Alle inzendingen

Eens lagen pen en papier verlangend naast mijn bed. Klanken op de rand van waken en slapen werden in één pennenstreek tot een vers geschapen. In één haal de toon gezet. Nu kadert mijn flatscreen een steeds veranderend schilderij van wisselende zinnen. Lang, kort weer afgebroke...

Met dank aan Jan Engelman Akhenaton, ik roep je aan je tempels zijn hier ver vandaan en alle sterren hozen. De vele beelden die ik vond je teksten en je buik zo rond deden me telkens blozen. Jouw Nefertete, fijn en slank met kinders in een zonnerank diep in een steen verscholen Get...

ik zie ze kijken achterom de vlekjes van hun schone handen wassen ze hebben iets bezeerd verdringen dat maar weten zich bedrogen door eigen ogen

en zo kwam het, dat je vinken ging vangen dat je koortsig een net had gespannen vanaf de eik naar de iep wild gebarend liep je rond en ik, ik kon niks doen had angst voor het schuim op je mond je plukte de vinkjes en hield ze gebroken in je hand weende om hun schoonheid en ik, ik las...

denken in je moedertaal tikken op je harde schijf lezen voor een lege zaal schrijven als een tijdverdrijf dromen op beperkte schaal leven als een kort verblijf eten van het avondmaal zo red ik het vege lijf

Ik tuimel door een mijnschacht Gevuld met hete adem De minnaar die me belaagt Een gedempte kreet van genot -Raspend in rood weefsel- Zwelt in de koele droom Ik wacht op verlossing Een bodem van doornen Een stekeltapijt dat me doorzeeft Gegons van bloed houdt me uit de slaap Maakt me m...

Ratelpopulieren in mei Nevel in de takken Het regent naalden over het grauw meer Laat avondrood daalt met een geeuw Een vloedlijn, een zoutspoor Aangespoelde algen Een keten van gestolde stenen Gemalen schelpen Ze tekenen het slik Tot de golf breekt Een tong van schuim die alles wi...

De meizon doet bloemen ontluiken en irissen lekker ruiken. Doch die ene witte is uniek. Haar blaadjes worden door de meizon met tederheid aangeraakt, Haar lange puntige bladeren, wijzen naar het hemelsblauw. Wanneer regendruppels haar raken, zijn het net doorzichtige parels. Ze geven ...

gevraagd een eindredacteur malheur of bonheur maakt niet uit zolang geen zuip geschuit ik dan lekker gewassen en geschoren als cupje boven het koren om ledig stil te zitten aan de boezem van L.Vanderpitte

Het knerpende grind de fluitende vogels begeleiden je ten afscheid op je laatste reis Ik slik de brok in mijn keel hardgrondig weg Het grind knerpt, de vogels zingen Een steen op jouw graf een steen op mijn hart Het grind knerpt de vogels fluiten Ik voel alleen maar d...

Daar zie ik oorlogen. En verschrikkingen voor ogen. Maar in de verte zie ik de vredesvlag. Dat geeft mij hoop op een betere dag. Daar zie ik een lichaam verteren, dat vol zit met vieze zweren. Maar mijn hoop op goede medicijnen, doet mijn twijfel verdwijnen. Daar zie ik mezelf in verdrie...

Jij kwam gruisloos bij mij binnen kroop heel even onder mijn huid haalde het opperste onderuit scheurde het vel in tweeen sprak de sterke taal van eelt wiste plaatjes in zak formaat toonde positief het negatief van sombere dagen lachte de storm naar gisteren en zon naar morgen...

Dan, zo plots, scheurt het zwerk een vloed van vroege en late regen modderstromen van duivels werk vegen mij van ingeslagen wegen tastend naar duizend aardse zaken een reddingsboei in ‘t kolkend vat verlangend om jouw hand te raken zinkend, verdrinkend, en wetend dat ik zwaar verwond b...

Het leven stilzetten, heel eventjes maar juist op dat moment van vreselijk gevaar zodat het onherroepelijke nét niet gebeuren zal. Stóp roepen vóór die misselijkmakende, dodelijke knal. Stop dan de tijd héél even, zeg éventjes néé tegen verwoestende dingen die gebeuren in di...

Hij is van boerelijke bloede. Zijn vorm, zijn inhoud en gewicht Verscheen reeds menigmaal in ’t licht, Want reeds voor eeuwen ging zijn vroede Geslacht dezelfde landstreek rond En schatte peerden en percelen, Het zwoegend grauw, ’t graan op de delen, Luidruchtig van gemoed en mond. ...

Interview met Hagar Peeters In elsevier van deze week staat een interview met Hagar Peeters een dichteres. Het beslaat drie pagina’s en ziet er goed uit, maar toch is deze dame niet goed bij de les. Ze praat namelijk over het feit dat er weinig dichters zijn van vrouwelijk formaat, en het...

De flabiol zingt over het plein in dartele dansende grillige lijnen de babbelgeluiden van mensen verdwijnen: een tik op de trom en daar is het festijn. Het plein lijkt nog leeg in dit nieuwe begin met zitjes van mensen in franjes van kleuren. En rondom de leegte zijn klanken en geuren een k...

deze mensen zij zullen zeventig jaar worden weer andere veertig daarna in hotelkamertjes ziekenhuizen op de heide als de zon schijnt zullen zij stuk voor stuk sterven zonder zich te realiseren dat ik het voorspeld heb ----------------------- uit: 'Zoals wij', 1965.

ik heb chaos ontmoet in ogen die bedrogen hoorde hoe de waarheid werd verkracht in woorden fluweelzacht streek glad maar voelde tegenvleugen sprak recht toen krom niet wilde deugen de transparantie valt in scherven we weten allebei dat liefde langzaam haat zal erven nog plooien ...

Toen Koos het Sportfondsenbad binnenkwam, had Bruinsma al kaartjes gekocht. Op weg naar het kleedhokje werden Koos’ twijfels aan de attractieve waarde van het sportieve evenement nog versterkt door de bedwelmende chloorlucht die in het gebouw hing en de oorverdovende herrie van opgeschoten jongel...

Met filibusteren kun je voorkomen Dat wordt geluisterd naar de meerderheid Vertel maar onzin, praat de hele tijd Tot geen besluit meer kan worden genomen Dat mag dan in de States veel opzien baren Hier doen we dat al vele, vele jaren

Drukdoende ouders! al fladderende valt hij zijn eerste vliegles.

Het lonken naar de zorg, de zorg van een vriend, het begrip van een geliefde, het begrip dat jij verdient. Een foto van het mooie, bekeken door de lens, een droom die nooit is uitgekomen, een niet ingevulde wens. Een briesje dat naar binnen sluipt, geluidloos en zo kil, kunnen denken over mor...

Wandelend door een drukke buurt, ogen op schoonheid ingesteld door hormonen voortgestuurd, door adrenaline vergezeld als eigenaar van mijn eigen gevoel, en mijn verloren verstand gefocused op mijn heilig doel, zij op mijn netvliezen gebrand zij is van binnen als van buiten, onbeschrijfli...

Je zegt je bent vrij maar jouw hart laat de kooi gesloten is er een grens aan pijn een grens aan verlangen of een grens aan tomeloze liefde slechts de sterren kunnen het vertellen ik laat jou wonen in mijn dromen bivakkeren in mijn hart

Het kind in mij roept jou hunkert en tart smeekt en sart zwijgt verward. Het kind in mij roept jou vertrouwt op jouw kracht wantrouwt jouw kracht stamelt verward. Het kind in mij roept jou wil met je spelen en met je lachen wil met je huilen wil jou niet delen met niemand! En...

straal je ook nog als het bloed ontploft in je ogen je posters wel jouw lijnen zijn gewist hun trekken nog niet thuis je was zijn nummer één het rode potlood haatte hij hij vuurde zonder vragen alleen de rechter kon het antwoord dragen de jaren spreken over van jou alleen ...

tandeloos hooggeëerd afgemeerd en uitgeteerd doorgeneukt al afgelikt gebromd toch geflikt schadeloos aangeklampt geschaakt en ingedamd gekraakt al verkrampt verzuurd toch uitgekuurd liefdeloos teruggekneld verdwaald en afgezeken doorgedacht al ongesteld afgetikt toch uitgelezen da...

Ik wil je telkens iets vertellen, Maar keer op keer zijn mijn woorden zoek Het zou gaan over gefonkel, vlinders en verlangen, Over schittering, rust en vertrouwen, over liggen in het gras, schouders en eindeloze kussen, over het kunnen verliezen, over dromen en verdriet. De woorden lijken para...

De schaduw verliest zijn anonimiteit in de hitte van het moment waarop de zon genadeloos weer toeslaat Bochtig is het pad langdurig de weg voordat je ineens vrij helder beseft dat het toch niet aan anderen ligt maar in jezelf zit