Alle inzendingen

Taal: een moordaanslag op de werkelijkheid.

Gevangen in je hoofd, achter tralies van gedachten. En je wil wel, maar je kan niet, vrolijk zijn. Jij ziet dit en jij ziet dat, maar wat zien zij, als jij je aan hun blikken waagt? En weer spoken de illusies door je brein. Ben je of ben je niet? Durf je of durf je niet?

Onze liefde bloeide open Als een rode roos Wanneer de lente begint Ik kreeg het gevoel van Opnieuw geboren te zijn Verlost van alle verdriet en pijn In het verleden Was mijn hart van steen Zo koud als ijs Maar jij ontdooide mij Maakte van mijn leven Een paradijs En nu stort mijn were...

slechts eenmaal is wat nu bestaat elk ding in zijn vorm besloten en gekust en ingesloten leven wij binnen ons gelaat en niemand die iets meer verstaat dan wat de vogel heeft gefloten of wat aan dromen schijnt ontsproten en mijn hart weet dan geen raad en als gods' adem ons verlaat wo...

‘s avonds hoeft zij niet meer lang te wachten nog even en de wereld is in rust als elkeen welterusten is gekust en toeft in dromen die de dag verzachten dan blijft zij hier alleen met haar gedachten haar wakker lichaam van zichzelf bewust de stem van het verstand die zachtjes sust en spre...

een nieuw leven zonet ontstaan overviel me met zijn gloed vol warmte weg was alle pijn

Zie mij en lees mij, letters gedrukt op papier. Kijk en wend je hoofd niet af, ga niet weg, blijf hier. Zie mij, lees mij en onthou Deze woorden zijn voor jou. Was ik maar deze letters waar jij nu je blik op richt. Kon ik maar kijken naar die uitdrukking op jouw gezicht. Zou ik dan heel...

Ook wel eens het gevoel alleen nog te leven uit de bast zoals een uitgeholde wilg Met in de molm van zijn vergane binnenkant een al bijna bloeiende vlier. Zo te bestaan bij een sloot in de gedachte van een verbaasde wandelaar en voorbij razende treinen met reizigers die je geduldig in d...

Soms vlot een troebele galm door de ader Dan dringt het zout zich op En wringt de druppel uit de klier. Elke porie lost zijn gifgas Elke rafel zwelgt in dorst. Dan wil ik pulken aan jouw knoop En vang de vleermuis die het stof Uit jouw bloed opfladdert in een heldere werveling. Me la...

Haar gebeeldhouwde lichaam, bewegingsloos en bleek een sierlijke kaars, eens flikkerend als levend wezen ontdaan van de vlam die eens de hele streek verlichtte, maar nu, zonder te genezen het beeld voorgoed vervagen ziet het dansend licht verliet haar ziel, ligt roerloos aan haar flank zo do...

mijn vriend en ik, wij kunnen samen dezelfde weg niet gaan want waar mijn vriend naar toe gaat daar kom ik juist vandaan en waar mijn vriend vandaan komt daarheen moet ik nog gaan ik hou van jou, mijn vriend, tot gauw jij bent de zon ik ben de maan mijn vriend en ik, wij kunnen samen dez...

u bent een zak meneer, een zak met zaad een stumper vol onrustige hormonen u volgt een kudde van verloren zonen en leeft bij gratie van die ene daad u bent een kwezel zonder ruggengraat de deurmat van een stevige matrone zij staat u toe haar vesting te bewonen maar immer bent u mikpunt van ...

't leven keert terug op mij, die in de vorm van een tijdloze seconde vergaat de tijd vliegt voorbij terwijl hij stilstaat 't moment doet beseffen dat ik moet genieten van de tijd zolang diens klok mijn leven lijdt een seconde wijzer bij elke tik

tafel gedekt voor twee heb ik gewacht tot in het diepe van de nacht koud alleen gegeten voor de t.v. ik zag je, vandaag, in de stad ik weet, jij zag mij ook waarna jij een steeg in dook ben emotieloos gebleven waar ik zat geen verdriet, noch boosheid jij weet niet van mijn bestaan nooi...

Slag om slinger roept de koekoek je verder weg in de tijd je beeld verglijdt als een schip gedragen door de wind nog even en er blijft enkel een streep over het verleden.

schutkleuren bieden oponvallend bescherming, opgaan in het volk

Onder het raam, in de aarde, die sporen die me dierbaar zijn Toen hij kwam, wie zond hem weg? Ik zond hem weg: het deed geen pijn. Het deed geen pijn; maar iets verdwenen of dood in mij; mijn gedachten staan als soldaten gehoorzaam, in rechte rij. Op een nacht valt de sneeuw, maakt de a...

Ik herinner mij een gedicht, ergens onder de melkweg, over sneeuwwitje, de maan, in een zee van stilte. “Mmmmooi !” zei je, “De melkweg, ben daar geweest”. Sindsdien ben ik een zwerfkat met een droge tong. Ik draai elke ster en elk woord om.

de lucht rook onbekend naar licht en groen was speels met vleugjes vrouw in een spannend ronde warmte na al die maanden kou licht speelt weer in alle hoeken danst in kleur met splinternieuwe voeten door het jonge gras flintert door ontloken blad waar 's winters boom slechts tak...

Ik was er wel wanneer je me miste en je dacht, die komt niet meer ik was er steeds al zag je me niet hoorde je me niet maar miste jou ook evenzeer uit het oog is niet altijd uit het hart dit is niet het einde maar misschien juist een nieuwe start....

Door diepe dalen weerklinkt in jouw stilste lied een verloren stem.

‘k Wens je vele woorden toe, die jouw dromen kunnen bewaren in gedichten, zodat lieflijke klanken jouw gevoelens kunnen verlichten. In behoedzame dagen zullen ze je troosten en openende harten zullen je teder liefkozen. Laat de glinsterende zon jouw woorden dragen zodat kloppende...

Een hele generatie las geboeid de avonturen in de Petteflet. Met Jip en Janneke in silhouet zijn ganse kinderscharen opgegroeid. Talloze planken staan er in de bieb vol meesterwerk van Annie en van Fiep.

De harde trekken van z'n gelaat worden verzacht, als het jonge hondje kwispelend naast hem staat. Het leven heeft hem hard gemaakt, het kruis van z'n leven was zwaar. Maar dat kleine beestje heeft de liefde in z'n hart geraakt. Als klein zwervertje kwam hij aan vermagerd, en een ...

aan het eind van de dag wacht een wereld in dromen in gesloten ogen sluipt langzaam de nacht ontdek er de wensen die sterren beloven vergane dromen op zoek naar zichzelf in het waarom van stil verlangen dat eindeloos gevoel van geborgenheid waar liefde ontwaakt in open ogen a...

Een mens heeft soms een duwtje nodig, een duwtje in de rug, een stimulans om door te gaan: ga verder, niet terug! Een mens kan soms zo twijfelen. ‘Heb ik dat goed gedaan?’ Een schouderklopje zegt zoveel: Bravo, zo verdergaan!

Een keurslager uit Hazerswoude Verleidde een vrouw, een getrouwde Ze heeft nu wel spijt: Hij had haar altijd Alleen maar een worst voorgehouden

Je bent oud als je bij het schaken buiten adem raakt.

“Eindelijk”, dacht Tinne, en inderdaad vandaag was het zover, na vandaag ging haar man eindelijk een andere weg inslaan. Zes lange jaren was Bert bij het Belgische leger geweest, en die jaren hadden hem, zonder overdrijven, helemaal veranderd. In niets kende zij de man nog terug, waarmee zij nu...

Onbereikbaar Als de hoogste ster Op een plek Hier ver vandaan Kwam ik jou tegen En ging mijn hart Wat sneller slaan Deze plek Hier ver vandaan Is een plaats waar Mensen lachen En houden van elkaar Deze plek kent geen verdriet En haat zeker niet Toen ik jou daar tegenkwam En mijn l...