Opnieuw naar het bekende paviljoen in Biezenmortel
Het korte, blonde haar van mevrouw de taxichauffeur, dat zij met een chique speld op haar achterhoofd had bevestigd, had geen lengte bereikt. Zilveren hulpstukken die ik aanvankelijk aanzag voor ringen, maar die, zoals ik later begreep, soelaas moeten bieden tegen de artrose, bezetten de handen van mevrouw waarmee zij het stuur van de auto omklemde.
Onze tocht voerde ons door het zomerse land waar de lusteloze en lamlendige roodbonte koeien lui rustten op de weiden. We bereikten tenslotte het onzalige paviljoen waarin de ongelukkigen levenslang verblijven, die gegeseld en gekweld worden door hun geestesziekte.
Geplaatst in de categorie: reizen

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.