Ach arme.

Hij is er weer. Roerloos zit hij op zijn plek in de bibliotheek achter zijn laptop. Argeloos loopt hij net op de plek waar ik ben. En dan plotseling spuwt hij zijn gif. Ik kan niet zien hoe hij dat doet. Woede laait in mij op!

Ik dacht dat ik van hem af was. Mijn vrede is plotseling weg en ik slaap slecht. Hij wil dat ik met hem bezig ben en dat ben ik... Een jaar geleden heb ik hem met één blik uitgeschakeld. Maar een echte narcist of psychopaat houdt nooit op.

Antwoord een dwaas niet met dwaasheid, wordt niet als hij. Antwoord hem naar zijn dwaasheid, hij moet niet denken dat hij wijs is. Spr. 26:4-5. Dus zie ik hem als lucht en weet dat hij zijn voldoening moet halen uit de volgende ontmoeting.

Die komt er niet. Zo kan hij niet beoordelen of zijn supersnelle giftige interactie heeft gewerkt. En ik kan mijn nieuwe weerbaarheid niet op hem uittesten. Maar ik heb de tijd. Dit narcistisch gif heeft een houdbaarheidsdatum. Het eindigt.

Vervolgens komt er een andere pestkop. Brutaal ploft hij naast mij neer aan een computer van de bieb. Schouder aan schouder. Nu kan ik meteen in actie komen. Verzet geduldig mijn laptop, geef hem zijn speelruimte en glimlach minzaam.

Het lukt hem niet om binnen te komen. Hij vertrekt. Komt weer terug. Gaat zitten. Loert naar mij. Ik doe niet meer dan doorgaan met de dingen die ik kom doen. Hij is lucht voor mij zoals elk mens lucht is voor hem.

Zo verwar ik hem met gemak. Terwijl hij zijn uiterste best doet om zijn gif te spuien, geniet ik van rustige pianomuziek uit mijn koptelefoon. Verongelukt als een hond kijkt hij vanachter het brede scherm naar mij. Ach arme, hij is zijn speeltje kwijt.

narcisme

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 5