Alle inzendingen

Wat is het leven met je auto over de snelweg of met je fiets over een hobbelig pad een gatenkaas een lekkere reep chocolade het einde van de wereld wat je leven ook is je mag er trots op zijn

Het is niet te bewijzen dat reorganisatie helpt.

Ik schrijf mijn memoires en wat mij opvalt is een gevoel van schaamte dat mijn hele leven geduurd heeft. Ik schaam mij terwijl er niet zo verschrikkelijk veel reden is om me te schamen, toch?

't Oog omhoog, het hart naar boven! Hier beneden is het niet. Ras doet de vreugd der aarde ons treuren; Broos is de vriendschap, wuft de min; De roos derft eens haar schoonste kleuren, De zoetste honing Thymus* geuren - Het Hemelrijk heeft waarheid in. De zon gaat op en daal...

Wat een mooi gezicht Die bloesem aan de bomen Alle kleuren roze en wit De zon weerkaatst zijn licht De wind waait De bloesem van de bomen Heel de straat vol En stuurt de blaadjes op hol Ze cirkelen omhoog En waaien met hem mee Ze spelen een spel En dwarrelen overal heen

Je reist met je ogen: Als een eeuwig stille film trekt leven zich aan je voorbij. Je gaat en staat waar de wind waait en ontwapent waar je kan, gewapend tot de tand met de hunkering sloten naar levens te openen, zonder sleutels. Met simpele gebaren, woorden, een blik. Wanneer je ...

Waar wolken elkaar raken vliegen uren van verlangen langs aderen van eenzaamheid en treuren om wat is geweest sterren raken grijsgrauwe luchten, schijnen schitterend licht langs de avond op weg naar een nieuwe dag gehuilde tranen verdwijnen in geopende armen waar gevlochten vingers el...

Bewonderend werd in de Rotterdamse Kuip gekeken naar de prestaties van het Groninger groen-wit. Een ploeg waar ongelofelijk veel pit in zit, nuchtere daadkracht waaraan de Feyenoorders bezweken. Eén piemel- en één friemelgoal als bekroningen, gepermitteerd spreekkoor: Er gaat niets boven G...

Dansen in de wereld dromend in jouw armen warm onder de wol kaarsen die branden in mijn hart brandend verlangen. Dansen in de wereld in een waas van liefde waar ik nimmer uit wil waken kaarsen die branden mijn hart in vuur en vlam bevredigd verlangen.

Een domme man liep in Stavoren. Vroeg aan een vrouw: "mag ik u storen? ik heb niet veel geleerd, ben misschien verkeerd. Maar waar staat hier de Eifeltoren?"

tijd is niets dan vlijtige wisselingen het wachten op of onder handenwringen van gesloten keien waarbij geen verstand scherpte vindt geen snijdende openingen ik weet niet genoeg uit stenen te knijpen ze zeggen alles in hun eigen woorden over eeuwen die moeilijk te begrijpen zijn zonder ze v...

Ik heb een klein probleem: een lastig iets dat telkens opduikt wanneer ik een geschreven stukje wil posten. Zomaar doorzenden naar de site gaat niet. Eerst moet ik drie trefwoorden invullen en dat is al een eerste hindernis. Kies maar eens uit je eigen schrijfsel drie trefwoorden. Of erger nog: omsc...

overvloedig het middaglicht een stilstaand geluk van glas schittert in kleine scherven ergens ver weg ligt verdriet te sterven --------------------------------- Uit: 'Verdraagzaam de tijd', 1992.

En als ik ga... Terwijl jullie nog hier zijn, weet dan dat ik verder leef vibrerend in een ander dimensie achter een sluier voor jullie verborgen. Jullie zullen me niet meer zien maar heb vertrouwen... Eens zal de dag komen dat we samen zullen zweven eens van elkaar bewust... Maar ...

Eerst waren het gewoon nog goede knechten Ze strooiden gul in een of andere hoek Maar tegenwoordig is het and’re koek Want zwarte pieten zijn nu ook gaan vechten Ze hebben de gebruiken goed geleerd Dat noem ik nou pas echt geïntegreerd

Bomen die hun blad verliezen staan voor jou als kind. Die een vader moest verliezen, een vader, welbemind. De koude winterdagen met een frisse bries. 't Hoofd nog vol met vragen: Waarom nou dit verlies? De lente komt voorzichtig kijken, al lijkt het soms op niks. Treurnis zal nu langz...

Het geven uit solidariteit, is blijven geven tot gelijkheid. Waar de egoïst blijft spelen, rest er niets meer te delen.

Toevoeging aan wat ik zag of rook of voelde of desnoods proefde vult alle gaten in mijn wil en in mijn fantasiebehoeften. Zo laat ik ronde vijvers kijken als flonkerende groene ogen. Die slaperige zomerdijken zijn omgevallen regenbogen Tien ranke populieren reiken als middeleeuwse kathedral...

Toen ze bijna zuchtend, de ogen rollend De schouderbandjes liet zakken Het gekarteld kant over haar schouder schoof Een geborduurde bloem loswekend van de tepel Toen dit alles gebeurde in één gerekte minuut Beet ik in de vuist Ze was de greep van minnaars ontwend Ik voelde me vier vikin...

Grüss Gotter Nummer Eén is Wilhelm Tell. De Grootste Duitser? Konrad Adenauer. De Slimste Denker? Arthur Schopenhauer. En Belg der Belgen is – dat spreekt – Jacques Brel. Maar wie is nu de Grootste Wereldburger aller Tijden? God, Boeddha, Gandhi, Bach, Mohammed of Jantje van Leiden?

Een veel besproken medemens is niet meer Veel emotie’s, oprechte woede, machteloosheid Uit het leven gereten als is het een kleinigheid Keer op keer gebeurt het iedere dag ergens weer Twee mensen iets eerder van het leven beroofd Weinig ophef nog minder emotie nauwelijks woede Ook om het l...

waar in de kleur van gesloten rozen vol verlangen het ontluiken wacht opent pracht in die eerste stralen vervaagt een grijs vergane nacht fluistert de merel in zijn eigen lied de voelbare stilte van zacht ontwaken verdwijnen witbedauwde velden in de warmende adem van de zon omhelst het l...

Ontwaken uit toevallige omarming die verlangen deed naar steeds weer opnieuw die glimp van jou je warme zachte flanken verdronken in bloedstollend mooie ogen verloren dit ongeboren kind en jij die jeugdig onverschil...

Tranen beuken machteloos, woede ligt op mijn tong, vuisten huilen vruchteloos van verdriet dat ik niet bedwong. Hersenspinrag, doolhoven van smerige smart: verdronken in duistere kloven ben ik slaaf van een slinkend hart. Verzet tekent een open wond, bloed scheldt: "Rood", gil ik ged...

Jou missen is als winterslaap Ik ben er wel maar maak niks mee Lopend slaap ik droom mooie dingen En dat allemaal gedwee Kijk uit naar het moment dat winter zomer is Ik wakker word uit het missen van jou

Waarom laat ik me zo overrompelen Waarom knaagt het zo in mijn buik Waarom voelt het toch zo pijnlijk lekker als ik in mijn gedachten duik Ik mag mezelf niet verliezen Op beide benen blijven staan Ik moet mijn gezond verstand aanspreken mijn gevoel niet de vrije loop laten gaan De verlei...

‘We moeten toch gauw eens een afspraak maken!’ ‘Ja, dat doen we zeker. We bellen wel hè’. Maar vervolgens verstrijken de dagen… en de weken… en de maanden… Want je bent druk, druk, druk. Het dagelijkse jachten en jagen. En voor je het weet ben je je belofte vergeten. Je wil wel, m...

De AIVD is zo lek als een mandje. "Zo gaat dat", zegt Balkenende. Hij denkt: allemaal sullen in dit landje. Wij lekken rechtstreeks aan de terrorist. Ja we doen het grondig, er wordt op dat gebied geen kans gemist. Heer Balkenende, deel eens rake klappen uit! Pappen en nathouden werkt ...

Tranen wellen op ik ben bezeten ik ben haar bezit ze duwt me onder mijn bebloede handen zonder waarschuwing: golven, haar golven overspoelen mij Golven eenzaamheid branding: ik herken het ruisen van een warme melodie

(Verschrikkelijk Gezicht!) Mijn haren vallen "boem" van mijn hoofd. Ze vallen zomaar "boem" op mijn trui. Ik kan de hele dag wel bezig wezen haren van mijn trui te vegen. Soms zakt mijn voorhoofd over mijn ogen, ontneemt op die manier mijn blik. En buig ik mij een keer voorover han...