In het spoor van de antiheld (6)
Vervolg van in het spoor van de antiheld (5)
Disclaimer: Wat volgt is satire. Overeenkomsten en gelijkenissen met bestaande situaties en personen berusten op toeval. Ofschoon fictief, dienden authentieke voorbeelden als inspiratie.
Een Kletsherhaal
Herhalingen zijn terug te voeren tot iets heel praktisch: voor toevallig aanwaaiende lezers zijn die terugkomende vertellingen gloednieuw, dus herhalen is nuttig. Voorbeeld: in de eerste aflevering van deze serie las u wat de Franse schrijver en Nobelprijswinnaar André Gide over herhalen opmerkte, namelijk dat alles al een keer geschreven was. Dat geldt ook voor de volgende tekst:
Een geheugensteuntje: in de vorige aflevering 5 was er een samenvatting van de verwarrende gebeurtenissen rond een meervoudige persoonlijkheidsstoornis. Aan de orde kwam de speurtocht door OM en politie naar die vreselijke auteur van nog vreselijker verhalen. Daarbij werd de Grondwet tussen neus en lippen geschonden. Een potje censuur opleggen kwam er nog overheen… Hoeveel meer Politiecabaret kunt u verdragen? De literaire waarde van die gecensureerde teksten was maar zo zo. Door steeds meer bagger te schrijven, wordt bagger immers niet beter. Het probleem was dat er iets of iemand in mijn teksten herkenbaar was. Een woke vrouwmens draafde op met de aanklacht smaad en laster.
Als belezen typetje had zij direct door dat het sleutelverhalen betrof en niet alleen slappe vertellingen. Complimenten! Laat deze alerte vrouw een OM-ambtenaar met opsporingsfunctie zijn. Met zo’n leuke jongensnaam Robbie Z. Ze was voorzien van een flinke dosis ingebakken wantrouwen. Dat onaangename trekje had ze niet van vreemd. Als aandachtige lezer had u afleveringen terug natuurlijk door dat zij de dochter was van de geschifte hoofdpersoon in deze serie. In de eerste aflevering heette hij Jop, maar ook als Hannes, Luuk, Gijs en nog zo’n hele sliert verschijningsvormen maakte hij de wereld onveilig. Kenmerkend voor een meervoudige persoonlijkheidsstoornis waren de verscheidene naarlingen in één lijf.
Mijn ontmoetingen met Jop (en de rest) waren stimulerende onderbrekingen in mijn gezapig voortkabbelende bestaan. Zijn verhalen waren misschien historisch niet correct, misschien uit zijn dikke duim gezogen. Maar ze waren lekker absurd. De avontuurlijke Baron von Münchhausen heeft waarschijnlijk sterkere verhalen in de aanbieding. Maar Jops familievertellingen zijn eveneens absurd. Verschillend is dit: de baron vertelt over de baron, terwijl Jop tussen de regels door vertelt over de familie. En daar wordt het interessant!
In deze gekunstelde familie heerst een toxische groepsdynamiek. Door één persoon verantwoordelijk te stellen voor hinderlijke spanning, houdt dat de overige familieleden buiten schot. Men is het griezelig roerend met elkaar eens, vooral als het het veroordelen van Jop betreft. Hij gaat zijn eigen wijze gangetje en legt de vinger op de zere plek. Een psychologisch fenomeen is dat zo’n solist, zo’n individu, die een vast familiepatroon herkent en doorbreekt, massaal wordt aangewezen als de oorzaak van alle ellende. Met Noord-Koreaanse eensgezindheid wijst men beschuldigend naar hem, het Zwarte Schaap. Het bestaan van zo’n zwart schaap vrijwaart iedereen die iets te verbergen heeft van elke aansprakelijkheid. De schuldige is immers al bij voorbaat bekend.
Een heel belangrijk aspect is dat het zwarte schaap geen contact met jeugdige familieleden mag hebben. Want stel je voor dat die iets zouden horen dat afwijkt van de dagelijks ingestampte kost? Best handig als je dan een hulpofficier van Justitie in de familie hebt of politieman. Die kunnen dan met een aanklacht wegens smaad en laster Job, inclusief al zijn gestoorde persoonlijkheden, het zwijgen opleggen.
Tijd om mijn aandacht te verleggen van die gekke oom naar die ogenschijnlijk deugdzame familie. Een verademing na die soms losgeslagen tv-families waaraan wij ons vergapen. Zouden we ervan opkijken als er een familie bestaat, die louter uit Zwarte Schapen is samengesteld? (Gedachtesprongetje vrij naar Jean de Boisson / Cees Buddingh).
Vervolg: In het spoor van de antiheld (7)
Zie ook: https://verhaalhalen.jouwweb.nl/
Schrijver: harrem, 9 juni 2026
Geplaatst in de categorie: humor

Geef je reactie op deze inzending: