Alle inzendingen

Men trof eens in een labyrint Een heel verdrietig, eenzaam kind Wat was het bang Het duurt zo lang Voor wie gewoon geen uitweg vindt

Geloof niet wat zij zeggen, maar geloof evenmin dat ze het zonder reden zeggen.

Aangezien de innovatiekracht van een organisatie sterk afhangt van de creativiteit van haar medewerkers, zou iedere organisatie er naar moeten streven creatieve geesten zoveel mogelijk de ruimte te geven.

Meisje! plaats dit frisse roosje, Dat de nacht nauw worden zag, Aan uw zachtbewogen boezem; 't siert u slechts een halve dag. Roosjes kwijnen, roosjes welken, En hun blaadjes vallen af. Meisje! sier u met het bloempje, Dat nog welig bloeit aan 't graf. Godsdienst wierp er 't eer...

Daar gaat die verdomde wekker weer af. Ik sleep mezelf naar de badkamer. Elke werkdag weer een straf, als ik hem tegenkom, die man met de hamer. Met de ogen op half zes maak ik een kop koffie klaar. Ben nog lang niet bij de les, en gaap als ik sloom voor me uitstaar. Ik moet nu toch echt...

Een eenzame kikker in Lelystad Trof ‘n prachtige pad in het modderbad Hij beminde haar zeer En kwaakte heel teer: Jij bent mijn liefste, mijn levenspad

Ik ken zoveel mensen niet, al kom ik ze tegen, hier of daar in werkelijkheid of verbeelding ze blijven me vreemd, verafstaand. Gedreven overdreven of overdreven gedreven: het tempo is me vaak bizar, onaards, alsof duivels jagen op reddeloze zielen vol angst. Vertrouwen is eenza...

Wie de dingen somber inziet, heeft er hoogstwaarschijnlijk een juiste kijk op. Het leven houdt een keer op en de laatste jaren van een bestaan zijn zelden zonder ellende, verdriet en pijn. De medische wetenschap heeft vooral het lijden verlengd, de mogelijkheid om met allerlei gebreken te blijven vo...

Het was in het voorjaar precies een jaar geleden dat ik er niet meer tegenop kon. Mijn partner had het wel gezien met mij. Vrienden hoefde ik niet meer onder ogen te komen, om van familie maar niet te spreken; die bleef ik uit de weg. Niet reageren op telefoontjes dus, noch op de deurbel. Stekker u...

onder mijn voeten de eeuwen verborgen onder dikke lagen leem ze bergen bewogen tijden de laatste ijstijd in uitgestrekte steppe maakt plaats voor zachte regen in het landschap groeien bomen en ijzertijd nog ver graaf in bar verleden waar nomade jager is en de boer zi...

denkt de dichter woorden lichter schrijft hij zwaarder dan jij leest woorden schenkend dicht hij denkend als schatbewaarder van zijn geest

Een rijpe vrouw Zij is mooi, elegant Haar ogen flirten Innemend charmant Ze schittert op het doek Laat menig hart kloppen Haar prachtige lichaam Doet de tijd even stoppen Een rijpe vrouw Zij is mooi, elegant Haar ogen lachen Een vrouw…zó markant…

Even buiten de stad ontdek ik het is feest overal hangt jeugdig groen en kleuren kwistig kleuren alles bont wat lange tijd slechts kleurloos is geweest het lijkt een vlucht mijn afscheid van de stad de hemel in van 't aardse paradijs waar aarde ruikt en 't jonge blad zich vouwt ...

De ogen achter de bril zijn blindgeslagen door de dood werkloos liggen de glazen in een montuur dat uit de tijd schuift niemand neemt de bril op waagt te zien wat geen kijken is door glas dat cilindrisch is multifocaal en jampotdik geslepen de dode had de goeie ogen voor het doorzi...

Ik kon naar u vaak eindeloos luisteren mooie verhalen zonder eind soms met een trilling in uw stem allerlei verhalen, soms zo verfijnd. Spannende verhalen uit uw jongensjaren of de oorlog die u beleefde hoe u stiekem varkens slachtte zo spannend dat ik er van beefde Zittend aan uw voeten...

de mens die wacht een winter lang staar wat naar buiten of naar het behang de kachel staat aan de gordijnen zijn zwaar wat duurt het lang voor voorjaar de mens die speelt een ganzenspel of plakt de zegeltjes van de shell de deur blijft dicht 't is stil op straat niets kleurt d...

In het palmpasenweekend vroeg een bezorgd iemand mij of ik iedere week moeizaam een onderwerp voor deze column zit te bedenken. Gelukkig niet! Om het goede te bereiken, moet je het kwade benoemen. De pingpongende scribent heeft het dus getroffen. Er is altijd wat aan de knikker, bruikbaar of min...

een dichter zoekt als het ware zijn eigen lijden hoe anders kan hij zijn zucht naar woorden verklaren of raakt hij ontspoord door zijn eigen werkelijkheid waar een glanzende spiegel hem tot nietigheid verleidt

Een kardinaal in Vaticaanstad, die voor het herstel van de Paus bad, bekende oprecht: “Ik meen het niet echt”, want hij dacht dat-ie wel een kans had.

jou ontkennen is de warmste leugen je bent me zo genegen dat elke neen als een vonkje in de aderen schiet gebrandmerkt smeulend en weer opgerakeld zo is het elke dag en in de nachten word je aangewakkerd jou ontkennen is mijn laatste leugen de langstlevende - ik wil geen surrogaat -...

Je hebt gerend, het haar hangt over je gezicht, je hebt het koud, je jas hangt open. Ik droom, dat jij komt binnenlopen en zeg kom hier... met open armen. Juist als ik je wil omarmen, het haar uit je gezicht wil doen zodat we ons aan elkaar kunnen warmen, ontwaak ik uit mijn droom. Even ...

Passie stuitert voort op kurkenhout scherven vullen een groenschijnende glans in lantaarn licht op het houtenbankje slaapt een man zijn roes uit op de voorpagina van zijn krantendeken De Maas fluistert over de keien als een schip de rivier van zijn geweten dregt en golf...

De leugen kan traag zijn moe niet vooruit te branden, kan dik zijn kortademig amechtig of zelfs dood -op sterven na- maar als het om de waarheid gaat dan springt zij op en begínt toch te rennen... juich de waarheid toe maar geef nooit een cent voor haar kansen -----------------...

Ik hoor je in ieder woord als een zucht van herinnering adem ik het verleden, zuurstof van de overlevering. Jij bent zo onlosmakelijk aan mijn ik verbonden dat ook in het heden jouw stem nog wordt gehoord. Voortgekomen uit gelijke gronden ben jij de klank in mijn daadkracht, mijn woord...

ik had je naam in zand geschreven een afdruk van ons twee zag toen de golven komen ze spoelden deeltjes van ons mee we gingen door de vloed trotseerden hoogopspattend water we dachten niet aan later het samenzijn voelde zo goed tot ik de kentering in je ogen zag het maagdelijke strand...

Democratische politiek is de kunst om het volk wijs te maken dat het regeert.

De zomertijd die zondag weer van start gaat Maakt ons biologisch klokhuis dan wel sloom Het scheelt ons ieder jaar een tientje stroom Da's geld wat bij 't spamshoppen soms hard gaat De klagers die van slag zijn hebben pech Met foute spelling krijg je het niet weg

half wat is al heel wat wij waren mirakels vast geklit subiet na onze prille partnerhit we verliefden ons per emails lijkt op reizen op de rails: de treinen rijden – sans doute - is het evenwel de juiste route? ze hebben zekere bestemming maar hoe staat de afstemming? nou ’t was...

De crisis is voorlopig niet bezworen. Een wet komt niet de Eerste Kamer door. Misschien was er te weinig draagvlak voor? Alweer blijkt het belang van senatoren. D66 krijgt niet wat zij wil en huilt nu als een kleine krokodil. --------------------------------------------------------------- ...

Een regen van paarse kleuren weerspiegelt in mijn ogen ik fluister zacht de woorden waar niemand om heeft gevraagd. De zon kleurt rood wanneer hij de dag gedag zegt zijn pet staat recht overeind als het tijd is om te slapen. Door de geuren proef ik sterker en die geur bevalt me meer dan...