Het is de schuld van de VVD
dagcolumn
4.0 met 3 stemmen 
20 Hoe de VVD het de laatste tientallen jaren voor elkaar heeft gekregen, geen idee, en waarom de journalisten er al die tijd gretig intrapten, het is me een raadsel, maar de eerste kwart eeuw kreeg de PvdA overal de schuld van.
Aanvankelijk was het altijd het kabinet Den Uyl dat alles fout had gedaan. Dat foute was dan steevast beleid dat door CDA-VVD-kabinetten was geïnitieerd, maar dat waren de pilsdrinkers even vergeten. En als de PvdA verantwoordelijk was, had de VVD meestal meegeregeerd,…
Zo gaat dat dus bij mij
column
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 5 Ik zet een verse kop koffie. Nu alleen nog even mijn mobiel en mijn leesbril pakken.
Mijn brein was ooit een wandelende Rolodex. Ik kende elk telefoonnummer uit mijn hoofd. Familie, vrienden, de huisarts, zelfs dat van de plaatselijke Chinees. Tegenwoordig onthoud ik nog maar één nummer: dat van mijn eigen huis.
Denk ik.
De rest staat in mijn mobiel. Maar die is blijkbaar weer gezellig met mijn leesbril ergens aan het picknicken:…
De ethiek van onverschilligheid.
beschouwing
3.5 met 2 stemmen 40 De ethiek van onverschilligheid begint bij een stille spanning in het hart van ieder mens: het verlangen om recht te doen aan alle pijn die de wereld draagt, tegenover de onmogelijkheid om overal aanwezig te zijn. Aandacht is een fragiele, schuwe metgezel. Ze beweegt zich niet als een rechtvaardige rechter, maar als een vogel die neerstrijkt waar de lucht haar toevallig draagt. Soms landt ze op een plek waar het lijden dichtbij is, soms op een plek waar het ons onverwacht raakt, en soms vliegt…
Verdriet om mijn tinnen poppetjes
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen 10 Naast de overige erfstukken die van grotere omvang en waarde zijn, liet mijn moeder enkele tinnen poppetjes na. Deze hebben sinds lange tijd een plaatsje gevonden achter de glazen deuren van mijn zwartgelakte vitrinekast. Hun levenloze, dode oogjes staren mij aan en schijnen iets mee te willen delen of een boodschap over te willen brengen vanuit het vreemde, onbekende rijk ergens achter de horizon waar ZIJ nu voorgoed schijnt te zijn....
autobiografie
4.0 met 1 stemmen 12 De volgende ochtend, zondag 8 februari 2015, werd Bjarne wakker met een zwaar hoofd en de bittere smaak van te veel zwarte koffie. De regen van de vorige avond was overgegaan in een grijze, mistige deken die over de stad hing. Hij weigerde toe te geven aan de frustratie van de mislukte digitale zoektocht. Als Emma P. hem iets had geleerd, dan was het wel dat obsessies zich niet laten stoppen door een inactief e-mailadres.
Vastbesloten om de doos met oude brieven en dagboeken van Emma te openen…
Weg met die stropdas!
verhaal
4.5 met 4 stemmen 156 De regen in de vroege ochtend was onomkeerbaar. Het was geen zachte motregen, maar een kille, kletterende bui die de stenen van het Kantoorplein schoon veegde. Samuel stond stil op de drempel van het glazen hoofdkantoor. Hij keek naar zijn glimmende schoenen, naar de zware aktetas in zijn rechterhand en voelde de knoop van zijn stropdas als een loden ring om zijn nek.
Jarenlang had hij geleefd volgens een ijzeren logica. Cijfers moesten kloppen, targets moesten worden gehaald en elke ochtend…
Maatregelen tegen Israël?!
bewering
5.0 met 4 stemmen 58 Ruim 230 oud-ministers en staatssecretarissen, ambassadeurs, diplomaten en ambtenaren hebben het kabinet opgeroepen maatregelen te nemen tegen Israël.
Het is niet verbazingwekkend dat deze oproep komt.
Het is eerder verbazingwekkend dat deze oproep nu pas komt, want het misdadige optreden van Israël onder aanvoering van Netanyahu vindt al jaren structureel plaats zonder dat onze regering én Europa duidelijk stelling durven te nemen.
Wat betekenen dan nog mensenrechten - die wij zeggen hoog…
Laatste nieuws:
Paulien Cornelisse Boekenweekessay
'Hèhè', schrijft Paulien Cornelisse in haar Boekenweekessay voor de 90ste Boekenweek. Over wat we zeggen zonder dat we het doorhebben. Want wat betekent 'eigenlijk' eigenlijk? Femke van der Laan spreekt Paulien in Nooit Meer Slapen over hèhè en alle kleine woorden die onze zinnen gezelliger, eerlijker en Nederlandser maken.
Hè als komma
We proppen onze zinnen gedachteloos vol met op het eerste gezicht nutteloze woorden. Tot Pauliens grote vreugde. Ze probeert te achterhalen waarom we dat doen, want er is nooit echt onderzoek naar gedaan. "Jammer, maar dat bood me natuurlijk de gelegenheid om dan zelf te zoeken wat dat kan betekenen." Ze kwam erachter dat ze elk leesteken met een hè kan vervangen. "Waar een komma staat, kan je ook hè zeggen. Met die hè kijk je of je gesprekspartner nog wel luistert en of we hetzelfde vinden. Je straalt uit dat het er ook toe doet wat de ander ervan vindt."
Sfeermakers
De woorden die we gebruiken om een zin vriendelijker te maken, zijn woorden maken volgens Paulien het Nederlands Nederlandser. Ze noemt het sfeermakers. "Als ik zeg geef dat boek nou maar eens even hier, klinkt het minder bot dan zonder die even. Over veel van wat we zeggen denken we niet echt na. We geven woorden aan onze gedachten.
Tussen hersenen en mond worden er nog woorden bij gegooid die misschien niet nodig zijn om een boodschap over te brengen. Maar ze zijn wel belangrijk om de boodschap een beetje prettig te verpakken." Dat prettige ziet Paulien als een spanningsveld waar Nederlanders in leven. "Nederlanders vinden het belangrijk dat het gezellig, maar ook dat het eerlijk is. Daar wordt de hele tijd tussen geschipperd. Daarom zijn die extra woorden nodig."
In de wachtkamer
We zijn een volk van hèhè en volgens Paulien zijn er meerdere betekenissen van hèhè. "'Hèhè, meneer komt ook nog eens aanzetten' en hèhè na een inspanning als een gezamenlijk evalueren." Maar dat bestaat bijvoorbeeld in Engeland of Frankrijk absoluut niet. "Hèhè kan ook een gespreksopener zijn, zegt Paulien. "Bijvoorbeeld in de wachtkamer van de dokter. Het is een heel subtiele manier om te laten weten dat je openstaat voor een gesprek. Iemand kan dan iets zeggen, maar je kan ook pijnloos afhaken."
Bron: www.nporadio1.nl
Karel Jong, 11-03-2025
Philip Dröge wint de Taalboekenprijs 2024 met De Tawl.
Hoe de Nederlandse taal (bijna) Amerika veroverde, ‘een journalistiek geschiedenisboek dat je meesleept als een roadmovie’!
De jury:
‘De schrijver neemt je mee op zijn zoektocht (op de fiets, naar goed Hollandse gewoonte) naar de sporen die het Nederlands in Amerika heeft nagelaten sinds onze taal daar in de zeventiende eeuw werd geïntroduceerd door Nederlandse en Vlaamse kolonisten. Toen “Nieuw Nederland” later verkocht werd aan de Engelsen, begon de neergang van “de Tawl” (zoals de plaatselijke variant van het Nederlands genoemd werd) — een proces met een onvermijdelijke afloop, dat toch nog tot in de twintigste eeuw geduurd heeft. Pas in 1962 werd met het overlijden van de laatste spreker de taal definitief tot zwijgen gebracht.
De jury prijst het boek om zijn originaliteit en om en de lichtvoetige toon. Het leest als “een journalistiek geschiedenis-boek dat je meesleept als een roadmovie” — het verhaal van een man op een fiets op zoek naar een taal. Het is geschreven door een rasverteller, die het verslag van zijn zoektocht doorspekt met verrassende taalweetjes. Hij brengt taalkundige inzichten op een prettige manier voor het voetlicht, terwijl de rode draad – hoe het Nederlands zich handhaafde en ten slotte toch verdween – de lezer tot het eind toe meevoert.
Redactie, 06-10-2024
Schrijfwedstrijd de Raadselige Roos van Literair Café Venray
De 32ste editie van de Raadselige Roos, de schrijfwedstrijd voor amateur-schrijvers uit Nederland en Vlaanderen van Literair Café Venray is van start gegaan. Wij nodigen iedereen, die van schrijven houdt, uit (weer) deel te nemen.
Dit kan door een verhaal in te sturen vóór 1 januari 2025.
Het thema voor deze editie is ‘stromen’ en is verplicht voor alle inzendingen.
De schrijfwedstrijd de Raadselige Roos is bedoeld voor iedereen, die graag een prozaverhaal wil schrijven en biedt de deelnemers een podium om hun literaire werk door een deskundige jury te laten beoordelen en met dat van andere schrijvers te vergelijken.
Het ‘Reglement Raadselige Roos 2024-2025’ vindt u op: www.literaircafevenray.nl, onder webpagina ‘Raadselige Roos’.
De spelregels in het kort: uw verhaal bestaat uit minimaal 500 tot maximaal 1500 woorden. Het mag niet eerder gepubliceerd zijn en moet in het Nederlands geschreven zijn. De inzendingen kunnen uitsluitend volgens de spelregels en per e-mail worden ingezonden naar: raadseligeroos@literaircafevenray.nl
Evenals in de voorgaande jaren verschijnen de werken van de winnaars van de Vakjury Proza evenals die van de Publieksjury samen met die van alle genomineerden in de bundel Raadselige Roos 2024-2025.
Naast de bundel, die alle deelnemers krijgen, ontvangen de 1ste prijswinnaars een mooie trofee, een juryrapport en boekenbon, de 2e en 3e prijswinnaars een juryrapport, een boekenbon en natuurlijk alle winnaars de traditionele bos Roojse Rozen.
De bekendmaking van de winnaars en de prijsuitreiking zal plaatsvinden op zondag 6 april 2025 in Hotel Asteria in Venray.
Heeft u nog vragen, bel dan: 06-18938556 of mail uw vragen naar: raadseligeroos@literaircafevenray.nl Raadselige Roos, 27-09-2024
KAIROS van JENNY ERPENBECK heeft de INTERNATIONAL BOOKER PRIZE 2024 gewonnen. Daarmee wint de auteur, samen met vertaler Michael Hofmann, een geldbedrag van 50.000 Britse pond, dat wordt verdeeld.
De International Booker Prize wordt uitgereikt aan de beste roman of de beste korteverhalenbundel die vertaald is naar het Engels en gepubliceerd is in het Verenigd Koninkrijk en/of Ierland. De jury die dit jaar Kairos verkoos bestond uit William Kentridge, Natalie Diaz, Eleanor Wachtel, Aaron Robertson en Romesh Gunesekera.
De andere genomineerde boeken waren:
Not a River – Selva Almada, vertaald door Annie McDermott
The Details – Ia Genberg, vertaald door Kira Josefsson
Het (vertaalde) boek Kairos verhaalt over een liefdesrelatie tussen een studente en een man die wat ouder is en gevestigd is in de samenleving. Hij heeft de oorlog nog meegemaakt en is uit idealisme, hij is socialist, vanuit het Westen naar de DDR getrokken. Zij is geboren ná de oorlog in de DDR, en de verschillen tussen die generaties worden zichtbaar in hun verhouding. Of, sterker nog, zij tweeën symboliseren de geschiedenis van Oost-Duitsland.
Bron: TzumKarel Jong, 29-07-2024
Bezig met laden
Meer laden...
