Alle inzendingen

Hoe krijgt de rijder weet van ongelukken? De radio? Dat is toch ouderwets! Wie luistert er nu nog naar dat geklets? Zoiets kan toch moderner, jongens. Stúkken! Voor veilig informeren: de nul-zes! We sturen ze meteen een sms!

Stil beluisterde ik het vallen van een blad bad in stilte fluisterde de aarde toe het te nemen zo je dra weer kunt geven voedingsstoffen voor nieuw en ouder leven Ving de boom mijn bijna onhoorbare gefluister boog tot me ritselend Omhelsde mijn gedachten ontspande zijn kruin r...

Werd ook zij geboren aan de oevers van de Eufraat of misschien in het oude Babylon waar de nieuwe Nebukadnesar zijn schrikkelijk bewind der vernietiging zaaide wat haar nu nog rest zijn scherven van dat bestaan die zij verzamelt in haar tas de spraakverwarring is hoog opge...

Eerder dan eer ouder dan oer is mijn verlangen naar mij je bent mij zo na zo verder dan ver mijn andere ik mijn zoektocht naar haar stil blijf ik wachten op het signaal ooit zal het komen als begin van `t verhaal

met verrijkt splijtstof woekeren ze gezapig verder de leden van de veilige raad vegen de mijnen, de deadline als een zucht in hun nek buitenlandse zaken wil tand om tand de fout van gisteren is een haperende plaat het schept een klimaat van mogen want de valkuil van het verraad gaapt ...

geschikt geslepen mijn woorden langzaam uitgezocht van beide zijden gestoffeerd met streepjes wegwijs in de poëzie van nu schijnend door de poort van toekomst op zijn plaats in mijn gedichten meegaand zonder grootspraak sluimerend in grote hoeveelheid vertoef in mij...

naar Nescio het oorverdovend gerucht 't geluid van fietsen in een stofwolk naar beneden als beloning na een klim gezoef van dikke banden het klapperen van een fietstas en 't zware gewicht van de tent achterop de bagagedrager 'jongens waren we- maar aardige jongens' schreef de sch...

we declameren traag begrafenissen willen graag in woorden sterven en uit strofen de emoties erven van de mensen die we node missen in het afscheid gaan de doden gissen naar de kleuren die de hemel verven nabestaanden zullen namen kerven in het kruis en hopen op de erfenissen de dode h...

Een ooievaar kijkt wild om zich heen En vraagt zich af waar de lente blijft Het is dan wel de winter die verdween Maar nog geen zon die z'n stralen schrijft Er zijn wel vaag letters te voelen Maar nog geen woorden en zeker geen hele zinnen Dagen die niks zeggen, niks bedoelen Alleen dan da...

(een elfje) Strand De zee Het warme zand Het maakt me blij Kalmte

Rustig willen zijn als onrust je meeneemt naar bergen emotie naar heuvels verlangen. Rustig willen zijn onverschillig voor lof of blaam, voor succes of mislukking. Rustig maar niet onbewogen, geraakt door de ander, bewoond door liefde, uitgedaagd tot vertrouwen.

dat je deze brief nog wilt ontvangen in je landelijk gelegen plastic brievenbus zal altijd een onopgelost raadsel blijven ik ben er voor gaan zitten en schrijf aldus wat vage zegsels aan een verre schim verscholen tussen levend groene coulissen over wat mij hier tussen maatwerk steen langza...

een vrouw sprekend de mijne in het Wereld Contact Centrum zij ziet het lichten lippen komen in beweging de mond opent ik zie wat niemand ziet Harry Mulisch klopt acht maal aan een roze reuze poort met een reiskredietbrief

het klimt zonder rede over goede wil begroeit alle zijwegen overwoekert feilloos elke ontsnappingsroute zaait onrust is onmenselijk actief legt latten hoger dan springvermogen vraagt niet twijfelt niet weet de weg in het labyrint licht ontziend lijkt het aardedonker alleen ...

bemin mij in de woorden waarvan niemand weet dat ze mij eerst toebehoorden   zelfs jij eenmaal de slaap verdronken weet niet meer hoe ze klonken hoe ze dwarrelden in mijn akkoorden   terwijl jij mijn woorden leent steel ik die van jou vertel me meer kom dichterbij bemin mij zoals ik...

Hij haalde het net niet in de Amstel Gold al liet hij ze razend rollen de wielen op dunne bandjes: jouw naamgenoot. Maar voor mij heb je Karsten al naar de Kroon gestoken in je rooie driewieler op zwenkwieltjes slapend met één vinger in de mond. Vijfhonderd kilometer afgelegd in de...

Broodroof door vreemde glazenwassers? Je pakte een zaag en je begon aan de poten van z'n ladder.

Lappen in de regen doe ik überhaupt niet, ik heb er een hekel aan. Maar er zijn bedrijven....de factor geld hé.

Schitterend gemaakt als heldendicht de opmaat voor de zinnenvriend die vertwijfeld zijn gedachtestroom ziet verdwalen in een woordenzee. Roemrucht eind, dat letterlijk ten ondergaat als vers gevallen als ’t avondlicht in de duisternis van inkt.

IJzig op zijn troon gezeten een majesteit in kil grandeur; grimmig wordt hem vaak verweten een koud en grauw humeur. In hermelijnen kleed gehuld met winden als zijn hellehonden, raast de vorst met veel tumult over toendra’s en bevroren gronden. De kou, die velen heeft bevangen, ijzing...

men zoekt het voor je uit verbindt punt met punt verzamelt wat past in een mandje valt liggen blijft geboren wordt een nieuwe identiteit inkomen en werk elke grote woede slijt ----------------------------------------------------------------- Toelichting: Wat houdt het wetsvoors...

’t Begon op een zomernacht, bijna toevallig: Terwijl zij zich aan het venster koelde, Droomde haar lieveling bang en woelde Zich bloot. Zij vond haar, omziend, bevallig: De handen naast ’t hoofd geperst in ’t kussen, ’t Dek afgegleden, de knieën hoog En zelve in zachte boog. Zij wil...

dromen door mij heen als een film afgespeeld met een open eind is dit wat je wilt wanneer sluit je het eens af jij komt in elk hoofdstuk voor wanneer is het afgelopen ik lees maar door en door ik vergeet te slapen ik eet niet meer ik wil het hoofdstuk sluiten met een goed gevoel dit k...

Ik lag vroeg in de morgen te draaien in mijn bed. Ik zag een kleine vrouw met een doorleefd gezicht en vriendelijke ogen. Ze was nog lang niet zo oud als ze er uit zag, de dubbele jaren hadden haar rug gegeseld. En het was zo vertrouwd dat ik niet kon spreken. Ze zei me dat het goed was en dat...

ik bespeel je zoals mijn gitaar liefdevol en hard de klanken laten mij beven wij samen niet meer apart een tinteling door mijn lijf bij het voelen van jouw snaar het laat mij smachten jij zegt veel maar wat is waar? een kat en muis spel jij bent de kat je weet mij te raken maar nu ben...

Scholen ongestookt verholen achter stoïcijnse muren van gebleekt week maché geplakt Troosteloos deprimerend in stilte bekerend deze ontering en bezetting van kristallen ketters Gevelglimmend oogverblindend verminkend de brede basten en tere sponzige wortelgestellen gillend in ongewoo...

met je mooie blauwe ogen kijk je me aan een glimlach op je gezicht moe, maar voldaan je hebt nog geen besef geen benul van de wereld om je heen jij bent nog zo onschuldig met een eigen wereldje eromheen slapen, spelen, eten is alles wat je nodig hebt en mensen die om je geven nu en he...

Stel vier bomen op onderling gelijke afstand van elkaar. Eén speler in het midden wiens taak het is eerder bij een boom te zijn dan de andere spelers die rennen van stam tot stam en wisselen van plaats. Lukt het - een ander komt in het midden. Lukt het niet - hij mag het nog e...

ik leg een zwaluw op mijn mond en verbreed de zomer van tuin tot tuin waar stilte niet zwijgt noch verwondt blaadje voor blaadje en zonder haast vertraag jij de aarde voorbij het houten huis waarin ik jou en mijn dromen laat wonen ik raak je aan juist voor de herfst als regen valt...

zoals een schilder in kleurige beelden woont met licht en donker zijn eigen wereld schept zo voel ik me thuis in kleine, sobere zinnen dompel mijn pen in weemoed en verwondering