Alle inzendingen over zijn minder nukkig

Zij komen op derden stugger over, lijken of zijn daadwerkelijk minder tolerant tegen anderen en mopperen, terecht of niet, veelvuldig over vermeend gebrek aan opvoeding van de jeugd en het daaruit voortvloeiende recalcitrante gedrag in onze maatschappij of de verloedering van onze samenleving.…

Een boerenzoon in Hoorn Werd met een varkenshoofd geboren Hij was heel ongelukkig Maar de boer zei slechts nukkig: 't Probleem zit gewoon tussen de oor'n…

Ik huilde de wind koesterde mijn verdriet achter een waas van transparant Eerst verblind ontworstelde ik mij van de dwaasheid te groot te zijn Ik voelde me weer kind toen ik het raakte zonder minder of meer te zijn…

De tijd gaat voorbij, je reputatie wordt steeds beter en je bent tot steeds minder in staat.…

Zomaar minder rechten, zomaar een stempel... Zomaar.. Dat gebeurt de mens die van een uitkering leeft. Dan behoor je arm te zijn, zielig te zijn, tekorten te hebben. Op allerlei terreinen ben je minder. Als een eventuele partner ben je minder, je zou tenslotte te weinig inbrengen.…

Steeds minder mensen maken de samenleving.…

Ik reageer niet meer...…

Dat betekent dat we nooit over een bepaalde bevolkingsgroep mogen praten in termen van ‘Ausradieren’, maar ook niet in termen van ‘minder’ en terug naar je eigen land. Dat is voor mij vier mei. Ik heb geen idee wat het voor Van Kesteren betekent. Ik weet niet hoe hij ‘minder, minder, minder’ kan rijmen met de aanwezigheid in deze rij.…

---zo bepalend Tot-en-met vandaag de dag 't Vizier op scherp Kijken en turen Schieten----en--- ----Geraakt 't Is en blijft een hard gelag ---en eeuwige strijd Mijn vriendin die lacht 'k Hou nog van haar Ruim 15 jaar verder Mijn verdriet Mijn strijd Met minder macht!…

bescherming van een plastic speelgoeddegen een bestemming in het gehoopte wit valt met bakstenen in honderden uiteen misschien een menselijke tegenvaller maar ik adem niet, zoals iedereen materie is niet mijn waarde hier mysterie is persoonlijk een plezier toch, probeer me niet te begrijpen meer want ik ben hier de barbiepop en jij de nukkige…

frustratie zonder enige gratie je werkt me op de zenuwen ik wil je graag van me afduwen maar de liefde blijft te groot dat wordt me nog mijn dood je zuigt me volledig leeg waar ik me ook heen beweeg steeds sta je weer klaar met je opmerkingen daar ik kan niet vluchten je ziet me zuchten en het maakt je ongelukkig en soms oh zo nukkig…

Ver weg begraven in noordelijk duister schopt 'n Inuït nukkig om zich heen en doolt depressief richting winterblues Ondertussen laait een brandend avondvuur hoog op en rinkelen de naalden van 'n gloeiende spar die verwoed schudt en bidt om ééntonige vrieskou Aan de overkant van 't dorpsplein glimlacht 'n klein meisje bij zo'n…

eenzaamheid en raakte z'n gevoelens kwijt hij zoekt naar troef en onderscheid en moet berusten in de tijd Tijd van zin, moment van twijfel een stoel in een hoek van de kamer de schaduw die niet uit z'n voeten stamt een knoop uit het boekje in z'n atlas geramd zwevend, wachtend op de ongelukkige vinder een ziel; een dichter meer minder…

Je kunt in Almelo straks in de bieb Een homo, moslim of zigeuner huren Om mee te praten voor een aantal uren Het doel: doorbreken van het stereotiep Voor mij nu al de goodwill van de week, maar Die mensen zijn toch ook in 't wild aanspreekbaar?…

Hoewel mensen tegenwoordig langer leven, lijken zij steeds minder tijd te hebben.…

't Ku minder!!…

Slechts een handjevol woorden kan ik je geven Verhullend dat ik nog minder ben Lees mijn woorden en zie Ik ben het niet meer Pak mijn woorden Meer zal ik niet zijn Gebruik mijn woorden Aan mij heb je niets…

Voor minder zou je zuchten in deze hitte, maar ook dàt gaat voorbij; straks komt een malse regenbui en dans ik in de wei!…

Bij de Shell ben ik de enige autochtoon, bij de thuiszorg een man tussen veel vrouwen, het deert mij niet, als het zo moet ben ik graag in de minderheid.…

Wat mij betreft, leef u uit, maar ik doe niet meer mee. Ik noem geen geen namen, het is duidelijk vanuit welke hoek de wind waait. Eenheidsworst, plakje na plakje snijdt de slager in zijn eigen vlees. En dan zeg ik, hee ik stop er mee, voordat het mij te veel wordt. Tsjuus, het was een leuke tijd.…

Ik heb al een relatie Hiervan voel ik mij gelukkig De aarde trilt op elk moment Al loopt het soms wat nukkig Ik zie wel dat je voor me voelt Ik voel me ook gevleid Je hebt me bijgestaan met elk probleem Nog steeds, in elke strijd De welbekende schouder De juiste blik, het juiste moment Met jou de wereld weer wat rijker Ik ben dus blij…

Het pad vroeg even om minder oplettendheid en zo ontstond ruimte voor de banale gedachte aan eieren die ingekocht moesten worden nadat hij in een verongelijkte bui die ochtend een van zijn bedienden het laatste exemplaar naar het hoofd geslingerd had. Waar had die dat ook alweer aan verdiend?…

beelden van hoe het ooit was verschijnen bij het zien van kinderen spelend in het gras vader en moeder dichtbij zo was dat ook voor mij maar nu nu het niet meer zo is ervaar ik steeds sterker het gemis van jou om mij heen want zonder vader of moeder ben je zo maar ineens half minder kind en een beetje meer alleen…

Kleurenblinden zijn de laatste minderheid in de samenleving die nog steeds veelvuldig aan discriminatie onderhevig is zonder dat dit door de maatschappij veroordeeld wordt.…

Willen we meer of minder Nederlanders ? Lastig......…

Op 27 september 2011 mocht mijn inzending “Honderd, nou en?” als Hartenkreet nr.: (1692) worden geplaatst. Ik zag deze week bij toeval, dat déze bijdrage mijn tweehonderdste inzending mag heten. Natuurlijk ben ik trots en voldaan en mijn eerste gedachte was om deze inzending onder het tabblad beschouwing te plaatsten. Hier mag ik mijn voldoening over…

Mijn hengst begint nukkig te briesen hij wil sneller.. ik geef hem spoor! Mocht je toch voor een ander kiezen? ach.. net als de zee, golft het leven door!…

De andere bezoekers (twee mopperende Duitsers) mokken nukkig tegen elkaar. En trekken daar geen uitnodigende gezichten. Als mijn blik naar mijn half lauwe bier zonder schuim afdaalt, begin ik me toch af te vragen of het leven werkelijk nog zin heeft?…

ik ga deze weg wetend waarvoor niet wetend wanneer de brandstof opraakt hopende jouw tankstation te bereiken, niet wetend of jou mijn betaalmiddel herinnerend aanraakt het wisselgeld wisselt net als jouw liefde naar steeds kleinere mindere waarden maar iemand die niets meer heeft kent deze wijze les en spaart de rente van bewaard…

Bij ons thuis ben ik in de minderheid. Als ik iets zeg, wordt er vaak overheen gepraat. Maar vraag het aan man en zoon en ze zullen zeggen dat ik het meest aan het woord ben.…