Sporen

Ik volg het pad. Twee dagen geleden bleef hier nog klei aan mijn zolen hangen. Nu kaatsen mijn stappen terug, hard en droog.
In de felblauwe lucht kruisen witte sporen elkaar.
Mijn ogen tranen. De wind komt recht van voren; mijn mond staat strak. Ik veeg mijn neus af aan de rug van mijn handschoen.
Mensen passeren met rode wangen en felle mutsen. Hun ademwolken blijven even hangen.
In de berm ligt een vlies ijs op een plas.

... Wandeling bij vrieskou ...

Biografie van deze schrijver

kou wandelen kijken

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 1 stemmen 339