Alle inzendingen

Groot is de verleiding deze stralende vakantiedag meteen weer op ons strandje neer te ploffen. Maar die boodschappen moeten nu toch echt worden gedaan en bovendien willen we ook wel eens iets van de omgeving zien... Dus stappen we in de auto. We genieten van het Franse heuvellandschap waar onze ...

Ze moesten persé mee, voor thuis in de vijver. Het waren er zeker meer dan honderd. Ze had het uitgeprobeerd, samen met haar campingvriendin. De visjes, met een schepnet gevangen en niet groter dan 2 cm, waren in een emmer rivierwater gezet, in de schaduw van een boom. Na twee dagen leefde alles...

Het is vandaag ’n dag Voor de allermooiste rozen Het is vandaag ’n dag Waarop alles glimt en glanst Het is vandaag ’n dag Voor de meest verfijnde wijnen Voor de meest geliefde geuren Voor de feestelijkste kleuren Het is vandaag ’n dag Voor de mooiste vergezichten Voor zwermen w...

Onze vader, hij was bakker bakte koeken, cake en brood maar die lieve makker is al vele jaren dood. Een leven van zwoegen in bakkerij en eigen tuin als mensen hem iets vroegen bakte hij ze aardig bruin. Verhalen over brandweer <waar hij ook bij was> oorlog, Naarden en meer dan was pa ...

We beleefden samen fijne tijden, Maar ik krijg het gevoel dit kwijt te zijn. Het fijne maakt nu plaats voor verdriet. Vraag me af, of je het aan me ziet. Want het huilen en de slapeloze nachten, Tekenen stilaan mijn gelaat. Weet echt niet wat te doen met dit gevoel Is dan alles opgeven nu ...

Wat ik ook doe, Waar ik ook heen ga, Wat ik ook van plan ben, Jij bent er. Ik probeer je over te halen om te wachten, In een hoekje van mijn gedachten. Maar je bent een invasie. Je zit in de lucht. Bij elke beweging, Kom ik je weer tegen.

Ik beleef de wereld intenser omdat ik bezig ben de dagen te oogsten. Rare voorvallen, iets vreemds, kleine wonderen. Ik verzamel het allemaal, voor jou. En straks als ik die dingen met je kan delen, Zal ik ze opnieuw ontdekken.

Toen een hand werd uitgestoken, En je leven leek gebroken. Had ik toch genoeg vertrouwen weer een wereld op te bouwen. Eenzaam hoef ik me niet te voelen, Want er wordt voortdurend aan mij gedacht. Door mensen die het goed bedoelen, Mischien geeft dit idee mij weer kracht.

Als de morgen de nacht heeft vermoord. En de ochtendmis mijn gevoelens verwoord. Reis ik tot achter de wolken naar een plek. Mijn vluchtkasteel. Mijn eigen stek verscholen op het witte eiland. In de blauwe lucht. De stilte slechts verbroken als de wind zucht.

Jonge gelukszoekers, die met gesloten ogen de eerste wankelende schrede op het pad der liefde zetten. Struikelen over de eerste de beste steen. Vervloek dan niet de steen. Maar wees hem dankbaar. Dat hij je ogen opent. En leert, Dat blindelingsvertrouwen in de liefde pas na een langdurig...

Gedachtenloos verdronken. in de wijn van je ogen, Draag ik je als zevenganzedonzen. Gewichtsloos in mijn hoofd. Soms zweef je op de adem van m'n lied. De wind voert je mee. Maar een kind, Een rieten fluit en een zonnestraal, Of wat bladgefluister. Brengt jou weer terug, Pasklaar in mijn g...

Zomaar, Het oog dat waarneemt. Een kind, Tekend haar eigen beeld. Kleuren in een lichtflits, sober, Als de zolder waar ze op speelt.

Naast de categorie werk, die toch enig tastbaar resultaat oplevert, is er het zinloze werk. De verrichting van puur zinloos werk kost vaak blijvend inspanning, het vergt aandacht en geduld over een langere termijn, en is bovendien niet zelden geldverslindend. Het vreemde van dit werk is dat het mij ...

net voorbij het struikgewas de vijver en de oude eik daar groei ik in mijn bomenrijk ik ben de bloemen in het gras en elke dag kom jij voorbij een sluier vlinders in je spoor als ik je zie of ruik of hoor dan is het lente in mijn wei en elke keer dat ik je zag er kwamen steeds ...

je hebt soms van die dagen dan gaat er van alles mis je voelt je zo ontzettend klein en weet zelf niet wat er is het liefste wat je dan zou willen is weg weg van iedereen verstoppen voor de buitenwereld en even niemand om je heen

In het bos stond een boom Met zijn takken wijduit Liet voor het dier Zijn eikels vallen als buit Het dier zo fier verzamelde en verstopte zijn voer Voor de barre wintermaand Hij moest hebben een heleboel Voor zijn knorrende wintermaag Het ene vergeten eikeltje Wachtend op regen en zon ...

Lieve Pim Ik brand een kaarsje Voor jou lieverd Alleen voor jou Ik huil zacht Je stem is niet meer De stem van ons volk Lieve Pim Ik moet verder Zonder jou Het is een intens gemis Ik huil zacht Je had nog zoveel kracht Om te overleven Lieve Pim Rust zacht kanjer...

Mijn voetstappen knerpen op het pad van kiezelstenen Ik hoor het niet, want ik ben bedroefd en ik loop hier te verregenen... Maar dat deert mij niet zo zeer, want niemand die mij ziet Ik loop hier- namelijk alleen, want, als het- regent dat het giet Gaan hier geen mensen heen... ...

Neem me mee Aan je hand Vluchten we samen Neem me mee Ik wil niet achterblijven Kom neem me mee Alsjeblieft vlucht Samen met mij Neem me mee Ga niet alleen Naar het onbekende Toe, neem me mee Vluchten we samen Waar alles nog zoet en puur is Neem me mee Ik zal je dragen Als je m...

Goed, beter, of is het best ? Als ik, dan ik, wanneer begrijp ik het ooit een keer ? Is het, zul jij of jij zal ? ik ken, kan, kon weet ik het nu al ? Wordt het of word het ! Hoe schrijf je dat in 't net ? Snap ik het nú dan ? Willen, zullen, kunnen, kennen Met woorden spelen het ...

Gekleurde bermen waterkant wijde verten niemandsland Zwanennest haas in de wei fluitende vogels de ochtend is van mij Neveldruppels kwakende kikkers opgaande zon Op zo een moment wou ik dat ik schilderen kon...

Voorbestemd, ontstemd, mee ingestemd 't zijn toch maar gewoon wat woorden het enige wat erin terugkomt is 't woord "stem" waarmee je "woorden" kunt verwoorden Waarom maakt dit zo een indruk op mij ? Ik weet het niet, het is zo maar een gevoel Het zijn woorden in een lange rij ze verte...

Hij lag daar zo verloren in zijn kist, zijn ogen waren nauwelijks dicht, zijn armen op de borst gekruist. Een blauwe glimlach om zijn mond gaf hem de rust die hij nooit vond. Er heerste doodse stilte in ons huis. Wel twee uur zat ik naast zijn kist en voelde me immens alleen, zag kaarslic...

Haar tanden wijken iets terug alsof zij woorden binnen houden wil dit halfuur. Maar er ontsnappen namen, thema's en motieven waaraan ik zin geef door te knikken. Dan mag ze gaan, stikkend, de rug tot roofkat, bloeddorst op de tong. En nu zij op het nippertje ontsnapt wordt ze tot...

Laat maar, Het is nu niet meer nodig. Ik heb op jou maar al te lang gewacht. Jij maakt je voor mij overbodig. Ik huil nu niet meer, Iedere nacht. Laat maar, Je hebt me nimmer kunnen troosten, Jij ging aan mijn gewonde ziel voorbij. M'n tranen en pijnen waren het grootste. Wat jij verwaa...

Twee blauwe duiven hangen aan de morgenzon. Op gouden wielen rijdt de dag. Ik hoor de klaarheid van haar kinderlijke lach. Over het water van een kristallijne bron. Want zij is opgestaan en rank omkleed. Met klank van stoffen, Jong van nieuwe tinten. Waardoor een kuise kleur haar licha...

Als jij er niet bent, Is het stil om me heen. Als jij er niet bent, Ben ik bang. Als jij er niet bent, Is mijn leven niet compleet. Jij bent mijn leven, Jij bent mijn weg. Ja, Van jou kan ik houden. Van jou zoals je bent. Ja, Voor jou wil ik sterven, Als jij er niet meer bent.

hij stormt binnen de eenzame buurman: opa geworden. Je leest een krant rookt een pijp en wacht af. Er wordt gebeld, je knapt in gedachten een lege kamer op en je gaat foto's langs: raad het gezicht. Wakker worden is anders: je wast je grijns, haalt een schoon voornemen uit de kast...

somtijds leef je hemels omdat het herfstblad dood de aardkern raakt geniet maar de heerschappij straalt feller door de openheid

voorgoed moet je gewoon leven omdat een jeugd zo vrij is geweest ontraadsel eens panels met visie vullen per stem aan