Aan mijn eerste vriendin, genaamd Gabie, het meisje met het zwarte haar

Ik groeide op in de vierkante kamer op de eerste verdieping van het chique, pontificale huis, gesitueerd in de doktoren- en specialistenbuurt rond het Tilburgse St.Elisabeth Ziekenhuis. Gabie's moeder en die van mij waren ongeveer rond dezelfde tijd bevallen en in later jaren vernam ik hoe mijn buurmeisje met lang, zwart haar ter wereld was gekomen

Met Gabie sta ik trots op de zwart-wit-foto uit die eerste jaren naast de rood-gelakte step waarmee we steevast ons nabijgelegen parkje dat in feite niet meer was dan een uitgestrekt plantsoen, doorkruisten

En onder de roodbruine beukenboom, die nog standhoudt tot op de huidige dag raapten we de kleine, glanzende beukennootjes en we pelden deze open

En Gabie´s zusje Inge adviseerde ons om toch vooral de kleine meizoentjes dicht bij de zanderige grond af te plukken zodat we inkepingen in hun steeltjes konden maken en de
bloempjes aaneen konden rijgen voor een krans voor in ons haar

kinderen

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 1