Alle inzendingen

Mijn vader is al jaren dood en mijn moeder al jaren oud. Ik zag het opeens op het feestje ter gelegenheid van de vervroegde pensionering van mijn broer. In zijn dankwoord richtte hij zich even tot mijn moeder, dat hij blij was dat ze er (nog bij) was en zo. En opeens zag...

Bleek een monster met een vacht die slechts ontstaan kan in het donker onder stenen. Het was een wonder dat hij zag dat ik er stond. Er liep wat speeksel uit zijn mond. Praten kon hij niet en hij was bang; hij zag dat iets bestond buiten de kelder waar hij jaren in lag vastgebonden. Hij ...

Blauw plastic broeit boven zwetende hoofden vol vervlogen dromen zon schijnt en brandt boven hoop hoop op anders leven en overleven in donkere ogen lege buiken huilen

dat ik dan zal schrijven hoe mooi het zou zijn om je liefste te noemen in een versje zo klein dat ik dan zal schrijven over mooie dingen om niet telkens weer over ellende te beginnen ja, als dat nu eens kon geen woord over haat van verdriet of van smaad gewoon lief, zoals dit versje b...

ik ging weer even terug waar korte beentjes eindeloze wegen liepen in een zomershete zon de weg naar zee was recht nog krom omzoomd met kilometers vergezichten dat wat wij wisten lonkte aan de horizon duinen en het golvend koele water waar je eindelijk in zwom weer ruik ik denn...

Half vijf 's nachts gaat de bel. O nee hè? Want ik weet wie het is. Het is de vriend die ik vriend noem, maar ik weet beter. Althans: ik hoor dat te doen. Maar ik wil zo graag een vriendje, net als iedere vriendin van mij. Toch zijn er leukere venten, maar die schijnen voor anderen. Deze vent ro...

Een gegeven leven kijkt men niet in de bek, al spert het deze nog zo open dit leven heb ik negen en vijf- tig jaar geleden als geschenk gekregen waar zijn de vlinders in mijn buik gebleven, al die jaren die verstreken neem mijn verjaardag, maar geef mij dat opwindende gevoel terug missch...

Ik hou van wanneer gouden velden mijn taille minnen en tarwekorrels aan mijn vingers hun zegeningen bieden, krekels in de hitte van middagzon onder de maïsbladen verborgen voor een dag van het leven, leven en zingen. Ik hou van wanneer de horizont, door tengere acaciabomen gebroken in ve...

verrekijkend naar... berg en dal alwaar heuvels getopt heel spits soms verstopt bruinverbrand of wat roodjes menig achterkant doorkliefd met koordjes golvende gleuven liggend in 't zand verborgen sleuven aan 't Noordzeestrand Pa, vroeg een van z'n zoontjes zijn ze mooi...? DE SI...

Vliegen lopen over zijn hoofd. Een bakje rijst staat tegen de muur. Zijn vingers om de tralies gekruld. De man moet ergens in de dertig zijn. Hij is mager. Zijn gezicht heeft een ruw voorkomen. Met een gevoel van schaamte kijk ik hem aan. Zijn pijn en verdriet is voelbaar. Zachtjes mompelt hij ”Ik...

Zeg schat, ik heb juist bij de poort gelezen: l’eau, da’s dus water, is hier op rantsoen. We zullen het met weinig moeten doen, niet méér dan ’n paar liter, valt te vrezen. Dus schat, we zullen zuinig moeten zijn, maar ‘k offer me wel op, ik drink wel wijn.

Het werd een nacht dat ik in dromen zocht naar woorden in stilte gebracht Tijdens het prille ochtendgloren is in een laatste slaap deze stilte geboren Bij het ontwaken verloor ik weer zonder woorden de dromen stil

De krekel: hij slaat een zilver cimbeltje in het kerkhofgras. De wolken drijven hoog, ook de wind en de vogelen. Zij horen de krekel niet... Maar in de kerk - waarin het stil is - het fijne cimbeltje klinkt. De Heer in het tabernakel: Hij hoort hoe de krekel nederig zijn lof uitzingt.

een poëet treurt niet hij zweet duizend druppels lief-ver-driet hij begeert niet hij beheert duizend driften bo-na-fiet hij overvraagt niet hij schenkt klare wijnen liefje-anders-niet hij lieft niet hij biedt duizend dames smar-te-lied hij zuipt niet hij nipt aan verdwaald...

Terug langs rivieren onvermoed en nooit bevaren zien we de oude stad De Dom verwijst naar vroeger vogels zijn op weg omdat het winter wordt Een bus bereikt het oude centrum de reiziger stapt uit We gaan. We gaan.

wat simpelweg best lekker is in zoete nachten zoals deze met mijn warme buik tegen het aanrecht aardbeien in suiker dopen ze laten barsten op de tong met mijn hand onder één borst een motje nog slaapdronken door het gootsteenputje weg zien lopen

Een succes heeft vele vaders maar mislukking is een wees en het zoeken naar de daders wordt geheid een harde race. Het succes brengt vele vrienden dat wil zeggen: voor een tijdje. Zet na wat je eens verdiende al hun namen op een rijtje. Als je nou een weesje baart en je krijgt maar niet...

De tijd is een gat waarin alles verdwijnt en dan weer verschijnt in vormen van leven die eindeloos geven. Tijd is een woord dat woede verstoort en liefde verspreidt naar oneindigheid. Eeuwige liefde zijn beeldschone woorden diep in je hart en warm in je ziel Waar vredige oorden ...

Eerste keuze Ze is best aardig maar soms niet vaardig. Ik weet het niet meer en dat doet me zeer. Tweede keuze Wat wil je dan mijn lieve man: een wonderlijk wezen ? een vrouw om te vrezen ? Derde keuze Daarna voelde ik me pas echt verloren want kiezen uit twee was al veel te ve...

Schreden uit het grijs verleden Komen indringend op mij terug De gezichten die opdoemen heden Ontwijk ik doel bewust op de vlucht Erkenning dat doet mij aarzelen Het eigen zijn met hen van weleer Wilde mijn levensweg met hen delen Hun wegen stopten kwamen nimmer weer En nu mijn klok be...

Het leek een eeuwigheid te duren om enig zicht te krijgen op de situatie waar hij deze keer in verzeild is geraakt. Minutenlang was hij al aan het staren naar een hagelwit plafond met vier heldere lampen, en nu pas drongen de eerste geluiden langzaam tot hem door. Hij wordt steeds nerveuzer, en d...

De aap is misschien een lelijk beest, maar als wij verwant waren met het paard of de koe, onze ogen zouden 's zomers vol vliegen zitten.

ik heb de dagen omgekeerd weken van het stof ontdaan maanden kenden geen beweging meer de jaren waren al vergaan ik zocht je buitenkant warmte zat van binnen met schoonheid aan de hand kon ik opnieuw beginnen we hebben veel gepraat verstonden ook dezelfde woorden beseften later waar ...

als woorden behoorden tot verafgelegen oorden en stilte de ruimte zou zijn van het hier zouden dan mijn gedachten nog langer wachten om als melodie te klinken als prelude van vertier de tonen zouden dansen op een verkwikkend ritme van scheppende kansen klanken speels stuwend in de op...

Meer politie en meer opsporingsmogelijkheden leiden tot een toename van de geconstateerde criminaliteit. De omvang van de daadwerkelijke misdaad hoeft daardoor echter niet te veranderen.

Misdaad Moord misdaad en terreur zorgen in dit land voor onrust. Iedereen is op zijn hoede voor het onbekende. We krijgen deuken en scheuren in de maatschappij. Voorbij is de tijd dat moeder de pijntjes wegkust. Zou er nog wat te redden zijn?

Eindeloos lijken we verder te gaan voorzichtig tastend en later overmoedig als pelgrims op weg naar weer een nieuwe maan kil en koeltjes zoekend naar een warmbloedig bestaan in de striemde regens van verdriet met vage vergezichten in het verschiet Achter de kale trede een steile klim naar...

Ik vouw de woorden zachtjes open leg ze even naast mij neer lees de taal in jouw gebaren hoor verstild de klanken aan zie de waarheid in jouw ogen lippen laten leugens gaan harde letters raken zinnen klinkers doen nog immer zeer smijt de zinnen in een hoekje wil geen houden...

Ik had je nog willen zeggen Dat de tijd heeft stil gestaan Mijn hart nog vol van jou is Het gevoel niet weg wil gaan Ik had je nog willen kussen Op die overheerlijke mond Nog stiekem willen proeven Waar ik ooit de passie vond Ik had je nog willen strelen Gewoon voor een moment Zindere...

Het is vier uur ‘s nachts Ik sta op Ruik weer die geur Die zet m’n wereld op z’n kop Stierend stuif ik binnen Met de angst in heel mijn lijf Discussie komt op gang Zijn kamer de plek waar ik even blijf Ouder zijn van een puber Doet zo vreselijk veel pijn En toch dat hele lieve ki...