Alle inzendingen

sta ik op een afgedankt perron uit de verkeerde richting komt een trein: niet instappen het scherm zegt niet wanneer er weer een komt bij het instappen verspreidt zich warmte en inkt op papier zeer wringt zich naar buiten bij een ooghoek zout, zeewaterzeer

Vloeiend ga je op in ons spel Je adem voelt in mijn borst Je hart klopt in het mijne Stroom van verrukking Vloeiend ga je in mij over

ze provoceerde oneindig contouren gespannen in het schaarse licht van de leeslamp inspirerende borsten fier en strak vooruit gewone dingen zijn niet raar ze vielen niet uit haar behaatje maar ook niet uit de toon mooi gestalte in haar iele smalte ze priemden als ...

regengeroffel gaffelt monotoon en toch melodieus tegen aangedampte ramen waar gordijnen triest hun manen laten hangen in de verte weer licht weerlicht het hier nog steeds - trekt God nou echt een foto? - en zorgen dreigende donders voor branding zonder zee afwezig deuntje op ...

Je nam je leven in een klap sloeg de hand aan jezelf zij die achterbleven zitten met een map vol vragen. Je nam je leven in je eigen hand niemand die nu begrijpt waarom het was te zwaar dus geen koude dagen meer. Je nam je leven, had er recht op vond je zelf en in dit geval sto...

In mijn leven steeds uiteengerukt Door de vlagen waar 'k aan blootsta, Daar 'k niet kan hechten aan liefde en geluk Die mij zullen drijven tot ik doodga, Ontstaan soms plotseling enkele plekken Van een stilte zo onaangedaan, Dat ik geloof in slaap te zijn gekomen Bij de diepten waar geen on...

steeds vager nu steeds vaker nu vlucht continu voor dit lege bestaan rekeningen afwijzingen en geen enkel zicht op evenwicht op overzicht laat staan inzicht steeds vager nu steeds vaker weg bang ben ik continu

Nu ik opeens haar benen zie, met die ronde, wond're dijen, zacht, eronder hard, spieren die soepel door jeans heenglijen. Met ied're wiegende stap, zo'n lange, beetje lome, deinende vrouwenstap, ze dichterbij zie komen. Word ik wee zoals een man dat alleen bij zo'n vrouw kan.

In vrijheid ongebonden leg ik mijn harnas neer verzorg mijn diepe wonden verzacht mijn harten zeer emoties laaien op gestreden in de tijd gedreven tot de top van een geleden strijd warmte wordt gegeven nieuwe tijden breken aan laat ons weer gaan leven met de zon in ons bestaan

Ik bezie haar vrolijke tweevoeter oneindige eenvoud schone lijn Ze danst door de velden snuffelt aan een lange spriet maar laat zich niet vangen zelfs niet als het giet Mens dier universum cel Zij is. Orde stijl wetten onmacht Haar leven niet.

Geloof het of niet, maar er is deze maand voor het eerst een Nederlands kampioenschap pijproken gehouden. De bedoeling bij deze ‘sport’ is, je pijp zolang mogelijk te laten branden. In bijvoorbeeld Duitsland wordt dit ‘Langzeitrauchen’ al sinds 1969 gehouden. Niet zomaar iedereen kan hieraan...

Ze zijn welbespraakt en Europeaan en drinken koffie uit grote mokken. rijden rond in Alfa Romeo’s dragen dure sokken. van één tot drie zijn de kantoren leeg de Commissie eet sushi of chinees en hoeft niet te klokken Als er hoog bezoek op komst is klinken er andere geluiden in de liften ...

Ik heb een vriendin, maar ach wie heeft die niet Ik heb een vriendin op afstand maar wie heeft die niet Ik heb een vriendin die ik niet vaak spreek maar wel altijd bereiken kan Ik heb een vriendin waar ik alles mee bespreken kan. Ik heb een vriendin die al woont ze niet om de hoek ook a...

D'r schoonheid vertoonde geen foutje. De man was kapot van het vrouwtje. Hij wilde niks minders. Z'n buik zat vol vlinders. Hij liep er slechts één. 't Was een blauwtje. 'Ik moet je niet,' liet ze hem weten. Dit heeft 'm bijzonder gespeten. Hij voelde zich naar door het missen van ...

we lachten blauwe wangenwolkjes dicht bij de zee vielen in armen van zandgegolfde duinen langs groetende halmen en de wind om ons heen we bekleedden de liefde met zonzomerse zoenen onwetend van de woorden die het tij heel zachtjes schreef met een mondvol sterren bewoog jij je sc...

kom maar in mijn cirkel breek niet uit in rechte hoeken rond de lijn en laat de scherpte achter je, kom en kijk vooruit ik speel niet met de graden van je vuur jouw vlammen op de muur spannen mijn boog in kaarsrecht gaan omhoog de pijl die harten tracht te breken uit ...

‘gedicht voor Albéric’ Langs het parcours liggen herinneringen aan Albéric Schotte wiens naam als een eerlijke mens en bijzondere coureur vele generaties zal overleven. Want zijn karakter was goed en gelijkmatig als zijn cadans en de muziek van de wind in zijn wielen zal… Zing...

Slingerend door rijen coniferen en takken als noten- balk begeren ziet haar knop ont- sluiten plotseling blauwviolette, pracht speelse, steeltjes rond haar hart laat zich niet be- plukken los te rukken gekruld fijn groene dra- den aan takken coni- feren begeren, eren blauwviol...

ik zie ze vliegen, om mij heen want mijn heengaan was een laatste hoop op een beter bestaan

Ik wil het leven leven Zeven gouden plakken Wil ik pakken Op de spelen van 't vertier Ik wil het leven leven Zeven fraaie vrouwen Wil ik trouwen Fraaie vrouwen van plezier Ik wil het leven leven Zeven lange nachten Wil ik smachten Dichten op het schoonst papier Ik wil het leven l...

Minister Zalm heeft ons geadviseerd De OZB voorlopig te negeren Hij wil, denk ik, daarmee graag propageren Dat men zich tot de VVD bekeert Ook links kan nu lokaal nog stemmen halen Door ons te vragen Zalm niet te betalen

De gele wolken werden langzaam rood. Dan dacht hij: Nu begint zonsondergang; En keek weer naar de zwaluwen, die zo lang De zon nog konden zien. En dikwijls schoot De angst door hem heen: Eenmaal gaat moeder dood, Hoe moet het dan? – Eens voelde hij bij zijn wang 'T laag rits'len van een vl...

genagelde handen verkrampt op het ruwe hout totale eenzaamheid roepend in het duister een bang kind verlaten door god en mens voor de nacht valt maken ze hem los na een dag van spot en diepe pijn de balsem geurt handen zijn gevouwen het leven ter aarde besteld zal eeuwig v...

Daar bij het kraaien van de haan, het ochtendgloren door haar raam, ontwaakte zij - het melkmeisje, het meisje met de melkkan. Spreidde haar lakens, zei de nieuwe morgen gedag, en trok haar werkkledij aan, ach de steeksels vallen los, maar ze had geen tijd voor haarzelf. Beneden staan de tafel...

Je loopt weer rond te vloeken het kleinste voorval irriteert je en wij voelen ons verstrakken onze spieren gespannen als een pantser om ons. Je loopt weer rond te stampen je vuisten gebald en wij kruipen in onze schulp. Onze harten bonzen door jou en om jou en steeds minder voor jou...

Een filosoof is iets wat ik niet ben, zeg simpelweg de dingen, zoals ik alleen ze ken, doe dat soms met harde, dan weer met zachte stem, dus zet me dan in vredesnaam niet op de handrem, wanneer ik aan het praten ben. Het zijn doodgewone dingen, ze overkomen jou en mij en kunnen zomaar t...

De tafel lag gevuld met goede voornemens. Voor elk wat wils en nog meer van die wijsheden. Jas en das verdwenen in de kast. Je beter voordoen is een vorm van verbergen. Alles moest anders voor de visite. Catharsis. Heiliging. Grote schoonmaak van het eigen zijn. Oh, imago opgepoetst, ui...

Het is de kunst om in een gedicht zoveel gewicht te plaatsen, dat je het belangrijkste weg kunt laten.

De galeriehouder veert op van zijn stoel als het tweetal binnenkomt. Een magere lange man en een opvallende vrouw in bontgekleurde kleding. De tulband op haar hoofd is wat je noemt een blikvanger. Ze knikken beleefd naar Ton de eigenaar van "De vergulde lijst". De vrouw blijft voor een enor...

Dit is een opgeruimd huis. Alle troep is in de kasten gesmeten. Ik zie niets meer liggen. Dus ik hoef niets meer op te pakken. Nu weet ik ook niets meer te liggen. De leegte en de chaos zijn compleet.