Nooit meer.

'Reeds een kind laat zich kennen door zijn daden, door wat het doet, zie je of het eerlijk en oprecht is.' Spr. 20:11.

Hoe ze naar mij keek. 'Hoe ze naar mij afkeek'. Haar priemende, observerende, doelgerichte blik. Ze trok mijn ziel uit mijn lichaam en vermoordde mijn karakter. Opzettelijk. Ze trapte mijn ziel kapot voordat ik kon weten wie ik ben.

Geen normaal mens kan begrijpen wat een kwaadaardig mens beweegt in zijn omgekeerde wereld. Jaloezie dreef haar. Een pervers genoegen in het leed van haar eerstgeboren kind dat vertwijfeld prevelt: 'mijn moeder doet raar'.

Een moeder die ziet dat haar kind blij is met het leven. Dus moet het kapot. Hulpverleners laten zich misleiden door haar overtuigingskracht. Het maakte het kind gek van onrecht. 'Zie maar, mijn dochter is gestoord.'

Wie heeft mij wijsgemaakt dat ieder mens in wezen goed is? Jan Storms schreef er een boek over: 'Destructieve relaties op de schop'. Hij pakt de koe bij de hoorns. Vooral als het om de kinderen van de psychopaat gaat.

Mijn hart breekt. Nooit zal ik rouwen om mijn moeder! Nooit zal ik rouwen om mijn moeder! Herhaal zonder controle als een verbond met mezelf. Zij gaat nooit meer, nooit meer vóór het welzijn van dit verdrietige kind.

narcisme verdriet

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 2