Alle inzendingen over winters

Dit weekend hebben sneeuwstormen gewoed Die in ons land het wegverkeer ontwrichtten. Dus adviseerden alle nieuwsberichten: Ga niet de weg op als dat niet echt moet! Maar ook nu er geen sneeuw meer ligt op straat Geldt evengoed dezelfde wijze raad.…

Dwaas om te verlangen Naar jouw kus Dwaas om te jagen Naar jouw beeld Maar het hart hongert Naar een handvol Zachte woorden troostend Uitgestrooid over de stilte Je kijkt me na Maar zwijgt in alle talen En nog dwazer dan dwaas Groeit de stilte groter…

Als ik kon zou ik praten met de boom Als ik kon zou ik praten met de wolk Als ik kon zou ik stromen met de rivier Naar ik weet niet waar Dromen van ons samen Voor eeuwig en altijd Tussen bomen en wolken Maar ik zwijg tegen de boom En ik zwijg tegen de wolk En blijf waar ik blijf In stilstaand water…

Ergens op dit aarden bolletje Van water, vuur, lucht en wind Bouw ik een huisje, piepklein Met wat muurtjes van liefde En wat rozen langs het raamkozijn Achter ons hekje begint het strand In de branding staat een vuurtorentje Omringd door golfjes, blauw Schrijft het 's nachts aan de hemel Met zilv'ren letters dat ik van je hou En '…

Ik kreeg Uit zijn kinderhand Zilt ruikende schelpen Kostbare schatten Uitgestrooid over Mijn levenspad Gulle giften Zodat ik zal weten Geleefd te hebben Met de kracht van herfstige stormwind Met helder spetterend golvend waterblauw Met gouden zonlicht Diamanten regendruppels Ik kreeg Uit zijn kinderhand Het vermogen om zelf Weer kind…

Vanavond mijn liefste, vanavond warmen we de wijn Mijn liefste vanavond dansen wij Luit en fluit toveren muziek Vanavond mijn liefste, vanavond dansen wij Schenk de bokalen overvloedens vol Breng de ministreel met zijn verhalen Bij het warm amberen avondvuur Leven mijn liefste leven is vol avontuur Drink de beker leeg totdat de laatste druppel…

Duizend kleuren groen Kleuren het seizoen Duizend geuren bloesem Geven een nieuw begin Aan het einde van mijn gevoel Nog één keer die lange wandeling Als de zon weer ondergaat Nog één keer die laatste zoen Mijn voetstap is alles wat ik achterlaat Duizend kleuren blauw Kleuren de lentehemel Duizend heldere tranen Voor het laatst gehuild…

Velma, Vladimir en ik,… Wij waren weer met zijn drieën. Als vanouds. De stormen waren geweken. Het zachte lenteweer veegde onze vermoeide harten schoon. En we lachten weer. Voor het eerst na lange tijd. Velma met haar rode haren nog het hardst. Ze danste gracieus op haar tenen, haar gebloemde rok sierde golvend om haar heen. Alles bewoog, rinkelde…

Leon de Winter (1954, Den Bosch) zat bij Pauw & Witteman om te protesteren tegen de vijf miljard euro Europese steun aan Egypte. Onze regering heeft met dat plan ingestemd. Blijkbaar zijn onze bestuurders nog rijk genoeg om zulke onzinnige acties te steunen.…

Koning Winter, gooi me een deken, want ik wil een winterslaap en ik heb het zo koud.’…

februari, koud en nat 'k ben hem na 3 dagen zat 't is alsof het nooit lente wordt gelukkig duurt die maand maar kort en ondergronds begint stilaan het leven weer van voor af aan…

Van kindsbeen heb ik kennis van een wak. Denk ik het in dan denk ik mij in de voorbedachte winterdag waarop ik, spijbelend, in de late ochtendschemering, een onbeschaatste, mensverlaten wijde Ankeveense Plas beging waarin mij wachtte steeds hetzelfde en mij toegedachte wak. Denk ik het in dan denk ik mij in dit wak totdat het zingen gaat van…

De hemel grijst van kim tot kim. De kou krimpt in gekist gekraak. Sneeuw puurt de bijtende lucht, scherp het snerpen van gebitterd kristal. Krachtig laait de wervende wind, rijp stuift uiteen in een zilveren gruis. Witte lijnen venijn in vlaggen vlagend, werpen terpen op, brokken butskoppen. IJsnaalden stikken samen tot vorstkorsten…

Saffierblauwe ogen kijken gevoelloos starend in kilte porseleinen gelaatskleur glimt ijspegels in de nacht bevroren lippen glimmend met een laagje verzacht neuriënd haar refrein met volle maan in diepe stilte Kraakhelder is de verschijning in ‘t eeuwige licht over sereen witte vlakte glijdt zij geluidloos rond maakt van water een ijskoude…

Koud is de winter wit en glad, Koud is de winter mooi en nat. Mensen buiten in hun wanten, sneeuw dwarrelt aan alle kanten. Koud is de winter wit en glad, Koud is de winter mooi maar nat.…

als eitandjes tegen de aardschaal Verblindend is het licht als het donker eindelijk wijkt Dagen worden aaneengeregen met dons en mos en twijgen Bevend zweeft de nevel over heide, weide, wouden Blatend, kakelend, kwetterend wollig, mollig, melkgelik Bruisend breekt het beekje De elver schiet schichtig weg Nergens is de koude winter…

Hier lig ik in bed te rillen, belaagd door 'n leger bacillen, die met me doen wat ze willen. De dokter overlaadt me met pillen. Witte sneeuw bedekt ieder dak, naast me staat een glas cognac.…

Wat is een winter Als je weet dat sneeuw niet valt Maar de kou wel trekt…

wij vierden de zomer dat jaar nog lang nadat zij voorbij was haar warmte in onze harten deelden wij haast oneindig ons ontging de roodgekleurde lucht en het sterven der dingen daarna zelf stierven wij in beetjes zacht en ongemerkt toen ik alleen ontwaakte waren mijn armen leeg maar jouw hart klopte in mij de glimlach ontdooide de winter…

Ijzige wind koelt zonnenstralen winterzon huid tot kippenvel.…

wind waait boom zwaait ramen, deuren klepperen en laten wat wind binnen komen in mijn kamer herfst in de winter…

IJzig op zijn troon gezeten een majesteit in kil grandeur; grimmig wordt hem vaak verweten een koud en grauw humeur. In hermelijnen kleed gehuld met winden als zijn hellehonden, raast de vorst met veel tumult over toendra’s en bevroren gronden. De kou, die velen heeft bevangen, ijzingwekkend in haar kracht, die een raam met bloemen doet…

Ze aanbad Ra Haar pittig hart, een offer aan de zon. Nu een star gebonden zonnebloem in 't grijze winterlicht. Verslagen huilt ze november-mist. Vergeten souvenier uit eerdere zomertijd. Zelfs niet tot vogelvoer herleid.…

Ik ratel nog altijd van de rillingen wanneer het korreligkloppende gras me influistert dat zij de zomers korter en de winters kouder maakt. echo Wortels verstenen in de ingedampte klei. Ze willen het nog niet aanvaarden.…

In de schoot van de koude winter wordt het leven pas gezellig warm.…

drukke tijden de oude boer die waakt De natte sneeuw striemt op de dijk de zwaluwen vertrokken een ijskristal en warme thee het worden dikke vlokken Een kraakwitte polder in de zon een enkel spoor van ganzen maar onder dat tapijt van sneeuw daar wachten nieuwe kansen Al lijkt het dood, zo is het niet God heeft ons troost gegeven de winter…

De winter is vannacht gekomen. Verdwaald in duizend dromen zag ik een enig mooi ballet. Ijselfjes, glinsterend van de pret, schaatsten sierlijk over 't koude glas en alsof het gisteren nog zomer was dansten in vluchtige nevelzeeën schaars geklede winterfeeën. Verdwaald in duizend dromen zag ik vannacht de winter komen.…

De kletterende spetterende waterdruppels dwarrelen door de dorre dag de langverwachte lome lente verdwijnt verkorven van verdriet Niemand weet wat warmte is verweerd door weer en wind ze beven, bibberen dag aan dag en hopen op een levenslach Kom, laat mij de liefde leren lief en leed van mensen dan pas kan ik zonlicht kennen en lentetederheid…

Wie dan de Winter lastren mag, WIJ roemen 't geen hij doet! Zijn lange nacht, zijn korte dag Besteedt de Grijsaard goed. Hem zij, bij ONS, tot eerbetoon, Een krans van palmgroen aangeboôn; En klank van gouden snaren zweev' Door 't feestgeroep: 'De Winter leev'!'…

Hij zit bij het raam en ziet de zachte vlokken een voor een de wereld bedekken op tafel ligt de krant nog ongelezen stilte kruipt door de kieren de klok tikt het binnen grijs zijn ogen vallen langzaam dicht niemand meer om hem te wekken…