Een stortvloed van tranen in het Noord Brabants Natuurmuseum

Lang geleden vloeiden mijn tranen - en allerminst voor de eerste keer - toen ik hen vergezelde in het Noord Brabants Natuurmuseum. Ze waren mijn oude, zo kwetsbare ouders; mama met de mallotige bontmuts die zij in latere jaren vaak droeg; vader in het driedelige grijze kostuum met het vestje. Ik voorzag het onvermijdelijke, onherroepelijke afscheid en mijn
spoedige val in de diepe, onheilspellende krochten van de eenzaamheid. Het afscheid kwam; de ongenadige en wrede dood nam hen weg en ik overleefde

verdriet

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 4