biografie: Jan Schuuring

"I love you," typ ik, en druk op verzenden. Shit! Meteen daarna zie ik het: "I live you." Typefout. Op zich helemaal niet erg, ware het niet dat het waar is. “Ik leef je.” Als in een parallel universum waarin ik uitsluitend besta door jou waar te nemen, waarin jouw geluiden mijn stiltes...

De voicemail staat nog steeds op zijn oude telefoon. Een zwart toestel met een gebarsten glas en een batterij die hij twee keer per dag moet opladen. Hij drukt op afspelen. ‘Hallo schat.’ Hij sluit zijn ogen. ‘Ik ben even bij de supermarkt.’ Het piepje van een winkelwagenwieltje op de a...

Enkele weken na de begrafenis maakt Anna het nestkastje schoon. Tussen oude veertjes en mos ligt een goudkleurige sleutel. De baard heeft de vorm van een kruis, de kop is opengewerkt. ‘Kijk eens,’ zegt ze ’s avonds aan tafel tegen haar dochter. Mariekes vork blijft halverwege boven de tafel ...

De oesters waren in de aanbieding die dinsdag. Aan tafels tikten vorkjes tegen de schelpen. Een ouder echtpaar bij het raam. Twee mannen in overhemden met opgestroopte mouwen. Verderop hield een man met een sjaal los om zijn nek geslagen zijn glas tegen het licht. De man aan tafel zeven bestelde...

Het gebeurde op een donderdagavond in café Het Sloe in Arnemuiden. Meneer Heistek verspeelde tijdens een pot biljart zijn rechteroog door op zijn keu te vallen. ‘Hij stond net op het punt te pikeren,’ zei Kees die achter de bar stond. ‘Hij boog te ver voorover. Ik hoorde iets knappen, als...

De man komt de drogisterij binnen, sluit de deur en blijft kort staan met de deurkruk nog in zijn hand. Boven hem rinkelt het belletje na. De drogist strijkt met een spateltje poeder van een weegschaal op een papiertje. Hij vouwt het dicht en legt het bij soortgelijke papiertjes. ‘Kan ik u helpe...

Van Dijk trekt de onderste la van zijn bureau open. Achter een stapel memo’s ligt een verlopen kortingsbon voor een rondvaart door de Biesbosch. 2014. Hij bekijkt hem en gooit hem in de prullenbak. Wat later haalt hij hem er weer uit en stopt hem in zijn tas. Een reservebril waarvan het rechtergl...

Hij wordt vroeg wakker. Naast hem ligt zijn vrouw op haar zij, haar knieën opgetrokken. Hij kleedt zich aan en loopt het vakantiepark uit. Het gras is wit van dauw. Er hangt een geur van nat zand en dennennaalden. In de verte roept een vogel. Bij de receptie staat een bord met folders over klompe...

Ze rijdt door rood zonder te kijken. Een automobilist toetert achter haar. Haar jas staat bol van de wind terwijl ze op de pedalen stampt. Bij het viaduct begint het achterwiel te zwabberen. ‘Nee!’ Ze springt van de fiets en rent een paar passen mee tot ze stilstaan. De band is niet helemaa...

Toen de buren het schot hoorden, dachten ze eerst aan vuurwerk. Pas toen de hond bleef blaffen, belden ze aan. Niemand deed open. Door het keukenraam zagen ze hem liggen. Op zijn zij, half onder de tafel. Eén schoen nog aan. Mevrouw Doré zat met haar rug naar hen toe aan tafel. Ze reageerde nie...

De eerste keer dat ik ze zie, sta ik te wachten bij de deur van lokaal B14: huidkleurig met dunne naden die haar kuiten en dijbenen volgen tot onder haar rok. Mevrouw Bonnet staat bij het raam, met haar rug naar ons toe, en praat zachtjes tegen meneer De Bruin. Hij knikt, zijn gezicht gespannen. ...

De buitendeur slaat dicht. De keukendeur zwaait open. Hij staat in de deuropening, buiten adem. Zijn jas hangt half van zijn schouder, zijn haar nat van zweet. Zijn ogen schieten langs haar over de tafel, de drie borden, de pan. Haar handen om een bord. Hij komt naar haar toe, pakt haar onderar...

Geachte inwoners, De gemeente waardeert uw inzet mee te denken over onze initiatieven. Wij zouden het op prijs stellen als u deelneemt aan onze enquête, die bedoeld is inzicht te krijgen in uw mening over zaken die niet onbelangrijk zijn voor het gemeentelijk beleid in uw buurt. Let op: U vul...

'Het was koud vannacht.’ Zijn stem is schor. Zijn haar valt over zijn voorhoofd. Hij pulkt aan een losse draad van zijn mouw. ‘Slaap je vaker buiten?’ Hij haalt zijn schouders op. ‘Vaak genoeg om eraan gewend te zijn.’ De vrouw tegenover hem aan de keukentafel volgt met haar vingers...

De koffie waarmee hij op zijn balkon zit, is inmiddels koud. Hij heeft hoofdpijn van het feest van gisteravond. Hij wrijft over zijn slapen en drukt zijn duimmuizen tegen zijn oogholtes. Bij de buurvrouw gaat de schuifdeur open. Hij hoort haar het balkon op komen. Al jaren wonen ze naast elkaar. ...

Hij plaatst het verhaal op een dinsdagavond. De eerste reactie komt snel. @Maarten Kloos Je vertelt wat ik zou moeten voelen. Beginnersfout. Show don’t tell!! Zijn tweede verhaal plaatst hij op zaterdagmiddag.  @Maarten Kloos Te veel bijvoeglijke naamwoorden en clichés. Over the top!...

De spiegel is groter dan die er altijd gehangen had. Zijn hoofd steekt uit een zwarte kapmantel met gouden sterren. Aan de muur hangen posters met mannen die niets met hem gemeen hebben: strakke kaaklijnen, volle bossen haar. Boven de wastafel hangt een bordje: Berbier Hassan – Welkom. Een klei...

(Naar het gedicht van Martinus Nijhoff – De soldaat die Jezus kruisigde) Hij houdt de spijker tussen duim en wijsvinger, de punt tegen de huid. Nog niet slaan. Eerst vastzetten. Voelen waar het bot zit. De man ligt niet stil. Zijn polsen trekken in het touw. De soldaat grijpt de pols, duwt...

Op de radio praat iemand over ‘ingrijpen’ en ‘noodzakelijk.’ Hij zet de radio zachter. Zijn zoon zit al aan tafel. ‘Waarom doe je dat?’ De vader gaat zitten. ‘Eerst bidden.’ De jongen zucht, maar vouwt zijn handen. ‘Heer, zegen dit eten. En zorg voor de mensen…’ Hij stopt ...

In oktober hangt er dauw op de varens. De grond veert licht onder zijn poten. Kraks staat stil en kijkt hoe een esdoornzaadje om zijn as draait. Het landt zacht in het mos. Verderop vindt hij een kastanje. Hij begraaft haar bij de beuk, dicht bij het water. Hij drukt de koele aarde aan met zi...

Ze liggen op het tapijt in Nicks kamer. De muziek staat zacht, een baslijn die onder hun woorden doorloopt. Zijn moeder roept beneden dat het bijna tien uur is. Hij roept terug dat hij het heeft gehoord, zonder zijn ogen van Lena af te halen. Zijn hand glijdt onder haar haar en hij schuift dichte...

De trein staat stil tussen twee stations. De ruiten beslaan. Vier mensen zitten tegenover elkaar. Zoals elke ochtend. De jongen legt zijn koptelefoon naast zich op de bank. De man met de aktetas vouwt zijn krant open. Het meisje schuift haar tas onder de stoel. De vrouw legt haar rege...

Toen hij wakker werd, wees de klok 3:12 aan. 14 april. Hij wist zeker dat het 19 augustus was. Het koffieapparaat borrelde al voor hij het aanzette. Op de tafel lag een envelop zonder naam. Binnenin lag een sleutel. Hij herkende hem, maar wist niet waarvan. De voordeur stond open. Toen...

Langs het meer buigt de weg tussen dennen. De aarde is donker en vol naalden die onder mijn schoenen kraken. Het water is zo glad dat de wolken eronder lijken te hangen. Een eend trekt een dunne streep door het spiegelbeeld. Even later sluit het oppervlak zich weer. Aan de oever ligt een omgevallen...

Vier stoelen in een halve cirkel. ‘Ga staan,’ zegt de docent. ‘Doe niets. Wees er alleen.’ Ik sta. Mijn handen doen al iets. Ik stop ze in mijn zakken. Haal ze er weer uit. ‘Nee,’ zegt hij. ‘Niet oplossen.’ Achter in de zaal zit zij. Armen over elkaar. Ze glimlacht niet. ‘Denk...

Aan het tafeltje bij het raam is een stoel vrij. Hij gaat zitten. Een vrouw staat bij de kassa. Ze telt muntjes. Drie keer. Legt ze neer, schuift ze weer terug in haar portemonnee, haalt er andere uit. De jongen achter de bar wacht. Hij zegt niets. Zijn hand rust op het apparaat. De vrouw lacht ko...

Ik volg het pad. Twee dagen geleden bleef hier nog klei aan mijn zolen hangen. Nu kaatsen mijn stappen terug, hard en droog. In de felblauwe lucht kruisen witte sporen elkaar. Mijn ogen tranen. De wind komt recht van voren; mijn mond staat strak. Ik veeg mijn neus af aan de rug van mijn handschoe...

Ze telt de barsten in de tegel boven het aanrecht. Vijf. Zes. Achter de muur schuift een stoel. Er klinkt een stem. Dan niets. Later, in de gang, trekt ze haar jas aan. De rits hapert. Ze laat hem halfopen. In de spiegel naast de kapstok een vlek op haar wang. Ze wrijft erover. De vlek blijft. E...

Ze lopen zwijgend langs de sloot, de kijkers tegen hun borst. Het gras is nat, de modder zuigt aan hun schoenen. Iemand niest. Voor hen buigt het water af, een onopvallende kromming in het landschap. Hier zou hij moeten zitten. Dat hadden ze gelezen. Dat was gisteren gemeld. De oudste blijft staa...