Onlangs is Dennis Locorriere overleden. Hij was één van de zangers en oprichters van de Amerikaanse band Dr. Hook and the Medicine Show, o.a. bekend van het nummer ‘Sylvia’s Mother.’ Ik heb iets met dat lied. Ik hoorde het voor het eerst toen het in 1972 in de Top 40 binnenkwam en ik vond het als twaalfjarig jongetje meteen prachtig. En dat vind ik nog steeds. Ik denk dat het komt omdat het nummer geloofwaardig is en die geloofwaardigheid wordt vooral veroorzaakt door de tekst. De…

Volwassen zijn. Ze beloofden ons vrijheid. Ze zeiden: als je straks groot bent, bepaal je alles zelf. Je mag eten wat je wilt, gaan waar je wilt, zijn wie je wilt.
Wat ze er niet bij zeiden, was dat die vrijheid een dun laagje vernis is over een diepe, gitzwarte put van logistieke ellende.
Mijn leven is inmiddels voor tachtig procent een mentale exercitie in wachtwoordbeheer. Mijn hoofd is een kerkhof van variaties op de naam van mijn eerste hond, een jaartal en een uitroepteken. Elke ochtend…

Wij herinneren onze toekomst niet omdat wij leven in een bewustzijn dat zich hecht aan wat reeds heeft plaatsgevonden. Herinnering is een beweging achterwaarts: een terugslag van de tijd die zich in ons heeft vastgezet als vorm, verhaal en spoor. De toekomst daarentegen is nog ongevormd - een stille ruimte zonder contouren, een veld dat zich pas opent wanneer wij ernaartoe bewegen. Wat geen vorm heeft aangenomen, kan niet worden opgeslagen; wat nog niet is gebeurd, kan niet worden…

Ik kwam haar tegen bij het plantsoen dat onze flats als vanouds omringt. Ze voerde haar trolley aan de hand en was op weg naar de supermarkt, toneel van onze voorgaande ontmoetingen dan wel confrontaties. Ik had haar langere tijd niet gezien en belangstellend informeerden we naar elkaar.
Ze betastte met één hand haar voorhoofd en verklaarde dat het onheil zich daar voordeed. "Je kunt beter je benen breken" voegde ze eraan toe, duidend op de onzichtbare rampspoed van de zware depressie die…

Hij parkeerde zijn auto een straat verderop. Plotseling stond hij voor het raam van mijn vorige huis te schitteren in dure vrijetijdskleding. Ik liet hem binnen na aanleiding van zijn moeders onheils brief in het jaar 2012.
Hij vulde mijn sobere huiskamer. Liep rond alsof hij niet voor het eerst kwam. Mijn jongste broertje. Ik ken hem nauwelijks want ik ben verwijderd. Waarna hij door zijn vader en moeder in het bedrijfszadel werd gezet met het succes.
Hij begon te vertellen over een zwaar…

De oesters waren in de aanbieding die dinsdag.
Aan tafels tikten vorkjes tegen de schelpen.
Een ouder echtpaar bij het raam. Twee mannen in overhemden met opgestroopte mouwen. Verderop hield een man met een sjaal los om zijn nek geslagen zijn glas tegen het licht.
De man aan tafel zeven bestelde een tweede schaal. Zijn jasje glom bij de ellebogen. Naast zijn bord lag een ongebruikt servet. Zijn blik ging regelmatig naar de ingang.…

Hulde voor de mensen uit een veertigtal landen die de Gazanen met hun boottocht een hart onder de roem wilden steken.
Hoon voor de Israëlische regering die tegen het internationale zeerecht in de boten heeft laten enteren.
Mijn gevoelens van diepe verontwaardiging, afkeer, walging van het optreden van de Israëlische minister Itamar Ben-Gvir die de idealistische actievoerders probeerde te vernederen op een wijze die helaas tekenend is voor het beleid van Israël. Van god los...