Om de beurt En het geschiedde in de vrije jaren zeventig dat de Buwalda's helemaal uit Groningen ten behoeve van partnerruil met doosje en apparaat voor onze Gelderse deur verschenen. Nadat mevrouw zich weldra bloot als een vis op ons vloerkleed had uitgestrekt, begon meneer een preekbeurt over het hoe en het wat van het wad dat hij tegen…

George Sand Zij hoort ze altijd dreigen, zingen, als aan 't onzegbare verwant: Majorca's sombere mineurwinden, de majeurmerels van Nohant. Zij slentert neuriënd door Versailles als schijnbaar acht'loze gamin: Bourgogne, landwijn en champagne met Amors pijl dooreengemengd. Zij ontstelt de roze en de mauve salons, als lendenslanke man…

U zit op een avond thuis op uw comfortabele bank naar een tv-programma te kijken. Direct na afloop komt er reclame voor knabbelnootjes op het scherm. Ach ja, denkt u bij uzelf, een handje nootjes, dat is nou precies waar ik trek in heb. Maar ja, toen u vanmorgen voor de spiegel stond, had u zich nog ernstig voorgenomen om vandaag nog te beginnen met…

Eerst doen, dan.... ...denken, is wat borderliners (vaak) doen. 'k Spreek niet uit eigen ervaring. 'k Ben geen borderliner, maar wel geconfronteerd met zowel positieve als negatieve ondervindingen met een borderliner; zij is mooi, gastvrij en behulpzaam. Tegelijkertijd angstig, (soms) depressief en in de war. Knap en gelijktijdig bang. Herbergzaam…

Petrarca reist ongewapend door de Ardennen In nevel knarsen wielen door de wouden. De paarden houden bijna voor bevel al halt. Ze liepen reeds op duizend heuvels en langs duizend beken. Rust nu, tussen vreemde bomen. Herkent de dichter van de buizerd en de sperwer het verschil in klank? Hij krabt zich in het haar, stapt wat rond vanwege stijve…

Laat ons zingen Neem een herinnering, snijd haar in stukken van een zomer lengte, zet ze op met water waaraan wat onwaarheid is toegevoegd. Roer om met een garde het ongeduld tot een gladde substantie; laten inkoken. Tik ondertussen met een houten lepel op een deksel, draai een lege roerzeef om en om. Hoor de paarden in de straat, het…

Schoonheid schoonheid is een reden tot treurnis angst dat alles wat buiten is buiten moet blijven dat we kussen kunnen maar niet inlijven dat we blijven die we geweest zijn toeschouwers, betasters, bezoekers. Maar strelen is meer dan tasten zoals spelen van toetsen is meer dan het botsen van speeltuig en huid Strelen is een uitweg voor…

In zijn beschouwing “Hier en nu, met het oog op morgen” vertelt Winkelman dat hij afstand heeft genomen van de christelijke leer van de lichamelijke wederopstanding. Die zou de mens te veel richten op zijn persoonlijke heil in het hiernamaals en te weinig op het gemeenschappelijke welzijn in het hier en nu. Verder merkt hij daarin op dat die leer niet…

Op den zoom Scheldeoever, schootsveld, baarmoederzoom - tussen havenmond en afgekard heuvelland, schorren en slikken en stuifzandgrond ligt onneembaar het verleden, het verdwenen vestingwerk, dat staande bleef tot het bij Koninklijk Besluit werd opgeheven, op dit ene ravelijn na en deze nog altijd natte gracht de bastions droegen namen…

Zoals velen van mijn generatie, ben ik grootgebracht met de leer van een lijfelijke “wederopstanding”, die zou plaatsvinden bij Christus’ wederkomst “om te oordelen de levenden en de doden”, een eindafrekening die óf eeuwige zaligheid inhield óf het tegendeel daarvan. Hoe komt het, dat ik daarover anders ben gaan denken? Ik zal me hier beperken tot…

Moeder: toen je mij uitstiet... Moeder: toen je mij uitstiet En ik je lichaam aangreep als de zee, Stak mij de voorspelde ster reeds, werd luchtledig Alle water, drong vuur in mijn schedel Dat ik in geen vrouw meer doof. Gevallen uit je vlees, Bevrijd uit je koud en brandend gebeente, Houdt dit mij bezig. In de seconde dat ik koning werd…

Hij kan niet spreken tegen Hij kan niet spreken tegen wie hij op een dag was, hij stuurt hem vooruit, met de anderen. Hij vraagt hem zijn schoenen en sokken uit te doen, bekijkt zijn voetzolen, zijn tenen; hij kan verder. Hij kan hem niet dagen geven alsof hij een geliefde kan vinden en met haar die dagen ergens kan wonen, zonder ogen…

De lucht van de dagen Ik schud de tijd niet, noch de kaarten Ik eet de lucht van de dagen, de goede Dagen, de slechte, soms de mateloze Ik loop voort over het tapijt van woorden Steel en brandschat het vluchtige. Vooral De gruwel van de vredig geschminkte dagen Het masker van de droom bewaar ik in flessen Ik drink de velden leeg zonder…

De droom van Leopold Kroonprins Leopold de Tweede had een droom Napoleons veto hield hem in toom Stel dat de keizer groen licht had gegeven Dan zouden we nu in Groot Belgica leven Vlamingen en Nederlanders in één land Samen sterk en imposant Bruisend Brussel als hoofdstad Met allure, speels en gevat Welvarende havensteden Op concurrentie…

De herenstoel langzaam leunt het leven aan een lift tilt hem naar boven, dan zit hij in zijn stoel bij 't raam vanaf vandaag is dit een thuis waar uitgaan wordt gebonden de vrijheid buiten blijft hij ziet zichzelf in spiegelbeeld en weegt de waarheid in het licht van schemer een smalle man in herenstoel de franje is er al van af,…

In de voorafgaande beschouwingen heb ik een poging gedaan aannemelijk te maken dat alle ontwikkelingen op de wereld causaal bepaald zijn, dat ze een richting hebben en dat er een stuwende kracht in die richting werkt. Rest nog de vraag of nu ook valt in te schatten waarop die ontwikkelingen zullen (zouden kúnnen) uitlopen. Ik realiseer mij dat het een…

Die andere en dan een jij daar op dat andere perron die andere straat dat andere zelf wie ben jij dat je voelt en hoe die zelfs misschien eens lachte neukte een berg beklom en tussendoor misschien een vrouw iets echts te zeggen had de wereld grijpt en vloekt en schreeuwt en ik en jij maar doodgezwegen naar ook een onbevredigend einde…

Aflevering 4 van deze artikelreeks eindigde met de constatering dat de evolutie een duidelijke richting heeft en wel in die zin dat ze gericht is op de vorming van steeds complexere gehelen die meer zijn dan de som van de delen. De volgende vraag luidt: als dat zo is, zit daar dan een stuwende of sturende kracht achter? Naar mijn mening mogen we…

Rondeel Het is mij alreeds om het even In 't wrede spel van mijn en dijn, Dat alle ogen elders zijn En geen mij inspint in zijn leven. Straks wordt ik ruchteloos weggeheven Uit deze wisselende schijn. Het is mij alreeds om het even, Dat alle ogen elders zijn. Dat niemand zich voelt heengedreven Naar het beperkt en schraal domein, Waar…

Op zoek naar een antwoord op bovenstaande vraag hebben we vier subvragen gesteld. Vraag a (Zijn alle ontwikkelingen causaal bepaald?) kwam in het vorige artikel aan de orde. Dit vervolgartikel gaat over vraag b: “Hebben de ontwikkelingen een richting?” Nog wat nauwkeuriger geformuleerd: “Tenderen alle ontwikkelingen in hun onderlinge samenhang in een…