Alle inzendingen

Wit-zwart Zwart-wit Eksters communiceren met krijsende bekken, in de boomkruinen bedekt, met vlekken verse sneeuw. Koolmezen hangen ongestoord aan vetbollen en takken, ze vliegen een galante vlucht tegen de donkergrijze lucht. De toeschouwer schenkt zich, een Balegemse w...

Vul de leegte welke ik achterlaat met de herinneringen, als een zaad dat in jullie harten open gaat.

jouw onsje weeg je soms in grammen want liefde raakt vaak weinig aan vooral als woorden drammen en wij ons laten gaan dan wordt er niets meer afgewogen gaat de naald op tilt alleen de etiketten zeggen wie en wat je wilt

Kwabwangen en yoghurtnekken, Verpakt in driedelig krijt Laten burgers ongegeneerd verrekken Zijn in ego liever rijk dan kwijt. WIA, weer iets afgepakt De politiek is in de stront gezakt, Vertegenwoordigt norm noch waarde, Graaiend afgezakt naar 't slijk der aarde.

Veel hulpverleners praten met hun cliënten en luisteren naar zichzelf.

De wijdst verbreide meningen en de dingen die iedereen voor een uitgemaakte zaak houdt, verdienen het vaak het meest om nader te worden onderzocht.

Toiletpapier dat de natuur niet schaadt, als dat in ‘t kleinste kamertje zou komen dan scheelde dat per jaar miljoenen bomen en daar zijn onze bossen bij gebaat. We kunnen daar, milieubewust en groen, ons voordeel én ons achterdeel mee doen.

een lek in de melkweg zuigt sprankels en stof nevels duiken in een kolk die naar binnen toe versnelt naar een gebald middelpunt kleiner dan de zandkorrel een ineengeplofte ster verpakt in een schil houdt alles gevangen traag verdampt het onzichtbare tot niets

een mens bleef verwilderd achter op een eiland in de ijstijd hoe overleef je dan tussen ratten en varanen kruip terug in de tijd word mensaap en val op vier handige voeten klim terug langs lianen de groeven van een bast langs rotswanden omhoog het bewijs ligt in een grot de schede...

diep onder de korst is een schok verwekt platen drukken elkaar op tot splinters en scherven de golf plant zich verder in een ring die uitdijt in rimpels er wellen pluimen op die ploffen in een krater alles wat leeg was moet terug vol zoals de holtes in kalk de mijnschacht die ver...

nu ik de leeftijd heb bereikt, waarin je eigen keuzes maakt -de man in je leven die je hart raakt- weet ik dat de strijd van het leven is begonnen en wens ik dat ik weer een kind zou mogen zijn!

De gedachte dat je op vrouwen valt maakt je bang De gedachte geeft je een raar gevoel Een gevoel van angst Je weet dat je zo bent maar durft het niet te zien Je weet dat het niet normaal is De angst om niet geaccepteerd te worden Het verdringen Het ontkennen Het maakt je kapot Accepteren zo...

armen om je knieën hoofd afgewend niemand die ziet dat jij zo anders bent uitdrukkingen verborgen masker ervoor je lach is nep maar niemand heeft het door en af en toe zou je je eens bloot willen geven gewoon alles vertellen wat in je zit maar je houdt je mond stijf dicht hoofd ...

Wij razen glanzend gepoetst, gekleurd vol uitlaatgeuren voorbij ons werkelijke doel De weinige vlinders, vogels en al wat nog leeft snakken naar adem Worden echter de sterkste ook nog aangereden gevonden op het zwarte goud raakt natuur pas echt leeg

De dagen zonder einde in een eindeloze tijd meer van niets niets van meer in een meer van niets vergetelheid maar ik durfde te geloven in jou en mij jij hield het voor gezien maar alles is anders zo zonder jou

1. Introitus o, mens, mijn beeld in jou geschapen ik treed nader tot jou beziel je met ademende genade laat ons samen juichen ons op gezamenlijk licht beraden langs verheffende wegen omgordeld door voortdurende bloesem laat ons zoeken naar een scheppende zegen 2) ...

Een vliegtuig kerft een snee in de bast van de lucht de hemel opent zich druppels vallen als tranen van bittere pijn de wonde bloedt door Zo sterft het gewelf Langzaam maar zeer zeker uit Ongeneeslijk ziek

Ik heb geen woorden nodig om te weten dat ik je mis ik weet alleen dat er nu een enorme grote stilte is De bank is leeg en koel de krant ligt er nog ongelezen zelfs je pantoffels zijn weg ik weet nu weer hoe lang een dag eigenlijk kan wezen Ik kan de geur nog ruiken die je in huis ...

Mijn vrienden zijn helden voor mij, mijn echte vrienden. Ze kennen me vrolijk, verdrietig en blij. Bij hen kan ik mezelf zijn, de echte mij, Geen leugens, geen schijn. Echte vrienden hebben is fijn, vrienden die me door en door kennen. Die er altijd voor me zijn, elk jaar, elke maand en e...

Handen vagen ongevraagd koude vingers langs winterse dagen bevroren maanden smelten, opgepookt door laaiend vuur dat hard hout eist gooi nog een laatste houtblok en geef de laatste warme steen haar specie ooit zal het voorjaar omringd door sneeuw klokjes namen schrijven in het ...

steeds hoger tot mijn schaduw verdwijnt stap ik een barre tocht omhoog gegeseld door de wind zoekend naar zalvende stilte eenzaamheid treft als een kaakslag in het dal staat een koe ik noem haar Gertrude dat praat makkelijker

In de rubriek 'Netcitaten' van www.nederlands.nl is een uitspraak van Frederik van Eeden geplaatst. Frederik van Eeden (1860-1932) was dichter, medicus, psychiater en stichter van een agrarische leefgemeenschap. Zijn uitspraak: Poëzie noem ik elk sterk en zuiver spreken, waarbij de taal kr...

Fantasie gevonden, Realiteit verdwenen, In je kop duizend verschillende wonden, Iemands gedachten willen lenen. Leven in een andere realiteit, Heerlijk en toch ook niet, Verdwijnen als iemand iets naar je hoofd smijt, Afwezig zijn als iemand je hart aan gruzelementen schiet. Eeuwig verdo...

Dit hart-gelag, geworpen stenen achter de gaten, als een akkerwinde met lekkende plekken, Waar het stilaan, file wordt in de stroom, van mijn opgebroken klop-orgaan, Rebellen al kleumend, voor de deur van het geestespand, het bloed gestold, in plaats van dranghekken

ieder spel is heen en weer soms even anders op en neer het lijkt op geven maar ik neem toch meer en groei tot ik weer geven kan en dan speel ik weer heen en weer en lach soms even op en neer

Het leven is als een breiwerkje op pennen, laat één steekje vallen en leer leven met het gat, 't kwam er niet voor niets, maar is wel even wennen!

Zonder hoop is hopeloos zonder reden redeloos geen horloge, tijdloos zonder liefde liefdeloos geen emotie emotieloos zonder belang, belangeloos, maar er is nog nooit een mens geboren die emotieloos, zonder reden belangeloos in een tijdloos omhulsel, als hopeloos te boek stond.

Voor haar is het wonderlijke gewoon En het gewone wonderbaarlijk Ze ziet de wereld als een zee En het leven Als een schip Haar schip vaart uit, Ontdekt de wereld Zoekt de zee af Naar geluk Een wonderlijk leven Een gewoon bestaan Maar ook zij beseft Haar schip zal ooit vergaan

Aan het einde van de middag, als de zon langzaam verdwijnt harmonieus kleuren vervagen en mijn horizon verkleint, sta ik dichter bij het leven en lijkt het of dat de tijd, die ons is gegeven, overgaat in eeuwigheid. Dan loop ik met jou over wegen. Praten zachtjes, hand in hand over lie...

Veelal ingesloten in gedachten in het verleden nergens echt veilig ingesloten opgeborgen verscholen -weg van hier-