Alle inzendingen over zondvloed

Regen, regen, regen. Het weder is nog steeds het meest besproken onderwerp. Waarom? In onze verkantoorde en geairconditioneerde samenleving wordt het klimaat met kunst en vliegwerk robottisch gecontroleerd. Geen yup die tegen zijn collega zegt: lekker klimaatje hier binnen vandaag, Van Driel. Nee, misschien wel klagen over het weertje buiten,…

Kom vrienden, drink eens uit, maak pret, ga dansen, Ga eten buitenshuis, vier vrolijk feest, Hang eerst de vlag uit en daarna de beest, Kom, grijp nu het nog kan uw laatste kansen! Straks zeggen wij, althans naar ik vermoed: Wat hadden wij het voor de oorlog goed!…

------------------------------------------------------ * Zondvloed - zie het verhaal van de ark in de Bijbel: Genesis 6-8 * Monosyllabicum - gedicht bestaande uit éénlettergrepige woorden * Vaer en moer – Vader en moeder * Wijfs – de drie vrouwen van Sem, Cham en Japheth * Brak en wind – Jacht- en windhond * Men hier dwang – dwong men hier heen…

Een les die ons de Zondvloed biedt: De waterdrinkers deugen niet.…

Ze loopt door het dal van de verlaten wereld langs gevels van puur porselein Door de sombere straten verlangt ze naar de wereld De wereld die nooit meer zal zijn Verborgen in verlangen in dromen en verhalen en diepe stille wensen Geborgen in de duisternis en de eenzaamheid van ons, verlaten mensen…

Niet voor niets had mijn trouwe moeder de onderwijzeres op het hart moeten drukken mij, haar dochter, de demonische en satanische taferelen van de Zondvloed en de Ark van Noach niet meer op te dringen......…

"Na mij de zondvloed"...…

Als de woordenvloed van een notoire veelprater door derden op een gegeven moment als een zondvloed wordt ervaren, dan zijn zelfs vrienden daar niet tegen bestand. Wanneer zij zich geleidelijk in een ark laten wegdrijven genereert dit bij de spraakwaterval een impact waar zelfs hij stil van wordt.…

Door het zo sterk veranderde klimaat, Zeg ik: ‘De zondvloed komt, maar wel na mij! Ik vlucht voor zwaar weer weg’, waarna ik blij En met een goede bui het land verlaat. Wie nu asiel zoekt en hoopt op een wonder, Die weet al: dat geeft straks nooit meer gedonder.…

Langzaam schept de herfst doorzichtige velden met bruinrode schaduwen lijken op slagvelden van verslagen ridders, verminkt onder verloren licht waar stormachtige bladeren knielen naast naakte winterbomen, huiverend zonder zomergewaden bidt de priester tussen stervenskoude en beroofde lichamen, ontdaan van al het bladergoud…

Misschien is het tijd voor een nieuwe zondvloed...…

Morgen, ja morgen, na morgen een zondvloed of zo. Morgenochtend sta ik op, wrijf ik de slaap uit mijn ogen en beleef ik wederom een dag. Ik kan zomaar worden gebeld om een wankel persoon bij te staan, de kans is klein dat ik uitslaap. Het werk is hard, het werk is halfzacht, de wekker is hard, elke ochtend weer half acht.…

glanzende druppel glijdt langs je rug Wanneer je je omdraait pieken je haren voor je ogen die me verrukt bekijken Zo lang als het lijkt, wij samen in onze ark Van elke soort twee en het leven Blijft bestaan, beter dan voorheen alleen Je bent nog nat van de zondvloed…

Heel weinig mensen weten iets van de tijd van voor de zondvloed. Hoe blij was ik dan ook toen ik de boeken van Jakob Lorber ontdekte. Deze schrijver uit de negentiende eeuw doet een buitengewoon boeiend boek open over de gebeurtenissen die de aanloop naar de zondvloed vormden.…

zie verstoord niemandsland en sterf de duizend doden rust werd hier geacht, want menig troost geboden 't respect bruut verkracht in onherstelbaar aanblik deze doden wreed veracht maakt verdriet dubbeldik op hemelse gang van rouw werd herinnering gezoet zerken nu ontzield en grauw overspoeld door zondvloed welk hart kan dit verkrijgen…

Wat als de Goden een nieuwe zondvloed hebben bedacht om het Aardevolk te zuiveren? En in plaats van stijgend water en veertig etmalen regenval een nauwelijks waarneembare temperatuurstijging hebben ingezet? Laten we zeggen een geleidelijke pasteurisatie van de Mensheid.…

Als het zover is lach ik in mijn vuist, voornoemde creaturen hebben nooit geleerd te bezuinigen, 'na mij de zondvloed', ik hoop dat ze verzuipen in hun schulden. Schoppen is troef.....…

er rijdt een stalen monster door de wei met schreeuwerige teksten op de flanken we moeten nu een nieuwe geest bedanken hij zorgde voor het keren van het tij een laatste weidevogel krijst vaarwel de meidoorn is een stille dood gestorven de traagheid heeft het veld geruimd voor 'snel' de polders zijn gevuld met staal en glas een zondvloed…

Als mensheid roepen wij een destructieve zondvloed over ons af. Er is niemand die dat direct wil, maar indirect staan wij, laten wij dit toe en begaan.…

Moet naakt op het slagveld staan Koorts en kramp bezweren Zo zaait hij de smeulende twist Ze bijten naar de strot Wadend door pus en bloed Met een bijl die zelden mist Zijn oog is het wijze offer Zijn lichaam bengelt aan een tak De toekomst weegt zwaar op het gemoed Twee trouwe raven strijken als bodes neer Krassen van de rode zondvloed…

(Belastingdienst), uit de kluiten gewassen semi-overheden (Rijkswaterstaat, UWV, NzA etc.), de motie-zondvloed in de Tweede Kamer die uitvoering zeer bemoeilijkt, falende controle-mechanismes (Rechtbanken en Hoge Raad in zake de Arnhemse Villamoord).…

De zondvloed, de cyclus van schepping en ondergang. Zijn schepping verdwijnt in het moddergat, een zwart gat bedenk ik, alles verdwijnt in het zwarte gat. Als hij terug komt wijst niets op zijn activiteit van die morgen, hij kijkt teleurgesteld rond.…

ijsmutsen breien excuses stamelen in supermarktrijen winterstop in het uitdelen van trappen reclame met nieuwe Loeki-grappen kerstballen zoeken op rommelmarkten engelen die euro’s bij elkaar harken KERST is…… aardverschuiving- en hongerrampen wanhoop in vluchtelingenkampen bomaanslagen in bezet gebied steekpartij bij ruzie om nepwiet zondvloed…

baanvast Een maagdelijk jaar binnen Het lijkt wel een milde verkrachting De feestroes gedempt door de schok Een ruwe schatting van vermisten Lijken met een uitgewist gelaat De vloedgolf Zoog ze bulderend mee Spoog ze sissend terug De pers knaagt aan de kluif Het dodental verraadt zo weinig mogelijk Van de rouwkreet van de weduwe De zondvloed…

De zondvloed is een schrikbeeld een pittig hapje Mmmm watertanden bij een fatale afloop de mooie dood aan flarden lachen Nog even dan. Snauwen wordt een verademing O Toeval, kruip terug in uw bed. Daag me niet ... Jaag me niet uit mijn wieg.…

Eerste zondvloed teistert mijn badkamer. Iets terugdraaien. Tien keer herhalen. Oh gelukkig, hij lekt niet meer. Slangetje aankoppelen. Kraantje open. Tweede zondvloed. Kraantje dicht. Slangetje eraf en omgekeerd bevestigen. Kraantje open. Derde zondvloed. En dat gaat zo maar door.…

Er woekert een zwarte korst Hij spreidt een nieuw ontwerp Te ruim voor de tekentafel Een bestemming van plundertochten Een statige prooi voor barbaren De aardschok schendt het graniet De zondvloed spoelt de nissen Een paus graait naar bronsbeslag Hij laat een kanon smeden voor de engelenburcht De tempel houdt stand en rust op een ring…

Keek ze maar wat schever naar de wereld en het erfgoed van haar eigen zondvloed, haar bandeloze bloedstroom en ik zou haar gaarne zeggen: kijk nog wat schever en het komt wel goed, ondanks bederf, verval en tomeloos gedroom.…

Na jou geen zondvloed. Maar andere passanten.…

Maar toen was er geen zondvloed, waren er niet die afschuwelijke branden, waarin de mensen alles wat ze hadden, in rook zien opgaan….en wij hebben nu last van de zomer, die niet echt een zomer is, maar eerlijk gezegd weet IK wel wat ik prefereer!…