Alle inzendingen over werkdag

“Nee hoor, een gewone werkdag,” antwoordde ik. “Is er vanavond nog wat leuks op de televisie?”…

De eerste ochtendstralen schitteren spinrag tot kwikzilver en breken versliert door nevel mijn zojuist geopende ogen De stilte doorbroken door ochtendgezang lig ik de voorbije nachtelijke droom voorzichtig terug te beelden ruw verstoord door de gong van elke werkdag…

"When the day is done" is na mijn werkdag iets anders dan wat jij ermee bedoelde, voor mij is het een glimlach. En jouw "which will" gebruik ik, je moest eens weten, om even bij te komen. Ineens, steeds weer ineens ben je er even bij. En anders ben je op te roepen met wat je hebt achtergelaten, tussen missen en herinneren.…

de kleine wijzer kruipt voorbij de tien de krant heb ik van A tot Z gelezen m’n toetsenbord heeft niets van mij te vrezen en buiten heb ik alles al gezien op mijn bureau staan lege koffiekoppen een paperclip is nu niet langer krom ik sla het lege blaadje maar weer om een luide geeuw is nauwelijks te stoppen een werkdag van een dienaar van…

Nooit meer je brede glimlach als je me na een lange werkdag ziet. Nooit meer zul je me omarmen of geen boodschappen meer doen. Nooit meer mijn koude voeten bij je warmen, of die ‘voor het slapen zoen’. Nooit meer met de kinderen spelen, met de voetbal of de blokken.…

Daar zit je dan en hoe bezorgd, je sprak afgemat je woorden vlak gingen te keur en te kust maar stelden mij niet gerust wel meer op mijn gemak Je zag er niet goed uit met het grauw al onder je huid en een magere oogopslag zo midden op de werkdag en van de weeromstuit Sprak ik in ongeveer jouw taal maar met een zacht vocaal bracht ik…

Elke werkdag weer een straf, als ik hem tegenkom, die man met de hamer. Met de ogen op half zes maak ik een kop koffie klaar. Ben nog lang niet bij de les, en gaap als ik sloom voor me uitstaar. Ik moet nu toch echt naar kantoor en kijk nog even op de klok. Er is toch iets waar ik me aan stoor want door mijn lijf gaat een schok.…

ik hoorde geen protest van hen al die jaren soms moest je moed vergaren om met gevaar van eigen leven hen een gevoel van veiligheid te geven je betrad een brandend huis om te redden mens en dier, durf te wedden dat soms de angst toesloeg als het vuur om je heen joeg iedere werkdag stond ik je af de feestdagen alleen was een straf…

Koninkjes in bolides op weg naar een saaie werkdag, soms nog flossend of scherend dan wel lippentuitend glossend. Twintig personen op tweewielers willen linksaf, wachten geduldig tot de lus in het asfalt bepaalt dat er geen blik meer aan komt, en dan gaat het ook nog regenen. Is er een alternatief ? Zeker wel !…

Zo even alles opruimen en na een werkdag van een uurtje of 14 druipen ook wij af; tot morgen!…

Op de eerste werkdag verklaarde ik aan mijn toekomstige collega's bij mijn eerste kennismaking met hen - wellicht al te optimistisch en met vooruitziende blik - de beroerdste niet te zijn of te willen zijn.…

Elke werkdag herhaalt zich het ritueel, meestal om tien uur, soms pas tegen half elf, en overal ziet men hetzelfde tafereel, maar met andere mensen, dat spreekt vanzelf. Meespelen is hier een dure morele plicht: je kan en mag je er niet aan ontrekken. Wie weigert verliest onherroepelijk zijn gezicht en wordt toegebeten dat hij kan ver...…

Na een intense werkdag om voor zijn gezin te kunnen zorgen, zit hij nu toch met een voldaan en volmaakt gevoel naast me. Mijn hartje barst van tevredenheid. Zoals hij naar me kijkt en dat ik hem gelukkig maak. Na alles wat we hebben meegemaakt, maak ik hem nog steeds gelukkig. Mijn hartje barst van geluk.…

Elke werkdag zie ik hem lopen op precies hetzelfde punt. Hij loopt op de stoep met zijn hondje richting station. Ik fiets naar de rekken om mijn ijzeren ros erin te zetten. Als ik flink doortrap kan ik net linksaf kruisen voor de man met het hondje. Dat is van wezensbelang.…

In de bevestigingsmail stond dat het binnen drie werkdagen zou geleverd worden. De vierde dag was ik thuis en verwachtte ik elk moment mijn vriendelijke overbuurman te horen aanbellen. Wat niet gebeurde. Vandaag, de vijfde werkdag na de mail, kijk ik toevallig uit het raam, naar de brievenbus van mijn overburen.…

Twee dagen voor mijn eerste officiële werkdag krijg ik een telefoontje van de personeelschef, meneer Beerda. Hij vraagt of ik de volgende ochtend langs kan komen. Als ik zijn kamer binnen kom, zegt hij: “Ik zal maar meteen met de deur in huis vallen. Ik heb er nu al spijt van dat ik je heb aangenomen.…

Niet alleen de troosteloze Zondagen vol verveling Werkdagen vol van spanning De tegenzin Dezelfde weg Hetzelfde werk De gedachte Is dit nou alles? Het leven gaat aan je voorbij Er is meer...…

Natuurlijk is roken en meeroken schandalig schadelijk voor onze gezondheid, wat vooral ook te merken is op zo'n degelijke regenachtige werkdag...kijk eens wat vaker in de spiegel van dat dampend stuk ongeluk; alsof Uw leven nou zo gezond op rolletjes loopt.…

Geruisloos, omdat voorlichters lijden aan de beroepsdeformatie van hun wegbezuinigde functie-overdracht die op laatste werkdagen pijnlijk naar voren treedt. Heel in het begin investeerde ik wat tijd in haar.…

In ieder geval was het een gewone werkdag. En toen kwamen de tanks. Ze reden over de weg en de torens met de kanonnen draaiden van links naar rechts. ‘Ik dacht nog, ze kunnen zomaar op ons schieten.’ Maar dat deden ze niet. Ze reden verder en Noordsleen was bevrijd. En de boer, zo luidt het gezegde, hij ploegde voort.…

Een goede werkdag. ’s Avonds ging ik naar Herman Finkers in Rotterdam. Dat is altijd even stress: eerder vertrekken van het werk en dan maar hopen dat alles goed gaat. Maar alles ging dus goed, de treinen reden nu eens gewoon. Okee, we waren een paar minuutjes te laat op het station, maar dat was niet zo erg.…

Volwassenen genieten na hun werkdag in een luie stoel op het terras, terwijl de ouderen vanaf een bankje in het park een praatje maken met voorbijgangers. Jan Peter Balkenende leunt op zijn Bianca en prachtige dochter en beraadt zich over reisgidsen en komende musicals nu hij minister-president af is.…

Aan het einde van de werkdag stapt hij hun huis binnen, vindt het er stil maar dat is op zich niet zo vreemd, de kinderen zijn naar school en zij nog op haar werk, denkt hij! Dan valt zijn oog op een lege plek: verroest, waar is de vogel, waar is de kooi? Hij kijkt verder en merkt dat er spullen weg zijn. Paniek slaat toe.…

Ik sleep mij door de week heen, breng veel tijd door voor de rode lampen op de weg, de plaats waar ik minimaal acht uur per werkdag moet doorbrengen en zo wordt het eindelijk vrijdagavond.…

De novelle VOORVAL van Harry Mulisch vertelt over een werknemer die na een werkdag besluit nog even uit te waaien op de Toren. Eénmaal boven steekt de wind op, trekt de wind aan waardoor de betreffende persoon naar beneden wordt geduwd en vervolgens van De Toren valt.…

Als we alle Nederlanders met alle Nederlanders willen laten praten, en iedereen zegt één seconde wat tegen alle andere en slechts 1% van hen geeft in 1 seconde een antwoord, dan heb je al een gesprek van 5,7 werkdagen, meer dan een werkweek. De Tweede Kamer alleen al heeft meer dan één onderwerp per week, dus dit gaat niet werken.…

Steeds meer werd de 8-urige werkdag strijdpunt met 1 mei om op te focussen. De marxistische Tweede Internationale deed hetzelfde voor Europa in 1889. Ook hier om de strijd voor de achturige werkdag te stimuleren. De socialistische beweging bleek echter succesvol, haalde resultaten binnen en werd zelf machtsinsituut.…

Dan zit je na een lange werkdag uitgeteld in je zetel, komt die puber af. ‘Papa, ik zou graag een reis rond de wereld maken.’ ‘Ja, ik ook, dan ben ik even van het gezaag van je moeder af. Ga nu maar vlug je huiswerk maken.’ ‘ Maar, papa, ik meen het. Met een zeilboot.’ ‘Ach ja, waarom niet, met een zeilboot.…

Ik heb de mannen gezien, die het populair gedoe hebben opgehangen, nou, het waren ruwe snuiters, die niets van Kerst verstaan en alles van jezelf Lazarus zuipen aan het einde van een vervelende, bijna zinloze werkdag. Bovendien stonden ze irritant in de weg.…

Twee werkdagen later heeft de realiteit zijn verdovende uitwerking gehad. En vandaag gloeit het weer, die herinnering, dat vermoeden van méér. Wij zijn maar gewone stervelingen, Ramses, beetje mutserig en geneigd tot drie keer kijken voor we oversteken en liefst met een reisverzekering voor het hele leven. Maar goed dat jij er was. Bon voyage!…