Afscheid van een wasmachine
Gedurende twintig jaar had de wasmachine trouwe diensten verleend. Hij droeg de trotse naam Oeko Lavamat. Was het onbegrijpelijk dat mijn tranen vloeiden toen twee stoere body-builders van Paulissen Witgoed hem kwamen halen en hem de trappen afdroegen?
Ik had het gevoel dat met hem twintig jaar van mijn leven teloor gingen, voorbij waren gegaan, in het niets waren verdwenen, dat ik deze gedood had, vernietigd had met mijn schuchtere, onopvallende, geruisloze levenswijze in het flatje
Ik had het gevoel dat met de wasmachine veel verdween, dat de machine het meesleepte in haar vaart, dat ik nu werkelijk afscheid nam; van mijn ouders, van mijn ongelukkige liefde, van mijn jeugd, van mijn studies en mijn wasmachine scheen symbool te staan voor al het verlorene en voor de voortrazende en alles vernietigende tijd, die alles meesleept, alles doodt
Echter een nieuwe, stoere en mooie machine, geplaatst door de mannen van Paulissen met de naam Beko en met digitale cijferaanduiding schijnt een nieuwe toekomst aan te kondigen en in te luiden
27 september 2026
Geplaatst in de categorie: afscheid

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!