Alle inzendingen

ademloos luister ik als de wind stopt en in die stilte de wolken mij vertellen wat ze onderweg hebben gezien als speling van het lot staat de wereld maar even stil voor ik mijn blik weer omhoog richt en mij spiegel in een blauwe hemel spoelt de regen mijn tranen het dal in waar r...

Je lijf, nát van zweet, kletsnat, gloeiend heet, onstuimig, bonkend, hart en hoofd, je dacht nee eigenlijk geloofd dat het je hartstikke koud liet. Maar hij wou, je moest het onderspit delven, tegen zo'n grote meerderheid kon je niet op, geveld door nee, geen zinloos geweld, dat g...

Ik moet iets doen, weet niet meer wat als ik uw lila stem beluister. U zegt, op cultureel gebied? Uw uitleg klinkt wat duister! Het voorspelde geld? Een speld. En... een nieuw lief? Ik ben geen griet, mijn liefde is sinds lang gefluister in de seringenboom in volle bloesem.

zij lachte op die manier van pak me dan als je kan zij lachte van ik speel met je speel je mee? verlangens zij lachte omdat zij wist dat ik zou happen dit aas te mooi te laten liggen zij lachte hemelsbreed einde van de avond ik was weg van haar zij was weg van mij en ...

De tijd van tranen wil ik vergeten de tijd van treuren is voorbij. Ik wil de zon in ons leven weer zien een betere tijd voor ons allebei. Ik wil genieten van het leven en genieten ook van jou. Ik heb je nog zoveel te geven mijn liefde en oprechte trouw. We hebben samen gestreden tegen h...

De tuin ontpopt, is uitgehuild nu het licht het duister wegknaagt groeit traag, maar vastberaden het ondergronds vertrouwen naar de blote lenteluchten Een weg terug, een naar beneden, afgesneden voor het geschrokken jonge knoppengroen elke stap gezet in het volle leven voorgoed gezet, no...

Vandaag is de vermaledijde zomertijd weer begonnen. Wat mensen ertoe leidt om dit weekend een uur slaap in te leveren om 's avonds langer licht te mogen genieten is mij een raadsel. Langer licht betekent immers langer herrie, een avond die maar geen nacht wordt en onrustig blijft, buren die voor de...

Achter alle broze woorden herken je de letters van jezelf. het zwijgen weegt zo zwaar, maar toch heb je elke zin bewaard. Jouw handen zijn zo moe, ze omklemmen ieder gemis, je bent in je tranen gestorven, in de kilte van je betekenis. Jouw lijden draagt de stilte mee de strijd wordt zo ...

Als mijn hond een kat ziet dan blijft hij stokstijf staan totdat hij het verwerkt heeft en denkt nu moet ik gaan. Om dat beest te grijpen bij zijn kattenvel wat kan mijn hond dan rennen maar zo’n kat is ook heel snel. Die vluchten in de bomen En redden zo hun lijf mijn hond eronder b...

Ik voel mij net een cactus soms Dan ben ik prikkelbaar Die dag zijn alle mensen stom En iedereen doet raar Die dag zet ik mijn stekels uit Niemand komt in mijn buurt Voor mijn omgeving is het goed Dat zo'n bui nooit lang duurt Een vogel voor mijn open raam Een kleuter zwaait gedag Een oud...

De klinker en de medeklinker zijn De weke onderbuik en het korset Dichter is hij die, schijnbaar zonder pijn, Het vormeloze in de steigers zet. Zijn woorden, corpulent of slank van lijn, Verenigen zich vloeiend tot couplet. De moeiteloosheid, niet het rookgordijn, Is zijn geheim. Met taal g...

in het stilste uur was ik buiten met merels die fluiten scholektsters schreeuwen hun winnende lach en ik wacht wacht op je antwoord dat niet anders kan zijn dan een omzien in pijn een zwaai waarin ik verdwijn we warmden elkaar in de zon van de lente geloofden in zomer vers...

vertel me toch hoe ik mijn ogen sluit, mijn ogen sluiten mag bij avond, bij het duisteren, op elke nieuwe dag omdat ik u zo voor me zie als mijn verleden vader. Vader! Op je allerlaatste bed - de witte hyacinten bloeiden - vroeg je mij waarom ik uit betraande wimpers keek naar vroege ...

De hele ochtend heb ik gewerkt aan de proefdruk van een van mijn gedichten, en een komma eruit gehaald. 's Middags heb ik hem weer teruggezet.

Vanochtend kreeg Bin Laden telefoon: "Europa geeft voor de terreurbestrijding Van nu af aan één sterke man de leiding, Een zeer vakkundig en bekwaam persoon. Toen noemde men de naam van Gijs de Vries, Waarop Bin Laden bang zichzelf opblies.

Voor paarsblauwe avondlucht zie 'k uit mijn raam, Als ijle veren, in de grond de stelen, Stil hun gewelfde pluimen, mijn abelen, Abelen, grac'lijk edel als hun naam, Die 'k niet kan zeggen, zonder hem te strelen Met voorzichtige lippen; ja, ik schaam Me half, dat niet, muzikale Calame, M...

De wind speelt met een lichtblauw lint streelt glooiende plooien in zijige glans dat lieflijk deint als ‘t getij in haar dans waarmee ze golvend de zeeën bemint Zo lijkt het de jonge moeder althans die amper bewust waar zij zich bevindt haar starende blik aan ‘t beeld verbindt als ho...

Hoe kan dat, in deze wereld vol ongeluk in al die landen vol ziekte in al die gebieden vol pijn, dat je denkt: 'Dit komt nooit bij mij'? Hoe kan dat, al die mensen opeens dichter bij elkaar verbonden door een onzichtbare band verdriet om de scheiding van ...

Er liep een hondje tussen de soldaten, meisjes giechelden op de laatste rij, toen zij een lange juichende cantate over de hemel zongen: Maakt u vrij! Het was een straat als alle andere straten Ik zag een heilsoldaat, hoe hij Haast jubelend zong, of hij 't nooit meer zou laten, hij keek omho...

door nacht en dauw al urenlang verborgen ontwaak ik elders in mijn eigen tuin bezeer me dwalend aan de hopen puin en voel de angst die mij opnieuw wil worgen vermoeid om telkens voor mijzelf te zorgen buig ik mijn hoofd en houd het nog wat schuin een oud omhulsel roerloos leeg en bruin op ...

Ik zou zo graag je handjes nog eens pakken en je blonde haartjes willen strelen. Je brabbeltaaltje nog eens horen nog één keer heerlijk met je spelen. Je was zo'n heel lief knulletje en je week nooit van mijn zij. Je was met alles veel te vroeg en leefde altijd vrij en blij. Later wer...

verlegenheid kleurt wangen in diepe tint rood, verborgen charme

als jij naar mij lacht voel ik me even zonder zorgen, jouw huid zo zijdezacht mooier dan het begin van een nieuwe morgen als jij naar mij lacht lach ik altijd terug, wetend dat ik je nooit zou krijgen slaak ik ook tegelijk een zucht jouw lach, mooier en feller dan de felste ster al het...

als hagelstenen slaan grote gaten van geheugenverlies alles weg. soms struikelt ze, door de kristallen helderheid van een moment. een ijskoud besef van haar na-dagen verstoort een fragiel evenwicht van zoeken naar zichzelf.

Vlagen van wind zag ik door flarden van mist als een raaf die door blauwe hemel snijdt in jouw ogen, twee ogen, gemaakt van tijd en geduld en een zucht en een snode list van bedoeling, van duiding en steeds bereid te broeien, te branden, en dan weer sist door tranen, te stomen, tot onbetwist...

rode klaprozen een bloeiende explosie vurig verlangen

Het leven begint als onbeschreven blad maar dat in de loop der jaren een boekwerk omvat. Niemand kan voorspellen wat geschreven wordt of er vreugde komt of pijn maar we weten allemaal dat het blad beschreven zal zijn.

Geniet van het leven elke dag weer geniet en wees blij met dat wat je is gegeven. Geniet, het mag maar doe het vandaag, want morgen is vandaag niet meer.

Zo er iets mis mocht lopen - maar dit zal wel niet - krijgt u het voorschot op de wieg terug de drukkosten van 'wij melden met vreugde' blijven echter verschuldigd- toen zij hijgde met een tong witter dan mijn gelegenheidsjas en haar ogen rolden waar een orgasme ze nooit gekregen had...

Ik was slechts een koning zonder zichtbaar gelaat Een statige landheer met een groothartig streven. In een gitzwart gewaad trok ik moedig ten strijde En vocht ik verbeten voor de roem en mijn leven. Ik overzag het slagveld met een enkele blik Met naast me een toren en een paard van zwart hout...