In het spoor van de antiheld (7)

Vervolg van In het spoor van de antiheld (6)

Disclaimer: Wat volgt is satire. Overeenkomsten en gelijkenissen met bestaande situaties en personen berusten op toeval. Ofschoon fictief, dienden authentieke voorbeelden als inspiratie.

De Aanklucht
Rechercheur F. (van Flessentamboer), schrik van de Amsterdamse onderwereld, belde mij vóór het eigenlijk verhoor zou plaatsvinden. In dat (eerste) telefoongesprek sommeerde hij mij om mijn teksten alvast van het internet te verwijderen… Hij waarschuwde tegelijkertijd, dat ik het niet moest wagen om verwijderde teksten opnieuw te publiceren. In dat geval zou hij optreden! (Rillingen, rillingen, rillingen).
Een merkwaardige wending was zijn opmerking “dat hij blij was dat ik het ook zo erg vond". Waar kwam dat nou vandaan? Ik wist niet eens dat ik iets gevonden had… ”Het is vooral zo erg voor nakomelingen”, lichtte hij toe. Welke koters bedoelde hij? Zoals gebruikelijk bleef dat geheim voor Jop (en al zijn alternatieven). Gemeen, sadistisch? Niks hoor, ze doen dat in die demografische groep immers voor de kinderen.

Onze eigen inspecteur Clouseau schoot zichzelf in zijn voet door de mij opgelegde censuur te bevestigen met een e-mail. Daarin een lijstje met mijn verderfelijke schrijfsels. Hoeveel meer dubbeldik bewijs wil je nog hebben als je hem beschuldigt van een ambtsmisdrijf? Ongrondwettelijke censuur is niet mis. Die “iemand van het OM” zoals speurder Jostie het meisje Robbie omzichtig aanduidde, had onmiddellijk door welke blunder Jostie zojuist had begaan. De aanklacht tegen mij van smaad en laster steekt maar bleek af naast de ambtsovertreding van dit nobele tweetal. En dan ook nog in zijn ernstigste vorm, te weten: preventieve censuur. Het suggestief dreigen met bepaalde maatregelen doet het duo er ook niet beter uit zien. Het is alweer een tijdje geleden maar het rommelde in die tijd bij Justitie. Reden om er dieper op in te gaan.

Bij het OM was het niet ongebruikelijk dat vriendendiensten werden geleverd. Aan burgers zoals u en ik. Hier en daar een bekeuring weg rommelen, geheime informatie lekken, namen van de mensen achter kentekens onthullen. Juist in de periode dat Ik zo hoognodig vervolgd moest worden vond er een groot intern onderzoek plaats naar dit soort fraude. Als daarbij onwettig censuur opleggen zou worden ontdekt, zou de behandeling van mijn zaak bij de rechter gegarandeerd vastlopen. Die ”Iemand van het OM” had ogenblikkelijk door dat ze beter maar geen aandacht konden trekken door het voeren van een proces tegen mij. Dus die haastte zich om rechercheur Snuffel, haar maatje, terug te fluiten. Om het rondtrekkende onderzoeksteam van Justitie voor te zijn, moest die aanklacht verdwijnen. En daarmee hun ambtsmisdrijf van het schenden van de Grondwet.

Ze hadden het zelf over zich afgeroepen, maar ze hikten tegen een enorm probleem aan. Een geregistreerde aanklacht dient per se behandeld te worden. Een terugweg bestaat niet, tenzij Hogerhand (de rechter) intrekken beveelt. De ingediende aanklacht kun je niet zomaar laten verdwijnen… Of toch wel? Robbie en Jostie op zijn best:
Rechercheur Jostie klonk in het tweede telefoongesprek gehaast en nerveus. Hij had van die ”iemand van het OM” zojuist te horen gekregen dat er andere prioriteiten waren. Het geplande verhoor verviel voorlopig en ik zou wel nader vernemen. Ik heb een verrassing voor u: ter gelegenheid van mijn 12,5 jaar jubileum Wachten-Op-Een-Oproep heeft mijn advocaat alle administratieve systemen binnen Justitie doorgelicht. Gecheckt werd of mijn zaak ‘op de rol staat’ bij de rechtbank. Neen, de Griffie wist nergens van. Geen spoortje te vinden. Die aangifte staat links en rechts in allerlei systemen genoteerd. Denk aan zorgvuldig bewaarde back-ups…

Op Josties politiebureau wordt een reserveringslijst bijgehouden, waarop de verhoorkamers worden geboekt. In mijn geval zou dat niet zo’n grote hoeven te zijn, want mij zouden alleen maar de duimschroeven, maat 42, worden aangedraaid. Voor het afranselen van belangrijker verdachten dienden wat grotere ruimten; nodig als er wordt gezwaaid met de lange lat. Ze hebben op die plek geen last van humor dus een stekelige opmerking van mij of ze wel goed zochten onder de letter “H” kwam niet over. Zeker niet als je het behulpzaam had over de “H” van Holleeder en van Harrem. Het hielp niet: spoorloos.

Nu kan een aangifte per definitie niet ingetrokken worden door belanghebbenden. Indien officieel door de rechter teruggetrokken, zou ook die actie terug te vinden zijn. Neen dus! Er moet sprake geweest zijn van een Zwart Gat waarin alles verdwijnt, óf er zijn twijfelachtige handelingen verricht.

Dus liefhebber van een klucht… Misschien weet ik wel een adresje voor u waar u dat ene rottige bekeurinkje kunt laten verdwijnen. Wat een gaaf land hebben we toch, om met onze vorige premier te spreken.

Vervolg: In het spoor van de antiheld (8)

verdonkeremanen, zwartgat klucht

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 18