Alle inzendingen over overlijden

"Voor allen die uitvoeren en niet terug keerden." Die woorden zijn niet alleen in steen gebeiteld, maar in het zachte, zoute geheugen van een dorp dat eeuwenlang leefde op het ritme van de zee. Het vissersvrouwtje in Scheveningen staat daar niet slechts als een beeld, maar als een stille wachter tussen werelden. Haar bronzen huid draagt de matte,…

Het is intriest dat topscheidsrechter Rob Dieperink ervoor heeft gekozen een eind aan zijn leven te maken. Hoewel ik de details van zijn fatale ingreep niet ken, moet ik aannemen dat het te maken heeft met de aantijging dat hij grensoverschrijdend gedrag zou hebben vertoond ten opzichte van een jongeman in een hotel. Hij liep hierdoor deelname aan het…

Het kerkhof aan de Sint Josephstraat ligt ingeklemd tussen de stenen massa van de bebouwing van onze oude stad. Het wordt omringd en begrensd door een hoge omheining. Het vormt een van de dodenakkers in onze stad waarmee wij onze zo dierbare overledenen figuurlijk gesproken omhelzen, conserveren of bij ons houden alsof zij - overigens ten onrechte…

Het voertuig, een fabuleus product van menselijk vernuft, stormt voort, dendert voort en vliegt als een lenige, gele slang voorwaarts over de rails onder het voortbrengen, met enige tussenpozen, van een monotoon, sonoor geluid, van klanken die een ver bereik hebben en zich verspreiden in de ijle atmosfeer die heerst over de stad. Nooit valt werkelijk…

OPA, Tussen uw geboorte en overlijden ligt niet de eeuwigheid, alhoewel Opa bijna een eeuw best lang is direct na mijn geboorte Opa was u met Oma erbij in het Slotervaartziekenhuis u samen landen op zondag 12 november 2006 op Schiphol en werd door mijn mama en papa opgehaald. ik werd op maandag daarop in de avond geboren en u Opa…

Het is het schamele restant, het nietige en onbetekenende overblijfsel, een relict uit een eens geleefd, dramatisch en getormenteerd leven, het leven van mijn arme, betreurenswaardige moeder.Het is een adressenboekje. Vele adressen zijn doorgestreept. De dierbaren ontvielen haar een voor een. Nu rust mama voorgoed op de velden aan de Karel Boddeweg…

Het was je laatste week. De Passieweek. De week van jouw overlijden. De week waarna je over het lijden heen zou zijn. Op Palm Zondag kwam een ambulance. In het ziekenhuis liet je weten dat je niet meer terug naar huis wilde. Op Witte Donderdag probeerde je nog naar The Passion te kijken. Hoe vaak hebben we dat niet samen gedaan.…

Soms sta ik stil, doodstil bij de talloze mensen die er nu niet meer zijn! Kijkend naar de sterren denk ik dan: zou het een bekende zijn, zou jij het zijn? We vertellen toch de kids als ze klein zijn dat oma of opa het sterretje aan de hemel zijn? Dus zouden al die dierbaren inderdaad dat fel oplichtende sterretje zijn? Oh ik weet wel ( probeer het…

Als klap met een moker, een blikseminslag, een tsunami aardbeving of gewoon een enorme schrik, zo eentje waarvan je denkt: oh nee! We waren bevriend, nee, we waren vriendinnen voor het leven! Wisten elkaar te vinden waar nodig, wisten uren vol te praten en nog verveelde het niet, zeg maar nooit! Een paar maanden terug moest je je maatje al verliezen…

Ze was bijna honderd, jaja, een hoogbejaarde dame dus of zal ik zeggen, een oudere vrouw die tot een paar weken geleden nog gewoon ‘ op zichzelf ‘ woonde, met wat hulp praktisch alles nog zelf deed ook, ja verleden tijd dus…en natuurlijk vonden de kinderen en kleinkinderen het niets, die wilden heel graag dat oma naar de verzorging ging… Na lang…

De eindigheid van een brandende waskaars als metafoor voor onze humane sterfelijkheid. Als spiegel van voortzetting, want een kaars sterft niet als zij is opgebrand, gaat niet naar een vaste bestemming als een hiernamaals, maar verandert van vorm. Haar licht verspreidt zich, haar warmte blijft hangen, haar invloed werkt door. Zo is sterven geen reis…

Hij had altijd tijdens de vergaderingen met schijnbaar goedmoedige, tevreden en rustige blik in het rond gekeken; nooit was daaruit een spoor van angst, vertwijfeling of verwildering naar voren gekomen. Wellicht bestond zijn rust uit het vooruitzicht van de daad waartoe hij kennelijk onwrikbaar had besloten; de daad die voor hem de verlossing betekende…

In de jaren ‘85- 86 leerde ik je kennen, vanaf dag 1 hadden we een klik, een meiden-klik zeg maar en later deelden we nummers uit! Konden altijd een beroep op elkaar doen… Jij was schrijfster bij de lokale krant en al snel deed ik met je mee… Jij kwam bij de lokale omroep en ook daar introduceerde je me, al deed ik dat niet zo intensief als jij, maar…

De crematoria bevinden zich in overvloed in stad en land en ook in Rosmalen treft men een laag gebouw aan, genaamd Sparrenbos, waar het onlangs op een dag in september een va-et-vient was van vele bezoekers. De heren in kostuum, de dames voor de gelegenheid gekleed in een chique en passend ensemble, De almachtige dood had blijkbaar rondgewaard en…

Ze zaten steeds vóór me tijdens de vergadering. Ze wierpen me hun onpeilbare, duistere blikken toe tot het moment aanbrak, het onvermijdelijke, onherroepelijke tijdstip waarop ik vernemen moest dat ze niet langer te midden van de levenden verkeerden, dat hun wanhoopsdaad een feit was. Ik had hen nooit gekend of gepeild en heb nooit kunnen begrijpen…

In Minneapolis is weer een zeer nare aanslag gepleegd, waarbij een schutter twee kinderen in een kerk heeft gedood en een twintigtal andere personen heeft verwond. Het is voor mij onbegrijpelijk dat in de Verenigde Staten het wapengebruik op zeer grote schaal wordt toegestaan en zelfs in sommige kringen wordt gepropageerd. Jaarlijks sterven daar…

Vorige maand, juli 2025, is de Nederlandse journalist en uitgever Derk Sauer, na een ernstig ongeluk met zijn zeilboot, waarbij hij serieus rugletsel opliep, op 31 juli 2025 in zijn huis in Zeeland overleden. Derk is 72 jaar geworden. 31 oktober aanstaande zou hij 73 jaar zijn geworden. Helaas sloeg deze zomer van 2025 het noodlot toe. Een ernstig zeilongeluk…

Tot laat in de tijd en tot in haar latere jaren, tot de oude dag haar overrompelde en overweldigde, bezocht tante nog het graf van de vroeg overleden en bij voortduring betreurde echtgenoot, voor ons ome André, wiens portret van jongeman nog altijd haar bejaardenwoning siert. Ome André die me eens op het familiefeest heeft gevraagd: "Kun je "amare…

Subtitels: 'Sinterklaas bestaat'! Daar zit ie, achter de tafel.' 'Ik ben de beste premier die Nederland nooit gehad heeft.' Hans Wiegel, na zijn politieke functies, bleef: - scherp - invloedrijk en - gewaardeerd, zowel…

"Mamma je gaat wel dood hoor", zei haar dochter! "Wedden van niet" , sprak haar moeder! Al jaren een broos type, maar levenslang een sigaretje en een wijntje hakken erin. De laatste jaren van haar leven waren voor haar al lang geen leven meer. Voor haar gevoel weggestopt in een verzorgingshuis met haar zoon in de buurt, maar haar dochter…

Frank was mijn collega bij de Kamer van Koophandel Rotterdam. We werkten er een aantal jaren en hadden zakelijk verschillende terreinen maar privé ook gemeenschappelijke. Beiden waren we individuele opmerkelijke types, die het ook veel aan de stok hadden met leidinggevenden, maar wat steeds werd bijgelegd omdat onze output meer dan uitstekend was.…

Het adagium van een auteur - die ik niet ken, niet kan traceren - dat mij zeer kan inspireren, luidt: "Rebus in adversis spem retine, spem unam hominem nec mortem relinquit" (Bewaar bij tegenslag de hoop, alleen de hoop verlaat de mens pas in de dood"). Tot op de valreep, tot op de drempel van het ongewisse, van het onbestemde, duistere of lichte…

Het Britse parlement heeft ingestemd met een voorstel voor het toestaan van hulp bij vrijwillige levensbeëindiging, wanneer sprake is van terminale ziekte. De arts mag dan aan een patiënt een levensbeëindigend middel geven dat de patiënt zichzelf moet toedienen. Het zou Nederland sieren als het overgaat tot het toestaan van een meer humane wijze van…

Hoewel ik altijd prima heb kunnen schrijven, heb ik mijn arbeidzame periode destijds via uitzendwerk opgestart. Zo heb ik onder andere een jaar bij een verzekeringsmaatschappij gewerkt, een half jaar bij een antiquariaat en vervolgens bij een zorgverzekeraar. Hier kreeg ik snel een vast contract dat ik 10 jaar heb uitgediend. Inmiddels werk ik alweer…

Groningers zijn aangeslagen door de dood van Jacques d'Ancona. Een man met veel talenten, een correct optredend mens met een heel afwisselende carrière (o.a. topscheidsrechter, wat niet makkelijk geweest moet zijn voor iemand met een klein postuur en en voorkeur voor de herenliefde), altijd zorgvuldig omgaand met anderen ook al kon hij in zijn voortreffelijke…

De dood van Jan Cremer is een schok voor de lezers van zijn boek 'Ik Jan Cremer', waarmee Jan onsterfelijke status leek te hebben bereikt. Met zijn vlotte volkse pen wist hij burgerlijk Nederland te shockeren op een wijze die daarvoor onmogelijk zou zijn geweest. Vergelijk zijn boek met 'De Avonden' van Gerard Kornelis van het Reve uit eindjaren…

Ik vernam dat in het onmetelijke, welhaast onbeheersbare regionale Tilburgse archief slechts jouw naam wordt bewaard; een schamele, ogenschijnlijk nietszeggende aanduiding van jouw geliefde naam die zoveel betekenis heeft voor mij en van je geboorte- en sterfdata, vermeld naast de onvergetelijke naam van je eveneens overleden echtgenoot, mijn liefste…

Vorige maand, zondag 4 februari 2024, is op 79-jarige leeftijd Jan van Veen gestorven. Hij was van 26 augustus 1944 en is dus in zijn 80ste levensjaar overleden. Hij leed aan de spierziekte ALS, die als bekendste kenmerk heeft de afsterving van motorische zenuwcellen in ruggenmerg. Eveneens worden hersenstam en motorische schors van de hersenen aangetast…

Een dag om op afstand stil te zijn bij de uitvaart van Aleksej Navalny. Dapper dat Russen van dichtbij luid zijn naam scandeerden...…

Met diep respect herdenk ik Aleksej Navalny, die zijn leven veil had om de onmenselijkheid aan te tonen van het kleptomane bewind van dictator Poetin. Hij hield de hoop levend van Russen en niet-Russen op een democratisch Rusland...…