Het is geen zebra

Op de heenweg passeerde ik een jongen van een jaar of dertien die bij zijn fat bike stond, met een schooltas achterop. Net op het moment dat ik met mijn gymp achter een stoeptegel haakte. Ik viel niet, een gelukje.

„Oef, gaat goed”, zei ik hardop. „Oh, maar bij jou niet. Heb je nou een lekke band?”
De jongen knikte een beetje verslagen. Het nam hem voor me in. Hij hield zijn telefoon omhoog. „Maar de fietsenmaker is onderweg.”
„Succes”, zei ik en wandelde door.

Op de Lek passeerden twee exact dezelfde boten elkaar. Topaz en Pit Bull. Really? Allebei geel met blauw. Ik moest aan de NS denken. Waren ze familie van elkaar?

Op de uiterwaarden was een rode tractor bezig. Hij reed een stukje, stopte en er rolde een hooibaal uit. Tegen de Lekdijk stonden schapen. Het zag er idyllisch uit, als op een schoolposter. Toen zag ik wat er overal lag: opgerolde hooibalen, wat donkerder dan die op het Franse platteland, als dampende drollen.

Ik bleef staan. Wauw. Ik kan me niet herinneren dat ik dit hier eerder zag.

Daar kwam een groot schip onder de brug vandaan. Maxima stond er in koeienletters op. De schoolposter compleet.
Bij de twee oversteekplaatsen liep ik over, stak mijn duim op naar een bestuurder en dacht: ik doe het precies verkeerd. Het is geen zebra.

Thuis vertelde ik het aan mijn zoon.
„Nee hoor”, zei hij. „Er staat een groot stopbord voor auto's bij die oversteek. Dus je had wel voorrang.”
Ik ging er even bij zitten.

zebra wandelen observeren

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 5