Hartenkreten over wereld

Ik snap de commotie niet, de wereld in rep en roer maar ik kom niets tekort. Ik ben de zo welbekende minimumlijer, zorgdragend verdien ik mijn natje en droogje, in het weekend komen daar, zwart, de krenten in de pap bij. Ik heb zo het idee, dat een en ander valselijk aangewend wordt om nare stokpaardjes te berijden. Afslanken, langer werken, hogere…

Ze zijn er en ik mag ze helpen, bij toeval ben ik hun vakje in gerold. Rollators bij de vleet, mariabeelden en god genageld aan de muur, zebravinkjes, poezen, honden, eenzaamheid gebald in een keukenstoel. Verzamelaars van verzamelingen, god- en pleinvrezend. Ik klop, veeg en zuig, mag overal roken als het maar op het balkon is, oude mensen zijn…

De waarheid die aan ons wordt gepresenteerd is vaak een gekleurde waarheid. Een waarheid vanuit een bepaald perspectief. Een waarheid in het belang van diegene die haar presenteert, vaak met de beste bedoelingen of juist niet. Kan de mens, indien wenselijk, de belangrijkste waarheden niet vaststellen vanuit exacte (wiskundige) modellen? Hierin is…

Als jong meisje was ik zoekende. Zoekende naar de waarheid, naar het antwoord op al die vragen, die mij al jaren bezig hielden. Mensen schoten altijd tekort in het beantwoorden van een diep verlangen binnenin mij, om gehoord te worden, om te weten wie ik ben. Mijn leven was niet makkelijk, ik heb veel meegemaakt. Ben jong op de straat terecht…

Drie jaar geleden werd mijn eerste netgedicht geplaatst, mijn ego gestreeld, ik stond tussen de groten der aarde. En dan slaat de gewenning toe, de herkenning ook, hee, d'r staat weer een 'Fred'. Het mooiste moet nog komen, onbekende mensen die er verstand van schijnen te hebben, zeggen dat je een GEDICHT hebt geschreven. Godallemachtig, dat wordt…

Ik denk dat ik het maar opgeef, er is geen kruid gewassen tegen de betutteling. Gisteren knisperden mijn hersenen stroomstootjes, ik voelde dat in mijn vingertoppen, ik had al een netgedicht geproduceerd op de iets literairdere site dan deze, komt er nog iets uit dit brein. Maar dat mag niet van de redactie, in al haar verhevenheid weerhoudt zij…

Als er ook maar een woord is dat de lading dekt op dit ondermaanse, dan is het wel schouwspel, zie mij eens gaan, zie mij eens staan. Ik heb een bloedhekel aan Amerikaanse toestanden, of het nu van links of rechts komt, het is zo schreeuwerig, een grote bek lijkt gelijk aan het eigen gelijk. Driewerf bah, als ik een Romeinse leider zou zijn dan…

Dit is een voorproef van een later te verwachten verhaal, misstanden zullen aan de kaak worden gesteld, voetstukkend moeten koppen rollen. Een en ander moet ik nog op een rij krijgen, tijd voor vrij maken om duidelijk te maken waarom ik voel wat ik voel, kernwoord daarbij is 'onbehagen'. Het zal gaan over graaiers, zoetzuur en interim-managers,…

in het gebrul van de koning der dieren is een jongen diep onder de indruk van het reusachtige leeuwengebergte zijn tred vertolkt het eureka-gevoel dat met elke stap meer en meer naar man toegroeit op doordrenkte aarde herdenkt hij broeders en zusters terwijl een afrikaanse moeder hem nadert met een kind in doeken op haar rug gewikkeld denkt…

Ik ben nostalgisch bezig vanavond, zo jaren zeventig, C60, C90 en zelfs C120, chroom heeft die jaren iets beter overleefd. Cohen, besneden heeft hij geen poot om op te staan als het gaat om homo's, theedrinkend begrijpt hij wel dat hij geen hand kan geven aan zijn autobrandstichtende medesteders, bevlekt als zij zijn. Er is niemand opgepakt, metalen…

Brakend van ellende toezien hoe wereldleiders bomen splijten is niet mijn idee van een avond thuis. Machteloos medelijden door je strot geduwd krijgen is misschien een kunst, maar ik mag nog steeds mezelf benoemen. Mijn eigen waarde hechten en schijten aan en op de geleide wereld. De lijdende wereld kijkt toe wanneer ik met pijn en moeite in…

Dat laatste journaal had ik niet moeten kijken, in willekeurige volgorde kwam de ellende van vandaag nog even langs, brandhaarden, vermiste meisjes van 16, de grens tussen Tsjaad en Soedan waar vluchtelingen elkaar wederzijds in de weg lopen, Mexicaanse ex-communicatie inzake abortus omdat men niet communiceert, de bom die steeds weer barst in Irak…

Ergens had Hitler gelijk, Elzas klinkt niet echt Frans. Alleen jammer dat hij zijn arm stijf hield in plaats van zijn poot, nationaal gezien heeft hij het socialisme geen goed gedaan. Wel goede wegen en een betaalbaar autootje. Diadermine, je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen, voor je het weet ben je ouder dan je beseft. En dan is het te laat…

als oudere werkloze heb ik niets meer te zoeken in dit veel te lage land, neergeslagen zoek ik mijn gelijk, doch ik vind slechts knuffels in allerlei kleuren behalve de mijne, zelfstandig wonende mongolen met subsidie, kutmarokkanen met een grote -geen respect- bek, getinte criminelen en een oostblok dat het westen voor datzelfde blok zet, graaicultuur…

Er ligt alweer een avond achter mij, een dag voorbij, ik ging niet opzij voor het licht dat nu achter mij ligt, het donker is bijkans verstikkend. Het is nu na twaalven, ik gooi er nog even een rave tegenaan in mijn stereo, dochterlief heeft dat voor mij vastgelegd op een cd'tje. Kreeg ook nog een mailtje van mijn broer Hans, teksten van Florentinische…

Heleen van Royen, een vrouw met een verhaal dat weinig om het lijf heeft. En dat heeft ze bewezen, sterker nog, Heleen heeft niets om het lijf, bewijst een en ander met een cupje A en een streepje dat ze voor heeft op andere vrouwen. Ik las en zag dat in de krant. Haar vent heeft geen sixpack, zegt ie, maar ik vermoed dat hij er wel een paar in de koelkast…