Inloggen
voeg je autobiografie toe

Autobiografieen

'k Was drieëntwintig en verdween

Zonder mij bewust te zijn en zonder dat ik mij ooit heb gerealiseerd waarheen; tijd heeft het mij noch verteld, noch geleerd. Het oneindige niets heeft mij afgebrokkeld, gesloopt en uiteindelijk structureel gedevalueerd. Gelukkig was ik geen domme jongen en functioneer ik nog immer, maar anders. Anders dan gepland en voorgesteld.

'k Heb mijzelf andere doelen moeten stellen, daar de eerder gestelde, nimmer meer te realiseren waren. Die tijd, zowel jaar, maand als dag en zelfs de klok, heeft mij bedrogen. Zowel ziekte als daaruit voortvloeiende handicap, misschien is het omgekeerde ook wel waar, hebben mij, weliswaar tijdelijk, genekt. De zin van het leven was ik enige tijd kwijt, maar na bezinning heb ik mij nieuwe, misschien zelfs betere doelen gesteld, zonder deze nu te noemen.

Dat schrijven dient als uitlaatklep is evident. Als het roer om moet, word je gedwongen te navigeren, hoewel ook dan tijd een niet-voorziene rol kan spelen. Een manco bij coma is het feit dat de duur onvoorspelbaar is...! Veel belangrijker is de reactietijd tussen neergaan van patiënt en reanimatie op zich...!

Context: Met vervolg in delen...!

Schrijver: Annejan Kuperus
3 okt. 2020


Geplaatst in de categorie: vrijheid

5,0 met 1 stemmen 103



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)