De protestantse graaf en de roomse gravin

Graaf Jasper van Arkel woont al jaren dik tevreden in zijn Huis te Bemmel op de Loostraat 15, waar hij geregeld met één van zijn minnaressen het bed deelt. Onlangs was de zeer elegante barones Constance van Brakell van het Kasteel Ampsen in Lochem bij hem op bezoek en wanneer die eenmaal haar strakke keurslijf heeft uitgedaan, ontpopt zij zich tot een wilde tijgerin, die de meest gewaagde plannen tot uitvoering wil brengen. Zo leek het haar super spannend om ´s nachts bij het Kasteel De Kinkelenburg te gaan vrijen. Zij wilde met haar rug de stenen kasteelmuur voelen, terwijl Jasper haar naaide. Zo is het dan ook gebeurd. Beiden hebben er optimaal van genoten, al was het nog even spannend, toen zij een fietslicht voorbij zagen gaan. Momenteel mijmert Jasper nog een beetje over dat toch wel heel bijzondere, seksuele avontuur, terwijl zijn grote vriend, de protestantse diaken Engbert van Hackfort, bij hem is. Engbert is heel streng in de protestantse leer en voor hem bestaat er geen andere, godsdienstige waarheid. Voor hem bestaat er buiten het protestantisme alleen maar heidendom en verdoemenis. Gek genoeg heeft hij geen enkele moeite met de meerwijverij van Jasper, maar dat komt, omdat Jaspers minnaressen stuk voor stuk protestants zijn. ´Wanneer jij lekker met een protestantse edelvrouw ligt te rampetampen, dan juich ik dat alleen maar toe!´, zegt hij herhaaldelijk tegen de extreem, potente Jasper. Ze delen zelfs een minnares met elkaar. Het gaat om gravin Yolante van Dorth van het Kasteel De Wildenborch in Bronckhorst. ´Die Yolante is echt onweerstaanbaar!´, zegt Engbert, die een slokje van zijn The Eye of the Dragon wodka neemt. ´Zeker, alleen al die perfect recht en netjes geschoren landingsbaan van haar gitzwarte, glimmende schaamharen!´, zegt Jasper, ´daar landt ik mijn Boeing 777 maar al te graag op!´. ´Ik duik het liefste meteen in haar gloeiend hete hangar!´, zegt Engbert. ´Gelijk heb je, man, wat kan die vrouw zaligmakend intiem zijn!´, zegt Jasper, die bij beiden wodka bijschenkt.

Een week later heeft Jasper gravin Jacqueline van Wisch van het kasteel Biljoen in Rheden en barones Ermgard Sweerts de Landas van het Kasteel Valkenberg in Rheden op bezoek. Zij zijn met de elektrische Aspark Owl van Ermgard gekomen. ´Echt een dotje!´, zegt zij over haar auto. Zij draagt een korte rok van Louis Vuitton, een zijden blouse van Chanel en Cinderella-schoenen van Stuart Weitzman. De harde punten van haar kleine, stevige borsten steken triomfantelijk door de stof heen. Jacqueline heeft haar kleren al grotendeels op een originele Rietveld-stoel gedrapeerd en in haar lingerieset van Victoria Secrets is zij Jasper aan het opgeilen. Dat lukt haar buitengewoon aardig, want zijn gezwollen roede hapt al in de buitenlucht naar adem. Zij stapt heel charmant uit haar slip en zij gaat wijdbeens op hem zitten, waarbij zij direct zijn lans in haar schede stopt. Vervolgens gaat het driftig van op en neer. Ermgard is achter Jacqueline gaan staan en zij masseert de parmantige borsten van Jacqueline. Voor zover dat gaat. Ermgard ontkleedt zich razendsnel en even later berijdt zij de staalharde erectie van Jasper. De geile dames wisselen elkaar nog vele malen af en zij krijgen talloze keren een ongekend heftig orgasme, terwijl Jaspers vuurtoren maar in de erectiestand blijft staan. Hij moet aan de zin 'Kom toch eens klaar klootzak!' van Johnny van Doorn denken, maar juist op dat moment en terwijl beide minnaressen speels in zijn ballen bijten, is er sprake van een witte fontein. De vuurtoren zakt als een opblaaspop in elkaar en Jasper roept behoorlijk pathetisch: 'De victorie is aan ons! Laten we een fles Goût de Diamants openen!'. Na een bubbelbad met peperdure bubbles in het glas nemen zij afscheid van elkaar. Ermgard toetert nog even heel hard en langdurig, zodat Jasper weet, dat hij de dames extreem veel plezier heeft geschonken. Hij is trots op zichzelf en met een grote glimlach zet hij de televisie aan. Het journaal meldt, dat prinses Amalia nu ook sergeant Amalia bij de Koninklijke Marine is. 'Sergeant Amalia, ammehoela!', brult hij, 'dat is allemaal doorgestoken kaart! Sinds die Willem van Oranje roven die Oranjes er maar op los en promoten en gebruiken zij militaire macht! Het zijn huichelachtige, anti-christelijke protestanten, die geweld en moord niet schuwen en dat ook nog eens met een grote glimlach showen! Die klaargestoomde, slechte traditiegetrouwe Amalia moet haar gestolen rijkdommen verdedigen, dat is het, man, wat een vervloekte Quatsch!'.

Van gravin Heilwig van der Capellen van Huize Kruisvoorde in Twello, barones Irmela van Heeckeren van het Holthuis in Twello en barones Agatha van Lynden van Huize de Steltenberg in Twello krijgt Jasper ook nooit genoeg. Hij zou ze het liefste dag en nacht continu verwennen, maar dan komt hij in botsing met zijn andere minnaressen en daar zit hij niet op te wachten. Hij gaat met zijn drie pronkstukken uit Twello naar een kerkdienst in de 12-de eeuwse Hervormde Kerk op het Oude Kerkhof 13 in Bemmel. Engbert kijkt hem doordringend aan en hij knikt instemmend naar hem. 'Van de goede soort hé, oude boef!', denkt Jasper nog. Na de dienst en na een lange vrijpartij vertellen de drie naakte godinnen aan Jasper over de hitsige gravin Seline van Nispen tot Pannerden, die in het Huis Duistervoorde in Twello woont. 'Zij is echt geknipt voor jou!', zegt Irmela. 'Haar borsten zijn paradijselijk en hemels!', zegt Heilwig. 'Zij snakt echt naar een man zoals jij!', zegt Agatha. 'Dan moet ik die maar een keer ontmoeten!', zegt Jasper. 'Daar zul je zeker geen spijt van krijgen!', zegt Irmela. 'Volgens de geruchten is haar poes onverzadigbaar!', zegt Heilwig. 'Zij heeft ontegenzeggelijk de mooiste vagina van heel Twello en omstreken!', zegt Agatha. 'Dan moet ik daar maar eens een kijkje gaan nemen!', zegt Jasper. De drie minnaressen nemen hem mee naar Twello en hij logeert bij hen. Ondertussen maakt hij kennis met Seline, die meteen hoteldebotel van hem is. Zij toont hem het chique interieur van Huis Duistervoorde, waar in elke kamer wel een heiligenbeeld staat. 'Dat ik rooms-katholiek ben, heb je zeker wel door!', zegt ze. 'Dat misstaat je zeker niet!', zegt hij om maar wat te zeggen. Na een fles Chateau Lafite-Rothschild 1865 gooit Seline haar rok hoog in de lucht en ziet Jasper haar door een flinke bos schaamhaar gebolde slip. 'Kom maar!', zegt ze zomaar vanuit het niets. Jasper denkt dat hij droomt, maar het is echt waar; Seline nodigt haar zonder enige schroom uit om haar te beminnen. Die kans laat hij zeker niet glippen. Als een gehypnotiseerde schoothond kruipt hij naar haar toe, terwijl zij haar rok omhoog gooit en haar slip naar beneden trekt. Zij zit gehurkt op haar stoel en hij kan zo met zijn snufferd aan haar liefdesgrot zitten. Hij wringt zijn snuit door het zwarte hoogpolig tapijt en zijn tong vindt de magische parel. Alles gaat van een leien dakje en dat duurt nu al een hele week. Hij bevindt zich in een enorme roes, een tedere beneveling, die hem tot volkomen verlichting heeft gebracht. De werkelijkheid staat vele aeonen van hem af. In Bemmel heeft Engbert inmiddels via een protestantse verklikker ontdekt, dat Jasper al een week met een rooms-katholieke vrouw aan het vozen is. 'Wat?', riep Engbert, 'is die goddeloze afvallige helemaal gek geworden?'. 'Hij gaat zelfs met haar naar de mis in de Sint-Martinuskerk naast Huis Duistervoorde, waar zij woont!', zei de verklikker. 'Bij Luther en Calvijn, zo'n ketter verdient de brandstapel!', schreeuwde Engbert.

Op een avond heeft Engbert zich achter een steunbeer van de Sint-Martinuskerk verschuilt en wacht hij op een geschikt moment. Aan zijn leren riem hangt een houwdegen en in zijn handen houdt hij een middeleeuwse hellebaard geklemd. Hij wacht tot hij het goddeloze paar naar buiten ziet komen. 'Ik moet jullie vanavond dringend spreken! Heilwig' heeft hij met een anoniem toestel naar Jasper gemaild. Na iets van een uur te hebben gewacht, ziet Engbert de deur van Huis Duistervoorde opengaan. Zodra Seline de deur op slot heeft gedaan, rent Engbert naar hen toe en gaat hij als een wild roofdier met zijn hellebaard tekeer. Hij slaat net zo hard door, totdat hij hen beiden vreselijk verminkt en onthoofd heeft. Het zien van zijn levenloze slachtoffers maakt hem ineens bewust van zichzelf, dat hij een genadeloze moordenaar is. Net zoals koning Saul zich met zijn eigen zwaard doodde, zo doodt Engbert zich met zijn houwdegen. Deze bloedige tragedie is nog slechts enkele minuten vol bloedstollende stilte van de eerste getuige verwijderd.

protestants rooms

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 4