Alle inzendingen over zelf ontplooiing

dan zal het kind in mij met zelfrespect zich durven tooien om zo de weg te gaan waar 't zich in vrijheid kan ontplooien…

Aan de Kastanje Hunkeren bruine knoppen naar hun ontplooiing…

stoeiend en bloeiend in de wei aan de hemel de kroon op je werk erbij je passie: te tooien rijmt met al wat je staat te ontplooien…

Je moet de dingen nu eenmaal laten zijn voor wat ze zijn en ze niet tot onmogelijke hoogte willen opschroeven en wanneer je ze laat zijn voor wat ze werkelijk zijn, dan eerst ontplooien ze hun werkelijke waarde.…

Je mag een kind niet in het diepe gooien Het schrikt, probeert zich aan je vast te klemmen Omdat het in zijn eentje niet kan zwemmen De school moet dus die vaardigheid ontplooien De vissen hebben het al aanbevolen Dat je het beste zwemmen kunt in scholen…

Door het in toenemende mate te koop aanbieden van gereedgemaakte vliegers in plaats van - zoals vroeger - losse vellen vliegerpapier en bamboelatjes, wordt de jeugd onnodig een mogelijkheid tot ontplooien van creativiteit ontnomen.…

je werpt je blikken onverhoeds, huid en klieren trekken samen om groter te ontplooien ik wil me op je gooien om met jou het feest te vieren van het verboden vlees onthutst voel ik mijn lust die groter is dan werd voorzien in veel te nauwe broeken hoe kom ik aan mijn trekken als de spanning hem voortijdig zal doen lekken…

magisch zijn de ogen die je beroeren in dromen het hart doorboren smachten naar jouw ziel die een lach ontplooien elkeen laten hopen die zorgeloze blik een liefdesgebaar lach in de ochtend laat werelden ontwaken breng mij in hogere sferen omhels mijn hart laat mij er in verdwalen geheimen achterhalen waarom die ogen van jou mij…

je loopt met vleugels en je lacht de wereld is je vlinder die vliegt in al zijn kleurenpracht je voeten zijn wel zwaarder dan je dacht je zet ze niet verkeerd maar recht vooruit toch voelt het stroever het dansen is eruit soms ga je onderuit over de drempels van vroeger ik reik je de hand laat je weer vliegen ontplooi je maar, er…

ik steek narcissen in je haar en blauwedruif je kuifje je tulpt rood je mond het groen streelt zacht je vormen rond in het samen wiegen op een zoele lentewind gaan we de winter eindelijk bedriegen ik krokus jou in pril ontplooien mijn warmte zal de sneeuw ontdooien kleur met mij het voorjaar in winters wit komt tot…

wippen mocht besloot dit enorme gedrocht om naar een peepshow te gaan En daar ontdekte Theo keer op keer dat hij geen panda was maar een masturbeer --------------------------------------------------------- (Van de honderden miljoenen dieren die in Nederland gehouden worden, krijgt slechts een klein deel de kans om zich seksueel te ontplooien…

mijn winter zocht de rust die kust in kleuren van verleden oogst die draagbaar was zon die zomerwarmte gaf en het gewas tot vruchten bracht in sneeuw en ijs zijn wij verhard zonder ontplooien nu is er kans om te ontdooien je lentent al in sprankelend verschijnen dooit winter reeds waar sneeuw en ijs verdwijnen jouw kussen…

in het roze van de avondzon zag ik je ogen ze donkerden de nacht vanmorgen keken ze zo veelbelovend toen het ontwaken ons de vroege uren bracht wisten lente in ontdooien zagen winter zich in krokussen ontplooien en lachten naar elkaar hoorden vogels voorjaar fluiten en in tonen hun domeinen sluiten in de kruinen van de boom…

het blauw van onze korenbloem weer terug in knop het wintert en wat sneeuw smelt in haar warme hart, strak pegelt ijs de stam in topzwaar worden is de dood geboren knakt de bloem het tere groen verlept raakt bed in donkere aarde bedekt met vorst zal zij geen koning kraaien maar als lente komt gaan wortels zich ontplooien…

ach, praat me niet van wolken in de hogere sferen die schaapjes zijn te mak om daar te kunnen existeren ze hebben nog geen poot om op te staan vloeien zo uiteen en laten zich door wind oplossend gaan wil je echt met sterren gooien schepper spelen, het heelal ontplooien zwarte gaten vullen en de nova's laten brullen in hun stervend…

Je hebt twee soorten literaire critici: mensen die ervan genieten om hun kennis van de literatuur te etaleren door veronderstelde fouten en zwakheden in het werk van een ander op te sporen, en mensen die anderen graag willen stimuleren om hun literaire gaven te ontplooien en daarom opbouwende kritiek geven.…

je eerste gedicht ik ontdekte je ogen in het grijsgroen van toen er sprankelde lente door iedere zoen we zomerden zee ruisten de branding droomden elkaar na iedere stranding we herfstten in rijpen verkleurden het groen voelden de oogst van ons diepste begrijpen we winteren even om leven kansen te geven tot een volle ontplooiing…

In jezelf moet je gaan zoeken dat wat je zoekt zal jou dan vinden jouw geesteswezen wil zich openbaren sta open om je te verbinden Verdiep je blik voelend naar binnen daar waar jouw waarheidsvlam ontvonkt verlang naar vervulling van ontwakend bewustzijn dat zich al ontplooiende geduldig lonkt Jouw reis inwaarts naar innerlijk weten waarin…

Hoe kan innerlijke verdeeldheid tot bloei en ontplooiing leiden?…

Maar ook, hoe is in dit ontplooien een nadere erkentenis bereid: verwelken wordend uit voltooien, des zomers dubbele wezenheid. Het glorievolle openkomen, dat vers nog en ontkiemensnat, het voelt zich alree afgenomen en moe en welhaast stervenszat.…

en juist die rust buitten we uit door luisteren zonder woorden hoorden stilte in geluid het was geen sprookjesfeest elkaar vertellen hoe het is geweest, de dagen zonder fee en paddestoel het vale mos in een kaal bos maar samen brachten we de warmte mee die winter liet ontdooien we lachten lente naar elkaar in een liefdevol ontplooien…

Zie de boom de paden tooien Rondom zijne stille voet, Laat uw ziel zich zo ontplooien En haar bloemen om zich strooien Uit een vroom gemoed. Leer u aan de stilte laven: Waar het leven u geleidt - Zij is uwe veil'ge haven, Want zij is de grote gave Van de eeuwigheid.…

Vanuit de diepte van mijn hersenen, uit verborgen gedachten reis je naar mijn bewustzijn, om te ontplooien in een raadsel. Welke waarheid houd jij verborgen? Want verdrongen feiten willen adem halen, maar verhullen zich in illusies. De idylle blijft over, maar is opzichzelfstaand niets waard. Waarom heb je gewacht tot nu?…

Mijn haar lag op mijn schedel en tegen mijn gezicht als een natte vlag die zich niet kan uitvouwen of ontplooien, als een dweil. De intredende grijsheid, die mij nauwelijks beangstigt, kan ik door de kleurspoeling nog vermijden en wegwerken.…

Daardoor kreeg de hei meer kans om zich te ontplooien. De stroken bos tussen de velden zijn ook weggekapt, waardoor er één ruim veld ontstond. Nu is daar een wijd paars, voor zover je kunt zien. Het reusachtige heideveld van de negentiende eeuw schijnt hier terug te zijn.…

Hier konden walewielen zich ontplooien, zonder lastig gevallen te worden door oude, seniele wielewalen. ‘Udeldjoho! Udeldjoho!’ ‘Ujeldhojo! Ujeldhojo!’ deed zijn oudste zoon hem na. Heel goed! Het moest nog ietsjes bijgeschaafd, maar hij hoorde het nu al. Dat werd een echte walewiel! ‘Ujeldhojo! Ujeldhojo!’…

Vaak trok hij weg uit de stad voor de rust op het platteland waar hij ten volle kon ontplooien en uitleven met een weelderige inheemse flora en fauna eromheen tegelijk de plaats die hij heeft gekozen in een tapijt vol bloemen terwijl zijn hoofd kijkt naar een prachtige blauwe hemel.…

Wie weet gaan genoeg mensen weer zelf initiatieven ontplooien om een andere manier van leven vorm te geven. En wie weet is dit een nieuw begin voor ons allemaal?…

Talenten ontplooien, liefst beroemd worden en dan op de bank zitten denken: ik heb het gemaakt. Is dat voldoening? Dat was niet wat ik zocht. Dansen wilde ik, schrijven met mijn prachtige handschrift, maar een ander bepaalde mijn leven. Een eigen wil was slecht en moest vernietigd worden.…

Je dacht dat je was geboren Om te leren wat je nog niet wist Ze hebben zich daarboven kennelijk vergist Je leerde jezelf talenten Maar je werkelijke talent liet je onbelicht Door de druk van aanpassen Bijna gezwicht Maar omdat ik je moeder ben Heb ik een net gesponnen Met informatie uit velerlei bronnen Zodat je alsnog kunt ontplooien…