Alle inzendingen

hij sprak blauw zij zag blind hoorde nooit dat ene waan zinnige woord vond een hel schreef langs witte lijnen zachte wolken in venijn ontaard raakten voeten de grond net naast het kiezelpad zakte ze weg

ik was bij je in het luiden van de klok we brandden samen fakkels de vogels floten nog volop zag je haren in de wind voelde kou van nooit vergeten wist in je de warmte van het kind dat dit nooit heeft geweten toch samen dit beleven het teruggaan in de tijd met hen die voor de vrijheid ...

Haren rood Oorspronkelijk blond Benen lang Heupen rond Fraaie taille Mooie vorm Blauw-groene ogen Stralen enorm Haar stem zo zwoel Zo zalig zacht Haar lichaam bemind Onze nacht Woorden dansen Op een koord Aaneen tot zinnen Ons'hemels oord Zonder woorden Met geluid Passie b...

Precies een jaar geleden Gisteren, ging mijn moeder dood Wij, mijn jongste broer en ik Haalden een oudere zus op Lozerhof, ze zit daar goed. Afgesproken, op tijd weer terug Maar bij het graf Deed het er niet meer toe Ze praatte honderduit Herhaaldelijk. Ze beseft het waarschijnlijk nie...

'Zóveel?' zei Lars. 'Dit kan toch niet? Echt waar? Voor twee liedjes zulk een schatkist vol gaan eisen?' 'En dat vond ze echt niet raar, Lars, want, zo zei ze Ik zing zelf ook al zo'n tweehonderd jaar.' 't Kan veel erger nog dan Spijkerman! Misschien Staat zoiets straks bekend als '...

Zij had haar liefde keurig aangeharkt hartstocht op de paden onmin in de schaduw jaloezie binnen de perken Maar het miste perspectief geen verdiepte dieptes met verzwolgen gevolgen De rozen bloeiden zo vroeg dit jaar zij keek met handen maar een doorn drong stekelig in haar vinger ...

de zon schijnt regenbogen en de bui druppelt wat na het hoosde maar de wind zocht zijn verpozing in wat vlagen en dan gaan de zon schijnt randjes aan de grijze wolken streept banen met zijn licht ze geeft de dagen overzicht en doet op tijd de horizonnen dicht de zon schijnt haar verhaa...

Ik lig stil en staar naar de wolken en wil met ze mee figuurtjes maken Tot mijn grote verbazing zie ik figuurtjes die ik daar maakte ook hier kan maken Er is geen verschil Plotseling overheerst een intens gevoel van vreugde en geluk mijn hart Want, ik was nooit echt weg geweest.

Tussen de deuren Van ons begrip Zit het slot van onbegrip vast Zullen we samen Een nieuwe sleutel maken Om de deuren naar tolerantie Te openen En elkaar beter te begrijpen

Vanavond sluit de zomertijd Met winst vóór maanden ingeboet: Een vol uur nachtrust komt tegoed Aan wie zich braaf te slapen leit, En zonder erg de morgen beidt. Maar slaaploos blijven wel wij twee: Ik zelf door zoveel leed bezocht Dat ik de kracht niet winnen mocht U uit te leide...

de agenda steeds correcter politici gelikter en ontkerkter alles lekt en rekt riekt en kliekt zalm nederwietse walm duur betaald de tong allang weer aangenaaid mensen historisch gepaaid gehaaid babylonisch vertaald de vertolking de riem moet steeds aangehaald verpoldering is nu verkolking ...

Houten pop neemt u plaats op het lege bureau in de kamer mag u best een tijdje staan. Ik kan u buigen in alle standen, commentaar geven zult u niet. Houten model: anatomisch correct Uw kennis blijft toch zeer beperkt, van inwendige zaken geen verstand. Waar mijn hart zich nu bevindt, ...

Verwoestende hagel, sloeg hard tegen het jaargetijde in. Mijn tuin met de glimlachende scheutjes, verdronken in de modder. Bladeren van struiken, doorpriemt met gaten. Het ijsballenspel vernietigde alles wat het tegen kwam. De aarde sleepte zich tot aan de afvoer, om daar zijn versto...

Hoor de wind waaien gieren door de bomen elke stem verstomd en telkens die angst grote ogen kleine mond weer die vragen hoe het is en of het ooit stopt je wil wat doen maar je bent machteloos angst ik leef vandaag met stilte in mijn hart respect door verlies te delen en de pijn te...

de witte stilte kraakt en raakt het lichaam van mensen in de mist vochtig klam in koude pijn huivert het onzichtbaar zijn

Hij dompelt zijn model in kwikzilver Scheurt een regenboog aan reepjes Zijn oor suist. De stop slaat door. Tussen cipres, korenaar en zonnebloem Drijft hij de sterrennacht voor zich uit Loochent het gebod Verdoofd door absint Gespleten schilder die de kogel koestert Vergulde pil tege...

...voor 'mijn' kinderen Oorlog zag ik in hun ogen Vrijheid schalde in hun lach Steeds meer begonnen ze te geloven Steeds vaker van dag tot dag Hoop zag ik in hun ogen En een blik, nog vol verdriet Onzeker vroegen ze me onbewogen Zonder woorden zei ik: ‘ik weet het niet’ Hoe kan ...

Kom maar even dichter zei ze en ik waande me poëet maar met de snelheid van het licht wist ik de relativiteit van woorden.

de leerplichtinvulling op Mulo-niveau was vooral een kwestie van ontdekking niet dat a²-b²=c² mij interesseerde of de wijsheden van ene Pythagoras wel de riskante dikte van het kanaalijs tijdens het geconcentreerd schuifelen naar de overkant de vraag van Eddy B. aan de leraar of hij de b...

ik heb ze gezien schoenen en wat laarzen de voeten miste ik ze zijn toch ooit gedragen zocht sporen in barakken en kampen voelde de kilte ondanks talloze lampen las op de muren de wanhoop van toen ze doodden hun uren met bloemen in prikkeldraadgroen vloeren zijn versleten en deure...

Begraaf me Verbrand me Zet me in een vuilniszak op de stoep Gooi me (verzwaard) in de Laakhaven En dan ? Feesten, housen, dance, trance, chill out Erfenis ? Iedereen wacht op z'n beurt Om en om, op is op Gun anderen hun emoties Herinnering kan mooi zijn. Houdt van mij, vrienden Ik h...

De heffing komt, de kamer staat erachter, minister Peijs zal ‘t varkentje gaan wassen. Niet één chauffeur zit daar echt op te vlassen maar wellicht helpt een goede wasverzachter. Goed nieuws voor wie op de A 16 rijden: daar kunt u vooralsnog rekening-glijden.

het angelus klinkt nodigt wie nog horen wil minzaam tot gebed steek de spade in de grond schep ruimte voor verstilling

als mensen dieper dan oceanen gaan het wier zonder water niet kan bestaan een maan haar stralen onverlet tegen luchten van brandende avonden zet op een dag de stilte in die tuin ergens ver van hier onder een duin de laatste woorden in liefde schreven waarom doornen tussen rozen verbleven ...

Ze ligt op het ziekenbed de dood ademt stil ouderdom heeft haar huid betast kippenvel verkleedt mij in dit moment ik streel haar ongezien ze herkent mij als een genode gast Haar ogen zijn verblind ze heeft teveel gezien ik pak haar hand en voel het leven passeren als een ...

Kijk ze eens keurig zitten De lieverdjes van de klas Zich nergens voor generend Alsof het niet anders was Gewoon een dinsdagmorgen Een willekeurige dag Zie ik een meisje huilen Ze is totaal van slag Met spelen mag ze niet meedoen Haar kleding vinden ze stom Met gymen altijd de laatste ...

de levensbron ontspringt voor zijn altaren, de Alvermogenste heeft het paneel ontvouwd, het offerlam maakt alles heel, de engelen zingen, beroeren snaren aanbeden door belijders, martelaren, de kluizenaars en ridders nemen deel, een schild in zilver met een kruis van keel, en zij die mensen...

Schat, vergeet mij niet Noem enkel mijn naam Denk me maar gelukkig Laat me niet zomaar gaan Geef je diepste gedachten Een kleine zweem van mij Herinner je dan mijn liefde Voor even weer heel dichtbij Houd mij voor altijd levend Van binnen in jou verborgen Gewoon een heel klein plekje ...

sla een figuur ik sleutel waar het schort steek `m ruimschoots overhoop ik ruim en schiet in schoot lang in tweevoud bovenbeen na afloop nooit tekort

De kurk lag naast de fles en zij ademde verschraalde wijn de glimlach rond zijn lippen zuurde hij slikte even voor ‘ie zei sorry je bent te smakeloos voor mij