De laatste zuchten van het hert

De grote koning buigt zijn zware hoofd,
het vuur dat in zijn lichte ogen doofde.
De aarde wacht, die hem de rust belooft,
terwijl hij zacht zijn laatste adem loofde.

Zijn sporen blijven in het goudgele blad,
zijn kracht leeft voort in kalveren en hindes.
De cirkel sluit op het vertrouwde pad,
gedragen door de adem van de winden.

Geen strijd meer om de heerschappij of eer,
de grond ontvangt hem teder in het woud.
De heerser rust, hij strijdt nu nimmer meer,
terwijl de natuur haar eigen wet behoudt.

De herfstwind draagt de geur van vochtige aarde en naderend afscheid door het dichte woud. Tussen de eeuwenoude eiken staat hij, de oude koning. Het hert met een imposante kop.
Zijn poten trillen licht onder het immense gewicht van de jaren en zijn monumentale gewei. Jarenlang is hij de onbetwiste heerser van deze vallei geweest. Zijn diepe, bronstige burlen deed de bossen trillen en hield rivalen op veilige afstand. Menig hinde schonk het leven aan zijn kalveren; zijn sterke bloedlijn leeft voort in de jonge herten die nu behoedzaam aan de rand van de open plek grazen.
Maar de dominante tijd loopt ten einde. De lange strijd tegen de slijtage van het leven eist zijn tol. Hij voelt hoe de kracht langzaam uit zijn eens zo machtige spieren weg sijpelt. Er is geen angst of verzet in hem, slechts een diepe, instinctieve rust. Zijn leven is mooi, rijk en volkomen voldaan geweest. Het is goed zo.
Met trage, waardige stappen zoekt hij zijn vertrouwde plek op, diep in de beschutting van de varens. De grond is hier zacht, bedekt met een warm tapijt van goudgele bladeren. Langzaam laat hij zijn zware kop zakken en sluit zijn vermoeide ogen. Het bos om hem heen lijkt stil te vallen, alsof de natuur de adem inhoudt voor een laatste saluut.
Vredig geeft hij zijn lichaam terug aan de aarde. De bodem, die nu rust vergaart, neemt hem teder op in haar schoot. Het is het einde van een groots tijdperk, het sluiten van een cirkel. Terwijl de bladeren hem zachtjes toedekken, gaat het leven zonder hem verder. In de mistige verte klinkt alweer de stem van een nieuwe generatie. De koning rust, maar de kringloop blijft eeuwig draaien.

hert sterven aarde

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 6