Alle inzendingen over oorlog

Het is herfst 1944 toen ik op mijn oude fiets zonder banden langs de boerderijen fietste om wat eten te bedelen. Broodmager was ik inmiddels op mijn 14e verjaardag in september. De rantsoenen waren weer verlaagd, het eten van de gaarkeuken werd slechter, vaak waterige soep of stamppot van kool met suikerbieten, althans in Amsterdam. Mensen die daartoe…

Een socioloog scheef mij brieven voor het begin van de grondoorlog, toen ik nog niet wist dat ik voor verhuizing in aanmerking kwam, om eindelijk een einde aan deze ellende te maken. Het kraakpand waarin ik woonde werd bewoond door anarchisten, degene met de grootste mond had het voortdurend op mij gemunt. Ik voelde mij een buitenbeentje, net als mijn…

Onlangs moest ik voor een hercontrole bij de cardioloog komen, maar ik was twee uur te vroeg, dus ben ik maar in een wachtkamer gaan zitten en een krant gaan lezen. Een lieve zuster vroeg mij of ik een kopje koffie wilde drinken, maar omdat ik ook nog een fietsproef moest doen, heb ik bedankt voor de koffie, want ik was bang tijdens het fietsen erg…

In 1947 woonde ik in Amsterdam, toen was ik zestien jaar. Er was nog schaarste en sommige artikelen waren nog op de bon. Gelukkig hadden we weer genoeg te eten, dank zij de Amerikanen, die via het Marshallhulp veel voedsel naar Nederland transporteerden. Vooral de hongerwinter heeft mijn gezondheid niet goed gedaan, evenals die van mijn moeder en jongere…

Ik krijg wel een heel simpel beeld van die vrijheidsstrijders in Libië, ze krijsen continu heldhaftig de papegaaienkreet 'Allah akbar!', nou 'bar' is het, want ze knallen kogels naar Allah en hun godgelijkgemaakte broeders, dus walg ik van hún Allah, die niets anders dan een primitieve, moordlustige oorlogsgod is! Ook nog eens poeslief gefilmd door…

Een losgeslagen stelletje studenten in Leiden. De nieuwe studenten van 1939 die de “ontgroening” moesten ondergaan. Walgelijk was het. Het liep volkomen uit de hand, één van de studenten werd verwond aan zijn hoofd en hij verliet woedend het pand. Het volgende wat gebeurde was dat een student kwam vertellen dat de buren waren binnengevallen.…

Voor de oorlog was mijn vader vuilnisman en ik zie hem nog door de straat lopen met zo'n ratel om de mensen te waarschuwen, dat de vuilnisbak buiten moest worden gezet. Die bakken waren veel kleiner dan de die van nu. Bij ons staan er nu drie voor de deur, één voor het papier, één voor de schillen enzovoort en één voor het overige vuil. Wat een toestand…

Hoe voelt dat nou? Zevenenzeventig moorden op je geweten. Al die onschuldige mensen neergemaaid, of opgeblazen. Zevenenzeventig maal zevenenzeventig levens van nabestaanden gebroken. Zevenenzeventig maal zevenenzeventig maal zevenenzeventig landgenoten en geestverwanten in trauma achtergelaten. Laat je antwoord ook maar. Ik weet het al. De zelfgenoegzame…

Dit is een verslag van een zaterdag met veel stemmingen. 10 juni wijst de kalender aan. Het zou dus eigenlijk volop zomer moeten zijn. Deze dag begint rot. Alle dagen beginnen zo bij mij. Vanwege een verbond, dat ik bij mijn geboorte heb gesloten met ‘Het Bed’. Ik heb een niet voorziene hekel aan afscheid nemen. Ik stel het met betrekking tot…

Het is bijna niet te geloven, maar ik droomde vannacht, dat ik Oldenbarnevelt was. Op het schavot stond ik om onthoofd te worden.De aanklacht was landverraad. Badend in het zweet stond ik daar op het Binnenhof te Den Haag toen ik een klap op mijn hoofd voelde. Wakker geworden zag ik de hand van mijn vrouw op mijn hoofd liggen. Omdat ik vloekte werd…

Het zou een uitputtende, duale strijd worden tussen zwart en wit. De wolken die de zon verbleekten en het licht afdekte met zijn watten vacht loste de schaduwen op en maakte het lichte donkerder van kleur. Zowel zwart als wit hielden de adem in en beraadde zich op de te kiezen strategie.Het zwart wachtte op de nacht en het wit wachtte op het licht…

Zeven jaar was Japie en hij hield veel van zijn opa Gijs, die schuin aan de overkant woonde. Opa was nu alleen, want Trijntje was een half jaar geleden plotseling overleden. Japie en zijn ouders en verdere familie waren diep bedroefd, ze was zo'n lieve oma. Maar het leven ging verder voor opa en gelukkig had hij veel contact met zijn dochter Nel en…

Oorlogen eindigen vaak met een aantal mannen in een barak, een tent, een boot of een treinwagon. Een enkele keer in een hotel dat toevallig voorhanden is. Soms zijn er vrouwen bij, maar meestal zijn het mannen met sterren en strepen die een handtekening zetten op een papier. Eindelijk. Het is vrede. In het boek van Mark Mazower, Dark Continent, eindigen…

Ik teel aardbeien. Ik lees Tolstoj. En ik denk erover om bijen te gaan houden. Het zijn drie liefhebberijen die ik gemeen heb met Ratco Mladic, leert het nieuws mij over de arrestatie van deze oud-bevelhebber van de Bosnisch-Servische strijdkrachten. Hij zit na 16 jaar eindelijk in de cel om terecht te staan voor oorlogsmisdaden tijdens de oorlog in…

Bij de C1000 krijg je twee komkommers voor één euro, Hollandse komkommers natuurlijk, maar ik vind het wel een macabere sneer naar de onder vuur liggende Duitse komkommers, wellicht onbedoeld, maar zo is er wel meer onbedoeld onkies en ongewenst. Ik hoop maar dat we deze komkommeroorlog verliezen van de Duitsers!...…

Ik weet de naam van de straat niet meer, maar voor het gebouw stonden twee Duitse soldaten op wacht met een geweer over hun schouder. Aan de gevel hingen twee hakenkruisvlaggen. Ze vroeg aan één van de soldaten of ze haar man kon zien en spreken. Dat moest hij eerst aan zijn commandant vragen. Het was toegestaan, Een Grüne Polizeiman ging met ons mee…

Mijn moeder, ik en nog twee broertjes zaten stilletjes thuis, terwijl de bewoners in onze straat aan het feestvieren waren. Waarom waren wij zo treurig gestemd? Papa was niet thuis gekomen, we hadden sinds zijn arrestatie in november 1943 niets meer van hem gehoord. In dat jaar wisten wij als kinderen niet dat hij in het verzet zat, dat moest geheim…

Het valt me op dat er minder aandacht is voor de opstandelingen in Libië, terwijl die bijna kansloze vrijheidsstrijders juist de wereldwijde aandacht behoeven. Zij strijden met minderwaardige wapens tegen de tanks van Khadafi, het zijn ware helden, die onze steun verdienen. Wie wint er daar trouwens? De rest van de wereld lijkt wel gevoelloos afgehaakt…

Het is bekend uit de geschiedenis, dat in 1588 de Spaanse Armada van 130 schepen in het gebied tussen Calais en Duinkerken zwaar is toegetakeld door de Engelse en Nederlandse Vloot, de Republiek der Nederlanden was immers nog in oorlog met de Spanjaarden( de 80 jarige oorlog van 1568 tot 1648). Er zou nog een tweede Armada van de Spanjaarden komen…

Ik ben dat waanzinnige, gewelddadige, primitieve, achterlijke, stupide gedoe in Libië en de omringende landen nu wel zat, het slaat allemaal nergens op, is ophef zonder intentie, oproer om de oproer, geenszins opbouwend. Dat ze achter lopen in de democratievorming is meer dan duidelijk, maar ik hoef hun onderdrukkingssystemen niet meer te zien of te…

Kadhafi is bereid zijn leven op te offeren, want hij gaat liever als held en martelaar de pijp uit, dan dat hij op zijn knieën gaat en als zwakkeling zijn land en machtsprivéleges moet verlaten. Dat deze psychopatische dictator nu daadwerkelijk wordt aangevallen, is humanitair gezien in orde, hoe de uitkomst ook zal zijn, Kadhafi kan er gif op innemen…

Fantastisch dat Amerika, Engeland en Frankrijk nu de aanval openen op die psychopaat Khadafi, die Libië wenst te torpederen, zijn eigen burgers gewetenloos afmaakt, de totale ondergang in scene zet. Zelfhaat die anderen meetrekt in de vuile ellende. Ik snap die geïndoctrineerde Khadafi-aanhangers niet. Bang voor hun welvaartspositie wellicht. Eindelijk…

Khadafi en zijn trouwe onderdrukkingstroepen veroveren met machtsoverwicht Libië terug, de wereld gruwelt, maar kijkt ernaar en doet verder niets. Geen land durft hem de oorlog te verklaren, terwijl hij alle mensenrechten schendt. Straks zit die gestoorde despoot weer vrolijk in zijn zadel. Het is niet te geloven hoe de democratische wereld zich laat…

Het wordt tijd dat het kabinet-Rutte definitief stopt met het geldverslindende JSF-project nu bekend is geworden dat de prijs van 85 gevechtstoestellen is gestegen naar minstens €7,6 miljard. In de VS circuleert momenteel al een prijs per toestel van €176 miljoen. Het is waanzin om onder deze omstandigheden slaafs achter de VS aan te blijven hollen.…

Sexed-up (gesloten of open?) Volgens nrc.nl van 13 augustus dit jaar is het onmogelijk dat Kelly is doodgebloed. De hele affaire is sexed-up, aangedikt. Overdreven om het gelijk van massavernietigings-wapens in Irak te staven. Volgens jurist Lord Hutton heeft Kelly zelfmoord gepleegd. Het naar hem vernoemde onderzoek heeft echter feiten boven…

Van wie is dit land? Van wie is de rijkdom? God, het is er eindelijk van gekomen, in dit barre jaar 3030 explodeert het sluimerende leed van jaren lang. Altijd weer die verdoemde kloven tussen arm en rijk, kloven die alsmaar meer uitdijen, die eeuwige afgunst, het onrecht van onderdrukking en ongelijkwaardigheid. De bommen slaan kraters, waar ze mensen…

Dagelijks fiets ik door het Valtherbos naar de middelbare school in Emmen, het is ruim tien jaar na de oorlog. Sommige gebeurtenissen in mijn jeugd zijn in mijn ziel gebrand, deel van mijzelf geworden, deel van het skelet van de geest en mijn karaktervorming beïnvloed. Een vriend en ik zoeken vertier in het Valtherbos, en komen per toeval bij een…

Erna is Rotterdam voorgoed veranderd. Ervoor zag de oude stad er romantisch uit. De Laurens kerk hield trots de wacht over de oude binnenhaven en de oude huizen. Maar nadat op 14 mei 1940 om 13.30 uur Duitse heinkels hun bommenlast hadden gedropt, veranderde dat mooie plaatje in een hel. Als je nu vanaf de brandgrens naar het centrum loopt, zie…

In Wenen bezocht ik graag koffiehuizen. Bij een Weense ijskoffie luisterde ik naar de pianomuziek en soms had ik uitvoerige gesprekken. Een indringende ontmoeting met een grijsaard zal ik nooit vergeten. Hij was geschiedkundige en wat mij betreft was hij een levende encyclopedie. Sommige mensen weten gewoon machtig veel, hetgeen overigens niets…

De jonge Soedanees David, staat in 1978 ‘s avonds naast mij aan de bar in café Hoppe op het Spui. Hij is op studiereis door Europa en draagt een duur Italiaans maatpak om niet als gelukzoeker gezien te worden. Met als excuus dat hij me wil overhalen mijn komende vakantie in Soedan door te brengen, komen de verhalen over Soedan en de savanne los. Mijn…