Alle inzendingen

ik liever mijn wereld in dwalen van gisteren waar dromen weerkaatsen op grond waarin tijd veel te snel draait geschiedenis , ze is niet bij te benen bekende woorden in stilte hebben mij gevormd het gedicht dat staat deels geschreven onbelemmerd schrijf ik voort in de hartsla...

het laatste stompje geel geslepen mijn doos caran d’ache is leeg ik kom tekenkleur tekort ook schrijfblauw is niet meer ik schud de potloodvruchten creëer er een regenboog mee zoals je vroeger sneeuw kon schudden roep te vroeg ‘Hosanna’ in den hoge

Ze vergeet ’t heet dement alles ze leeft bij de dag telkens weer ze wordt opstandig soms en dat komt omdat ze af en toe heel eventjes zich herinnert dat ’t ooit anders was ze dementeert, vegeteert op zichzelf geagiteerd reageert ze maar soms lichten haar ogen op, alleen ...

Oktober. De dagen worden sneller moe en staan met tegenzin op. Het is nog donker hoor. Ze willen dat ik iets doe. Voor hen. Wij samen, wakker, toch? Of ik de kelders van de duinen weet wonen. Of de instelling voor Gesleten Dagen. Ze willen her en der zoetjes beter worden. Ja, maar zwijg. In ...

Aan bovenaardse conceptie doet een fout geen hinder. Innen jaren kleine lieve minnen nemen oude persoonlijke queestes. Rode strepen tonen unieke vetes. Waaronder xylofonen ijzig zingen.

zag je door beslagen ramen aangekomen nog op reis een vleugje buitenland verdromend in je ogen je kuste me ik rook Parijs ik nam je hand de koffers maakten grenzen een eiland in de mensenzee we lachten samen de omgeving deinde met de golven mee je stem had zuidelijke klan...

Naklinkende klanken In een stille duisternis Capuchon over het hoofd getrokken Kijkend in de dichte mist Yucca’s bieden niet genoeg bescherming Kou is te sterk voor jou Raadselachtige verschijningen Overal om je heen Omsluiten je, je gilt het uit Niemand is graag alleen

klant is koning vandaar de klaver rozen linde lavendelhoning vast door een vaste gast gezogen dat zal een bij uit de zwerm zijn deze zuigers zijn aanschouwelijk wees prudent en vertrouwelijk want om door bijen met honing geloond dient eerst belangstelling getoond. en wie hun rust verstoor...

Draaien bij stijgende luchtdrukken met de klok mee Krullen zich tegengesteld om diepe lagen Zwellen tussen beide weersystemen soms op tot orkanen Luwen in zowel het hoog als laag’s oog

Ik heb je nodig om wakker te worden, om dat te blijven, de dag door te komen. Ik heb je nodig om te overleven, te zijn, leuke dingen te beleven naar huis te rijden. Ik heb je nodig om tegen aan te kletsen soms over helemaal niets. Om een woordenwisseling te hebben het vervolge...

aan jouw borst wil ik weer even liggen je bent in mijn gedachte als ik een appel schil het mes snijdt, glijdt langzaam in het vruchtvlees het leven heeft zijn loop genomen de wereld eet niet uit mijn hand ik ben uit koers geraakt hoe jij alleen mij zogen zal voeden met elan

Ik schrijf deez’ verze’ uit liefde tot de gele Papieren met de kreuken glad-gestreken. De inkt vloeit, de pen haakt, harige vezels breken Af in het split en vlekken vegen vele. Daarom mijn hand die zo zwaar leit tot hele Lichte trekjes dresseer ‘k en ’t licht geteken Oefent de geest ...

Moerassen in Siberië - Citaat: het gas zal de komende decennia een belangrijke invloed hebben op de opwarming van de aarde doordat het vrijkomen ervan in de atmosfeer het broeikaseffect versterkt. (nrc.next, di. 12 september 2006) Smeltende permafrost. Eeuwenlang permanent bevroren grond vanwege vo...

de dag was zondag zonder zon af en toe was er regen en hagel en voor de oprechte schooier een nagel voor zijn krabbig werk bovenal zag ik mensen in alle formaten, geuren en kleuren ze zweetten muziek, net als ik en deinden dezelfde zee onder meer dan één teevee het was de eerste keer...

Dichters bedoelen wat ze zeggen, zelfs wanneer ze niet zeggen wat ze bedoelen.

ei kik kervisje zij droeg je voor je geboorte je eerste woordjes zonder vervorming in voortreffelijk nederlands nu ben je een verbaal wonder je hebt zo lang op school gezeten dat je opgebouwde kennis leraren doet verbleken hoe speel je dat toch klaar met al die loze dwaze streken ik herk...

Wind regen en het is kil in huis De deur blijft gesloten ik ben thuis Wachtend op dat bekende op de trap Dat belletje die herkenbare voetstap Doch het blijft stil en mijn eenzaamheid duurt Toen weigerde ik dom trots en was verbolgen Die paar simpele woorden sorry ik heb spijt Niet beseffe...

Me bijna verslikt in een stukje banaan, toen ik op internet las, dat de Paus het voorgeborchte voor ongedoopte kinderen heeft afgeschaft. Hij zou met die stap de zielen van miljoenen doodgeboren kinderen willen redden. Door het afschaffen van die regel mogen die onschuldige wezentjes nu eindelijk ...

Bij depressie wil je niet meer, niets heeft meer zin, wat men je ook vertelt, je gaat er tegenin. Je neemt niets meer aan, je trekt je eigen plan, je geliefden begrijpen niet, hoe dit nou toch kan. Bij kanker moet je vechten, vechten om te mogen leven, bestralingen en chemo's, ...

steeds nieuw bloed druppelt ongezien maar kleurvast op asfalt bloedverf geschilderd op open zwart je ruikt het nog als zij remmen

een forel springt hoog druppels water in mijn oog ik vis op zilver

Ga maar slapen, sluit je ogen Vergeet je zorgen, je verdriet Laat je wegzakken in ´n wereld Die je straks vanzelf wel ziet Geef je maar over aan je dromen Verlost van al je lijden en pijn Laat je meevoeren op de wolken Naar waar jouw vrijheid zal zijn Laat ons los, je hebt genoe...

Je prikte je aan mijn pen en sliep in, en droomde verbitterd de honderd jaren tussen de werkelijkheid en de prins. Ik trachtte een gat te maken, maar de haag bleek onmenselijk dik, een schuld die groeide en groeide omdat ze geschreven stond op mijn gezicht. Wat ik had weg te snoeien was ik,...

Ik ben niet aan jou besteed niet mooi genoeg voor jou de liefde is zo wreed maakt niet uit dat ik van je hou Uiterlijk is alles wat jij ziet je bent blind voor wie ik ben wetend dat jij mij niet verdient is het verdriet waaraan ik wen

op zijn best in de stress van vlugger dan vlug ja jij met je vrolijke ogen die zomaar van alles beloven je lach die betovert harten verovert je schitterende haar gestreeld door de zon voeten die lopen en springen alsof ze mij vragen een dansje te wagen handen ...

Wagner klinkt gebonden in sterke kleuren De inkt staat voor een stamvaderlijk woord Wat hinkt daar in het struikgewas bij die plas Uit de pas aan wrijving onderhevig eerlijk Een gezonde voet heeft vier steunpunten Kraakbeen dient op de tocht als bescherming Noten balken op de doellijn van h...

ik droom van je naar behoren in streel je zonder woorden niets kan mij verder nog bekoren dan jouw verborgen slotaccoorden jij bent de droom van vele mensen die zich rondom schoonheid wensen maar voor de effecten zijn bedacht je weet het nooit wie nu weer lacht maar ik alleen raak je van...

rozenblaadjes strooit ze almaar in het rond kijk ze sierlijk dwarrelen zich neervleiend op de grond dan gaat ze rustig zitten er voorzichtig tussenin 'n glimlach rond haar lippen waant ze zich koningin zwart gelakte schoentjes glimmen in de zon haar gelaat gelijk 'n roosje zijdezach...

Vrijdagmiddag. Het is druk onderweg, nog even en dan begint de spits. Peter realiseert zich dat hij te laat van huis is vertrokken. Het verkeer voor hem begint langzamer te rijden, het teken van een aankomende file. En dat is wel het laatste, dat hij momenteel kan gebruiken. De uitnodiging voor de t...

Wie lange vingers heeft, die jat aldoor (dat is nochtans wat mij altijd geleerd is) en blijft mits ze hem daarna snel gesmeerd is de lange arm der wet voortvarend vóór. Hier valt dus het verband niet te ontkennen: wie jatten wil, moet ook hard kunnen rennen.