Eenzaamheid / Op de Tilburgse Social Sofa
Stil en verlaten, eenzaam en verweesd, trof ik mevrouw aan op de Social Sofa, voor zich uit starend in een onbestemde verte, mogelijk ten prooi aan mijmeringen over een voorbije of ongelukkige liefde of misschien over een jeugd die razendsnel is verzonken in de diepe, onheilspellende en tot wanhoop en vertwijfeling stemmende spelonken van de voortsnellende en tot wanhoop en vertwijfeling stemmende en ondefinieerbare tijd die alles vernietigt en verslindt in haar monsterlijk begerige muil....
9 augustus 2026
Geplaatst in de categorie: eenzaamheid
verweesd Er is nog niet op deze inzending gestemd.
23
23
Er is 1 reactie op deze inzending:
Mijn leraar Nederlands, van wie ik jarenlang interessante lessen heb gehad op een middelbare school van katholieke huize waarop ik ook nog één keer ben blijven zitten, jammer genoeg , denk ik nu achteraf, maar daar is niets meer aan te doen natuurlijk, sprak als hij zo'n lange zin in een opstel, dat we af en toe moesten inleveren, tegenkwam over een "lintworm" waarbij hij dan een onvoldoende voor stijl uitdeelde, wat je lelijk op kon breken op je overgangsrapport, dat nu eenmaal aan het eind van het schooljaar voor iedereen opgesteld wordt door het voltallige lerarenberaad, dat meedogenloos besliste of je overging, mocht herkansen of bleef zitten, waarbij je in het laatste ongewenste geval dan ook nog eens onbarmhartig werd uitgelachen door klasgenoten die wel overgingen of broers en zussen, die het beter deden dan ik.
Op zijn postume verzoek: maak korte zinnen!