzendingen over weerzin

Van weerzin naar weer zin: het scheelt maar een klemtoon.…

In kort gehouden zinnen Samengeraapt tot vier Hou ik gevoelens binnen En die zitten me tot hier Tot hier, en niet verder Kan ik de weerzin aan De grens, tussen wolf en mens Bereikt onder volzinmaan…

Het werkt averechts, wekt weerzin op en leidt tot niets wanneer men probeert om andersdenkenden de eigen overtuiging of geloofsbeleving op te dringen.…

Ik heb er een levenslange weerzin tegen kleinburgerlijkheid aan overgehouden.…

(hem)... met weerzin vervult.'…

Een recalcitrante en kribbige lusteloosheid doet hem schrijven met een uitdagende nonchalance, welke zijn weerzin tegen de houding van 'literator', tegen 'literatuur' in het algemeen, demonstreren moet.…

Lichten laaien strooien kreten blindelings onder druk gevangen overrompeld Luchten laaien klaren niet zien zwart als glas vertroebeld gesmolten tot weerzin Waarheid in woeker geroofd ontdaan van haar waardigheid tot schaamte vervallen…

Hetgeen de Deense weerzin mooi verklaart: één Euro is niet eens twee Øre waard.…

Op mij maken ze vaak een absurdistische, koele, koude, welhaast sinistere indruk die zelfs mijn middenrif in opstand doet komen en daar een welhaast fysieke weerzin doet ontstaan, vertaald in psychosomatische gevoelens van weerzin, verwrongenheid, angst en walging. Mijn trouwe metgezel was zich hiervan allerminst bewust.…

Ramp zalig het gevoel loos de woorden schat ik ook van jou wéér galmen gehate klanken vormen zinnen sprakeloos mond dood moe gestreden uitgedroogde levens ader en door stromen haperend ader latend walgende weerzin…

Binnen dit leven voortdurend bezig angstig te zoeken naar restanten van een ander leven, maar tekens van weerzin en wanhoop, een vuilnisbelt, een oude teddybeer, beheersen het landschap.…

Voelt men liefde, angst, vreugde, hoop, vertrouwen, walging, weerzin, neerslachtigheid of, nogmaals, wat voelt men in feite?…

We balanceren op een superdun lijntje... tussen illusionaire tevredenheid en strijdlustige weerzin! Soms snap ik hardwerkende dieven wel!...…

Ook nu weer, bij de bushalte, bleek overduidelijk de aarzeling, de weerzin, de angst voor opdringerigheid van mijn kant en de bijna angstvallige schuwheid, waarmee mijn "gesprekspartner" nu zweeg en ongeduldig de komst van de bus afwachtte. De vraag volgde echter nog of ik weleens ging "stappen".…

.....en in die tijd - ik was nog een kind - hosten mijn mede-scholieren en ik door de straten van Den Bosch en de liederlijkheid die mij aangreep en waartegen ik nauwelijks bestand was vierde hoogtij, ook in de cafés, waar ik een meisje zag tongzoenen te midden van sigarettenwalm en dronkenschap. Ik droeg bij uitzondering de helgroene kiel, beschilderd…

waar op de trede van de trap, en op het scherpst van elke snede, onder het wenken van de rede en tijdens het blind voorbijgaan van haar snelle stap, een tweede jongedame, zich herhalend, walging wekt, de eerste snollig en ontevreden weerzin en wellust als een stedelijk drab met het allerbotste van haar mes, tevreden, voortbrengt, grijnzend…

De eenzaamheid waardoor ook haar ongelukkige jeugd getekend was, vervulde haar dermate met afschuw en weerzin, dat zij zelfs de dodelijke ziekte prefereerde boven een leven zonder haar echtgenoot....…

; de pisseblom waait van veders naar dons en den paarse vervliegt in veneinig geprik vanonder ruige maai komt nog als geborgen groen het hooi in feromonen asem op; verdroogde druppeltellers begraven in boeket langs onvermijdelijke bloei vergroeit onvergankelijk klam het weinige blije weerzien van beklemmende liefdes met vrije weerzin…

Dood jij maar dood geef je bloot intense weerzin wekkende gruwel jij overheerst alomvattend mijn zijn jij negativist verbied mij te slapen, drinken, eten genieten, vergeten de dood is wat er op volgt groot zal jou overwinning zijn verdwenen pijn van het zijn klinkt als muziek in mijn oren ik geef me over…

mijn pen stokt vandaag als ik een onbeschreven blad tracht te ontmaagden ik worstel met een vervlogen drang ben thans aangeland in het gevreesde bordeel van verlopen dichters allen bloot geëtaleerd op oud rose behang alwaar woorden zijn verworden tot zuchten en inkt is verdroogd tot nutteloos zaad ik hoor, met weerzin…

De huidige weerzin tegen de erfenis van Freud kan gemakkelijk worden teruggevoerd op één voor steeds meer mensen onverdraaglijk besef: namelijk dat wij geen mensen uit één stuk zijn.…

raadt Ze pruilt in dure stoffen naadloos sluitend om de leest met opgeheven pink Zij toont wat getuite lippen niet lossen willen Ze waant zich heel wat het bont van de hermelijn als een cobra rond haar hals In haar hoed zit de paradijsvogelveer zo enig en duur moet ze lijken bewust van de laatste smaak Tot ik strompelend van weerzin…

och, gezielt zijn mijn hem’len prijkt mijner geest in’t ganser sop gerstenwater is wat het beneveld heersen den schim’len bij ’t hop doch, och here die mijne geest verslindt is het dan mijn begane lichaam waar verlangen, streven, weerzin vindt zijt gij toch met mij betaamd mocht gij ogen tijdens vangsten rust dan in mijner nederigheid…

Krijt weerzin jegens de omhooggevallenen, kijk vol ongeloof naar de waanzin in relidwaze ogen. Maar ook, de hartenpijn en het zielenleed. De eenzaamheid van dat oude mensje dat onzeker wacht op zorg. Ik houd mijn pen paraat...…

Soms dan moet ik huilen Vocht hoopt zich op over mijn ogen Niets kan ik dan meer zien Alleen een wereld van wazige weerzin Een klein meisje Houdt zichzelf voor de gek Ontneemt zich haar eigen zicht Geeft haar naasten een andere plek Even wachten op troost Even wachten op het onmogelijke Even wachten, want wie kan komen?…

Zoveel in je om voor te gaan - te proppen in je korte bestaan Je rol voor mij schoot er wel eens bij in Zocht zelf mijn weg - tot grote weerzin en onmacht van jouw kant De band hield stand ondanks leugens om ons heen en beperkingen, die alleen maar sterker maakten We over elkaar waakten Ik speel nu op je gitaar Neem je energie waar…

Ook nu weer, bij de bushalte, bleek overduidelijk de aarzeling, de weerzin, de angst voor opdringerigheid van mijn kant en de bijna angstvallige schuwheid waarmee mijn "gesprekspartner" nu zweeg en waarmee hij ongeduldig de komst van de bus afwachtte. De vraag volgde nog of ik weleens ging "stappen".…

punt van doven Sintels her en der Liggen triestig na te stoven Vonken onder as verborgen Wachten op zijn levenslucht Om opnieuw te kunnen branden In torenhoge vlucht Anderen vaak gekoesterd In de hitte van zijn haard Het eigen vuur nooit opgerakeld Is het schemer dat hem aanstaart Als duisternis gaat heersen En kilte wekt tot weerzin…

.' Zodra d'r man aan haar verzoek voldeed, verklaarde hij: 'M'n weerzin is een grote; ik schaam me steeds, als ik me moet ontbloten.' De psychiater heeft 'm uitgekleed. Al spoedig bleek het ijs te zijn gebroken. Verheugd verscheen-ie weder op consult. Gedreven heeft de man het uitgebruld.…

waarom vluchten uit weerzin en leed, waarom hopen dat men vergeet wat de ziel heeft doorstaan en gemerkt? slechts zolang de herinnering nog werkt is mijn leven mijn eigen bezit, onverschillig of het bestaat uit vervoering of nederlaag.…