Alle inzendingen

Eigenlijk moet je met degene van wie je denkt te houden zo weinig mogelijk samen zijn. De kans dat veelvuldig persoonlijk contact de liefde -of wat het ook is- verpest, is heel groot.

ik zie je woorden op papier verlost van hun dimensies zacht spreek ik ze hier hoor warmte in frequenties ze openen de beelden die jij me geven wilt ik fluister het oranje voel je zachte vormen gelukkig zonder franje direct kom je zo bij me binnen ik proef in warm rood de zinne...

ik sta er op links huichelt rechts maar het is wel mijn been en steen, had u dat gedacht, ik niet ik moet zometeen weer mijn bed uit

We hangen hier al jaren rond. Universeler dan dit vind je niet in opiniepeilingen. We zíjn de statistiek en het Planbureau was door ons bedacht als we eerder geboren waren. Wie we zijn zie je vanzelf. En anders voel je het wel. Je voelt jezelf terwijl je kijkt. Hoe we zitten. Met onze evenzo geïns...

glinsterstraten, gestaag dakpannen gutsen naar goten het regent vandaag regenschermen beschermen spattende autobanden plassen babies op wielen, plastic omhuifd het regent vandaag asfalt glijdt water opzij, opzij poncho fietst naar een warm thuis het regent vandaag, gestaag verkeer raast na...

De Tilburgse gemeente is het duurzaamst Maar ieder onderzoek heeft ook z´n zelfkant: Voor Brielle, Woudrichem en Midden-Delfland Blijkt hier de eindconclusie het bezuurzaamst Maar om aan kop of onderaan te staan Voelt beide tamelijk ontastbaar aan

Uit de diepte, vijfhonderd malend bar zilt als giftig vulkanisch gitzwarte soep zeven kilometer lager, daar, ja daar ontsprong leven Zelfs daar krioelt het in donkerheid heel divers lichtend zichzelf waar levenszon ver is te zoeken De zee tot leven gekust deinend door...

mijn trillende telelens zoemt jou dichterbij wil wel eens zien hoe vergrijsd jij oogt zag zo al, gaandeweg, de kleur verbleken hoe jouw hoofd het doorleefd vel nog kennelijk gedoogt ik denk zowaar terug aan mijn ouden van dagen waar de zoete babbelaar uit het vierkante bl...

Zijn ogen dof van eenzaamheid volgden een vallend eikenblad dat neerstreek op z’n wandelpad waar het zich vlijde in ’t tapijt van al gestorven loofgenoten die hem -in eeuwigheid gesust - voorgingen in de diepste rust met ’n cocon van dood omsloten de oude man sprak toen bedeesd: d...

tomeloze kracht die mijn stroom van woorden brengt in een vrije val als een sneeuwbal die bergafwaarts voortrolt, ongeremd en groeit zonder oog voor werkelijkheid steeds weer passeren striemende beelden mijn geestesoog verlating, jaloezie vernedering amper overwonnen dient een vo...

Met gespreide vleugels vliegt zij richting einder daar waar zij de dood vermoedt schieten beide ogen hartstochtelijk vuur maar raken kant noch wal verscholen achter aards leven lokt hij immer machteloosheid in zijn duistere val vertrapt hoop en schopt wanhoop langs grijsgrauwe zwerken...

Deze lichten in de verte, wanhoopspunten in de nacht. Geen spoor van lang versmaadde liefde. Niets dat leven nog verzacht. Deze lichten zijn mijn leven, houden mijn hoofd boven de zee. Ik dreig in de golven te verdrinken, wanhopig zwem ik met ze mee. Alleen God weet van mijn ondergang. ...

Het is met schrijvers als met vrouwen: er zijn er maar een paar van wie je echt houdt.

Ik voel me vandaag zo nutteloos. Overbodig. Weeral. Dat gevoel overweldigt me de laatste tijd wel vaker. Uiterst deprimerend. Ik vrees er voor dat het gevoel nog klopt ook, hoe zeer het me ook spijt. Heb ik vandaag iets gedaan wat enig nut had? Heb ik ooit iets nuttigs gedaan? Ik denk dat ik wel ...

ramen dubbel glas de wereld was er pas toen jij haar binnen bracht de lucht in scherven stak wind in rinkelende stukken de vloer zijn bodem gaf het was de kooi waar ogen zonder mededogen je ontkleedden zonder handen woorden beten zonder tanden en de glimlach die nooit miste bij het ...

Daar hangt al weer zo’n bleek geval naar buiten. Steeds maar hetzelfde. O wat afgezaagd. Dat heeft een wandelaarster zo mishaagd Dat zij als eerste zelf maar eens ging spuiten. En dankzij deze dartele pigmenten Kan hij nu met een kleurpotlood gaan venten. --------------------------------...

Door slinkse ogen zie ik je geslopen Dichterbij steeds dichterbij... Die ander heb je al verjaagd: Groot machtsvertoon van blazen en gegrom Je flanken golven lijnend waar je nagels ingetrokken sluiks kussen door het scherpe gras Ik reuk je geur Beleef je geur Intens Ik doe alsof H...

Elke dag krijg ik een dagelijkse gedachte toegestuurd via de e-mail. Vaak heb ik daar veel aan en is dat mijn overdenking voor die dag. Deze morgen stond er in mijn e-mail: 'Het beste wat je soms kan overkomen is dat je wensen niet vervuld worden'. Nog deze dag besefte ik dat dit een wel erg gr...

Een rechtvaardige nieuwe wereldorde blijft een utopie zolang olie en pinda's niet dezelfde economische waarde hebben.

Het kan, in tegenstelling tot de gangbare opvatting, heel zinvol zijn om appels met peren te vergelijken, vooral als men verschillen op het spoor wil komen.

De veelgehoorde opvatting dat vrouwelijke lezers van streekromans net zo rechtlijnig, eenvoudig en conservatief zijn als de personages in hun favoriete boeken, berust op een vooroordeel.

We speelden treintje met echte rails kind’ren nog Peter die was trein ‘fuut fuut fuut daar komt de trein’ ik was stoplicht en Chef van ’t station bordeaux rode pet zelf geverfde pollepel Peet was echter Eigenwijs hij riep ‘wijntje is in trijntje boem boem boem’ ons treint...

Laat mij je helpen in je strijd tegen de eenzaamheid

Spaar ons in de hof waar winter heerst en moerbeitoppen zwijgen. Zo lang al weten wij van sluipende oorzaken wurgende herhalingen. Ons vlees en bloed zien wij met gesloten ogen voorbij de altijd open deur hinken. Wat zoekt het toch in het uitgesleten labyrinth onder de gedoofde...

je zou erbij zijn in de vlam van elke kaars en iedere zonnestraal die door de glasramen scheen en toch kon ik je enkel horen in het luiden van de klokken

Meestal wacht ik een tijd en ga op het laatste moment terwijl ik mij volledig voorbereid is de spanning ongekend Dan strompel ik naar mijn plek voor de strategische generale ontspan armen, benen en nek en kuch voor het verbale De concentratie is groot de inspanning vooral leg ziel en z...

winter, jij bent een slechtaard in de huizen verstop je je als een kind zie ik je alle scholen binnen hollen met je lichaam in een tas o winter jij bent een slechte meester een klein beetje vuurwerk daarmee ben ik tevreden o winter geef mij wat vrolijkheid knip een stuk van deze middag af...

Langzaam vertoeft haar geest door dat verre land vol nevelen eenzaam drijft heimwee haar langs beken met helder water en geuren van frisse ochtenddauw de melancholische klanken weerklinken nog altijd over de heuvels en de groene velden daar waar eens haar thuis was in dat verre ...

Toen ik door het maanlicht liep En de paden meed, Bang, dat ik de tuin, die sliep, Wakkerschrikken deed Door het ritselend gerucht Van mijn kleed en voet - De oude bomen! die een zucht Wakkerschrikken doet. Toen ik naar de vijver ging Door het korte gras, Naar de boom die ove...

ik schop de bladeren los zoek zomerin verdwijnen wil in de oogst de zon weer warm zien schijnen heb vruchten geteld je schillen gepeld en samen genoten van je langzaam ontbloten je sluierde lang voordat Amor de roos had geschoten de winter wordt zacht gekoesterd door ...