Alle inzendingen over zus

laat ik je wat vertellen over in stilte uren tellen over luidkeels roepen in de wind over het wachten op weinig als een kind over hoe ik naar mezelf zocht en toen ik me tegen kwam wilde veranderen hoe ik ben verdwaald op die tocht maar me weer vond in de anderen hoe ik woorden bedacht maar de stilte niet vinden kon hoe ik me gelukkig waande…

Liefde kun je niet verdelen in liefde zus en liefde zo, Zij kent geen rangen en geen standen geen level geen niveau, Je kunt er niet mee marchanderen zij is geen loterij zeker geen spel het is moeilijk uit te leggen, zij is er niet of zij is er wel…

Er kan nog zoveel gebeuren Want de wereld verandert iedere dag Er kan nog zoveel gebeuren Waar nu tranen zijn staat straks een lach Er kan nog zoveel gebeuren Wereldwonderen groot of klein Er kan nog zoveel gebeuren Maar ook morgen zal ik er voor je zijn Onze band zal nooit slijten Leg die onzekerheid maar naast je neer Ik zal…

Altijd tijd maken voor iedereen, ik wil alleen maar zeggen zus, zoals jij is er maar één. Ik hou van je en blijf tot in lengte van dagen, mijn oudste zus, dat wilde ik je effe vragen!…

Je zat aan mijn bed als ik ziek was nam altijd een breiwerkje mee, veel werd er niet gesproken want jij breide en ik keek t.v. 't Belangrijkste was altijd gewoon je aanwezigheid vlak naast m'n bed, of m'n tranen afdrogen soms en in diepe stilte een gebed. Als ik me wat beter voelde ging je met me mee naar benee, samen de rokerskamer…

Mijn zus en ik hebben allebei twee lieve zonen, we zijn echt een ware tweeling. Steeds hoopte ik op een vader die een zus ergens voor me had achtergelaten. Nu is zij er ……deze zus Ze woont in het Zuiden en het is mijn zus! We herkenden elkaar vrij snel. Kon ook niet missen.…

Op 30 maart 1853 werd Vincent Willem geboren, op 17 februari 1855 jouw zus Anna Cornelia, op 1 mei 1857 Theodorus (Theo), op 16 maart 1862 jouw zus Willemina Jacoba (Wil) en op 17 mei 1867 Cornelis Vincent (Cor). Zij zijn net als jij allemaal in Zundert geboren. Jullie wandelden graag nabij Zundert.…

Nooit, heb ik haar gekend. Nooit, heb ik haar gezien. Nooit, heb ik haar gehoord. En toch is ze voor mij geen onbekende. Elke nacht, slaapt ze bij mij. Elke ochtend, ontwaakt ze met mij. Elke dag, volgt ze mij. Waar ik ook heen ga. Ooit, hoor ik haar stem. Ooit, zie ik haar gezicht. Ooit, zullen wij samen zijn. Niets…

Nooit spreken we over ex-broer of ex-zus. Aan je broers en zussen zit je emotioneel vaster dan je soms wilt.…

Elke dag was ik op die kinderboerderij ‘s morgens konden de kippen me al horen ‘s avonds liep ik te geiten in de wei en ’s nachts zag ik hoe een lam werd geboren Elke dag was ik er met mijn beste vriendin samen raapten we eitje voor eitje samen speelden we boer en boerin en samen gaven we namen aan elk geitje Elke dag waren we er tot…

Zij heeft de bloemen onder haar beheer, de gewassen die zij liefdevol kweekt en koestert gehoorzamen aan haar bevel en bloeien op onder haar liefdevolle en toegewijde zorg en ik wens haar zozeer toe dat zij eens, aan de vijver, naar het beeld zal kijken en de arm van haar zus als het ware om haar schouders zal voelen, de arm van de zus die, hoewel ver…

Op het kaartje dat het boeket lichtgele rozen, gelardeerd met gipskruid, voor mijn zus, diende te vergezellen, wilde ik graag vermeld zien: "Liefste Cecile, van harte beterschap en veel kracht en moed toegewenst".…

Als we bij het station van de vestingstad aan de Dieze zijn aangekomen, wacht ik, zoals afgesproken, bij de roltrap, die vele reizigers aanvoert; jong en oud, mannen en vrouwen, totdat, toch nog onverwacht, mijn liefste zus uit de menigte opduikt en mij omhelst.…

"Ik zal denken aan "ons" als ik het kettinkje omdoe, verklaarde mijn zus na ontvangst van mijn geschenk.....…

Het is voor mijn zus. Zij is ziek" en de tranen welden naar mijn ogen. De penselen die de verkoper op de toonbank legde waren slank en zwart en hadden goudkleurige uiteinden. Hij kwam bovendien aanzetten met drie forse tubes: een blauwe, een rode en een gele. Er ging een keurig papiertje om het cadeau. Mijn zus is kunstzinnig begaafd.…

Hier wacht ik, na mijn bezoek aan de longarts, op de allerliefste, op de zus, op de enige die mij gebleven is, die al in vroege jeugdjaren naast mij liep, naast mij stond.…

De hond met de wollige vacht stond gedurende lange jaren aan de zijde van mijn zus en volgde haar overal.…

De hand werd nog uitgestoken; de hand die zij uiteindelijk terug moest trekken en een stilte trad in; een radiostilte, door niets onderbroken en gissingen omtrent het welbevinden van mijn dierbare zus vierden hoogtij....…

Eens weefde je de sjaal voor mij; voor mij, je zo dierbare zus; de sjaal met de zo kunstig ingeweven motieven in geel en grijs.…

Zo trots noemde ik steeds haar naam en bezigheden tegenover vreemden, tegenover onbekenden, die onze familienaam niet kennen: "Mijn zus, van Milieudefensie, mijn zus, de voorzitster van het Instituut voor Natuurbeschermingseducatie, mijn zus de tuinarchitecte, mijn zus de kruidendeskundige".…

Vandaag, tien jaar geleden ben je plotseling heengegaan. Zou je nog zoveel willen vragen, heb je pijn gehad, hoe heb je je laatste minuten doorstaan, heb je het geweten, gevoeld. We zullen het nooit weten je man heeft niets verteld hij is, samen met je kinderen de familie al jaren vergeten. Met ons gaat alles goed behalve dat we je missen…

Eindelijk verscheen mijn zus en aan ons tafeltje bekeken we de babyfoto's uit een zo ver verleden; nog hulpeloos, onschuldig en zo kwetsbaar lagen we in de armen van onze ouders......…

Maar jij bent er nu niet meer Dus kan ik alleen maar huilen En dat doet zo`n zeer Ik wil nu bij je zijn Je blijft voor altijd in mijn hart Ik zal je nooit meer vergeten Ik hou van jou mijn lieve zus en lieve vriendin....…

Ach! mijn zusje is gestorven, nog maar veertien maanden oud. ’k Zag haar dood in ’t kistje liggen: ach wat was mijn zusje koud! ’k Riep haar toe: mijn lieve Mietje! Mietje, Mietje! maar om niet. Ach! hare oogjes zijn gesloten; schreien moet ik van verdriet. Altoos wil ik om haar treuren, bloempjes strooien op haar graf: Wenend aan de kusjes…

Mijn moeder hield van de romans van Kortooms en van zijn humor en gaf haar zozeer geliefde dochter en mijn zus die naam. Inderdaad bezat mijn zus in haar jeugd volop blozende wangen met een kuiltje erin dat ze nog bezit op haar vierenzestigste, nu echter een gordijn van grijze haren haar gezicht omlijst. Is ze vergrijsd door zorgen en leed?…

Blijf aan mijn zijde, mijn kameraad, mijn metgezellin van het allereerste uur, fakkel die mijn pad verlicht, troost voor mijn ogen; liefste, enige zus!…

Ze is mijn dierbare zus met wie ik eens een zolder deelde en die mij in vroeger tijd de Latijnse namen van de bomen en planten leerde: "quercus robur", "platanus acerifolium".…

De zus, de liefdevolle, bezorgde en betrokken zus van de zeer zwakbegaafde man, leest zijn wisselende sentimenten af van het gezicht van haar broer. Zij probeert uit zijn gebaren zijn gemoedstoestand op te maken.…

Mijn zus is kunstzinnig begaafd. In een schilderij dat tot de verbeelding spreekt, heeft ze haar hersenoperatie verbeeld, maar ze doet zelf geringschattend over haar vaardigheden.…

Daarom deze ode aan de grote zus, voor haar geduld en liefde een dikke knuffel en een kus!…