Alle inzendingen over woning delen

Mantelzorg Bijstandsgerechtigden die een woning delen omdat zij mantelzorger zijn of mantelzorg ontvangen, krijgen ook met de verlaging te maken. Hennie Braamhotel (61) ‘Gelukkig heb ik net gisteren mijn medebewoner, waar ik Mantelzorg voor deed, bij het grof vuil gezet. Ik bedoel, soms moet je gewoon keuzes maken.…

Het oude echtpaar Wouter en Mien had een advertentie geplaatst om hun woning in Drenthe te delen met een woning aan de kust in Noord-Holland, voor de duur van veertien dagen. Ze waren aan vakantie toe. Spoedig kregen ze een telefoontje uit Petten, waar de familie Schilders belangstelling toonde en of ze een foto mochten ontvangen van de woning.…

Als het dier zich in uw woning bevindt, of daar het grootste deel van de tijd doorbrengt, kunt u het als oneetbaar beschouwen. Voorbeelden: kat, hond, kanarie, goudvis, huismuis.…

soms is de hemel met kometen en eeuwige sterren mijn woning dan weer de gouden zonsondergang of verre vage verten omkranst door stille grijze wolken het stille ochtendbos met gouden pilaren zonneschijn verre bergen felwit in donkere omlijsting van zwartgroene hellingen het liefst woon ik in mijn gedichten omdat de poort daar…

Het is te betreuren dat de bouw - slechts voor een heel klein deel debet aan de stikstof-emissie in vergelijking met de veeteelt - voor een groot deel plat komt te liggen of uitstel vergt, nu er een schreeuwend gebrek is aan woningen.…

Zwevend achter de ruit zijn wij in onze slaapkamer vissen in lamplichtwater, kleden ons schichtig uit. Betasten angstig het lichaam, buiken, ruggen en benen: nog niets gebeurd. Behoedzaam durven wij ons weer te kleden. Op een avond, vroeger of later, als we ons lichaam zien is het zover: vinnen, water- vingers. De eerste kieuw. ---…

Toen werd er héél zacht ingezet en plechtig klonk het zanggebed “ In Uw woning ben ik thuis” en ook nog iets over een kruis. Maar de tweede bariton die het niet langer harden kon zong als een bulderend kanon “Ik wil nog láng niet naar dat huis.”…

Zonder mij bewust te zijn en zonder dat ik mij ooit heb gerealiseerd waarheen; tijd heeft het mij noch verteld, noch geleerd. Het oneindige niets heeft mij afgebrokkeld, gesloopt en uiteindelijk structureel gedevalueerd. Gelukkig was ik geen domme jongen en functioneer ik nog immer, maar anders. Anders dan gepland en voorgesteld. 'k Heb mijzelf…

Foto's bereiken me nu van je bouwvallige Afrikaanse woning, rustend op donkerbruine, kennelijk weinig solide palissaden. Zal ooit nog het signaal weerklinken voor de niet meer verwachte terugtocht, voor de onverhoopte terugkeer? Het loof is nog aan de bomen, de zomer regeert nog......…

Het kale en armoedige interieur van de woning van de voorzitter stemt niet tot vrolijkheid en de brede ramen van de flat openen het uitzicht op een nachtelijke hemel die op sommigen een ronduit demonische of angstaanjagende indruk zou kunnen maken en op een bebouwing van sfeerloze en fantasieloze flatgebouwen.…

meer nog dan een vogel vrij en zeker van steun die me tilt tot boven jouw wolken toch is me niets liever dan de hemel in je ogen ´s morgens vroeg ik vlieg mijn droom aan flarden als ik wakker naast je word…

In de doolhof van gedachten raak je steeds meer geheugen kwijt. Dementie is een nare ziekte en een nog naarder woord. Jij en wij, kunnen en weten niet wat te verwachten of je nog wel een beetje jezelf blijft. Als jou in een vlaag van helderheid opeens weer wat te binnen schiet, dan gaat het niet over jou toch en is er niks met je aan de hand…

te huur, twee kamertjes in mijn hart. onderhoudstoestand: redelijk, hier en daar een schrammetje plus een beetje smart. ligging centraal, op loopafstand van jezelf. bezichtiging op afspraak, dan gaat de rest vanzelf. de huur is liefde, en je deelt het hart met mij. ruimte genoeg voor eigen inbreng, wie o wie komt er bij…

Samen delen al je zorgen samen al je kommer en kwel zo iemand zijn hulp aanvaarden ja, zo iemand is er wel. We zijn er om samen te delen alle lief en alle leed ik weet het heel zeker want ik heb ook iemand die dit alles met me deed.…

Geluk is het enige wat zich verdubbelt als men het deelt.…

op de deel stond nog steeds het hek open, kon ik zo doorlopen in het weiland de kiekendief zat op haar nest, er hing vaag nog wat mist over het land dat zag ik gisteren, ik wandelde al vroeg dronk warme thee en at een beschuit mijmerde, hoe wonderlijk is leven…

Ik voel de ruwe bast tegen mijn rug en weet deze herfst komt nooit meer terug "k laat nog even mijn handen met bladeren spelen dit gevoel van genieten wilden wij even delen.…

een volk wordt een volk wanneer ze taal en zeden delen als ze samen een lange onverharde weg zijn gegaan en het na eeuwen van moeilijkheden kan zeggen kijk dit hebben we samen gedaan wanneer ze dan met elkaar op een geplaveide weg zijn aangekomen en van een goede toekomst kunnen dromen dan is het slecht te velen als ander volk…

when I open my mind for you vertel me dan van dagen, van het leven de pijnen in je verdriet, laat me zijn die jij nu bent, alleen redt jij het niet de sfeer ademt het moment van het zijn en je proeft de zoete geur van het kamille van december en rook, zo als zilvergrijs benevelt zit ik stilletjes naast je we hebben elkander gedronken…

Geheel en deel zijn zeer complexe zaken. Zoals bekend omvat elk groot geheel meer dan de optelsom van deel plus deel, hoewel die samen het geheel uitmaken. De delen zijn geen losse onderdelen. Gehele kennis van de delen naakt, want wat de delen tot gedeelten maakt, is dat de delen méér zijn dan gehelen.…

Dat wil ik delen.…

dan deel je me je zorgen mee... dan zeg je me, wat je benauwd... De last wordt lichter als je hem deelt... probeer 't maar.... Je zult voelen, zien en merken... dat het scheelt...…

laat me rusten in je bron van nachtelijke stilte laat me drijven in je bron van stille liefde laat me zuchten in je bron van lief geluk laat ons leven zachtjes stromen en meeschommelen met de wind laat ons een hemel verzinnen zoals alleen maar kan, een lentekind maar laten we vooral onze tranen delen onze pijn zal niet meer ontwaken…

enkele vragen onbeantwoord en toch een goed gevoel want soort zoekt nu eenmaal soort dat scheelt een heleboel…

En plotseling hoorde ik mijn naam mijn visioen was opeens voorbij ik was weer in de werkelijkheid maar het is en blijft een heel mooi deel van mij.…

het is niet waar dacht ik zomaar dat jij je verveelde in het samenzijn dat we even deelden niet dat we veel woorden scoorden of de bewegende beelden uit de kast der verveling ons op de bank afleidend doorboorden we zaten gewoon te voelen zonder te raken kijkend naar wat niet werd gezegd wel had alles met ons te maken we waren…

Violette was zo vriendelijk geweest om deze haiku met hem te delen. Verder was er weinig informatie te vinden in het mailbericht. Het was november en de dag van de verhuizing brak aan. Bjarne ging naar zijn oude woning waar de spullen stonden.…

Betonnen blokken worden woning. Kooi verrijst op kooi. In de volte waar wij zullen hokken loert de leegte nu al op haar prooi. Krantenschrijvers fronsen. De neurosen druipen straks als vocht de muren af.…

Lang gedragen Zou het dagen? Die droom van huislijk welbehagen Uit hoop en ochtendgloren Glanzend werd een huis geboren Deuren Ramen Zwaai ze open Klop het stof uit oude poren Hamer Kwast Ze gaan tekeer in dit oord met echo's van weleer De rust nu weergekeerd Een ziel ligt aangemeerd…

De Tokkies hebben op bedrijfsterrein Een vrijstaand, afgezonderd huis gekregen Zodat ze daar, afdoende afgelegen Geen sterveling tot last meer kunnen zijn Zo krijgen ze de kans nu om bij deze Hun eigen eengezinsgetto te wezen…